Niemand kan strafrechtelijk worden vervolgd wegens een feit, begaan voordat hij de leeftijd van twaalf jaren heeft bereikt.
Artikel 486 Sv: De strafrechtelijke minimumleeftijd van twaalf jaar
De strafrechtelijke minimumleeftijd van twaalf jaar
Wettekst
Toelichting
Dit korte artikel trekt een harde grens: voor een feit dat iemand heeft begaan voordat hij twaalf jaar was, kan hij nooit strafrechtelijk worden vervolgd. Het is de ondergrens van het Nederlandse jeugdstrafrecht en zij geldt zonder uitzondering.
Wat de grens precies inhoudt
Beslissend is de leeftijd op het moment van het feit, niet de leeftijd op het moment dat de zaak aan het licht komt. Wie op zijn elfde iets doet en pas op zijn vijftiende in beeld komt, kan daarvoor niet meer worden vervolgd. Andersom geldt dat wie op zijn twaalfde verjaardag of daarna iets doet, wel onder het jeugdstrafrecht valt.
De grens raakt de vervolging. Er komt dus geen dagvaarding, geen strafbeschikking, geen veroordeling en geen straf voor dat feit. Wel kan de rechter op vordering van het openbaar ministerie beslissen dat een in beslag genomen voorwerp aan het verkeer wordt onttrokken; daarvoor is geen strafzaak nodig.
Wat er dan wel gebeurt
Dat een kind niet vervolgd kan worden, betekent niet dat er niets gebeurt. De politie mag wel onderzoek doen naar wat er is voorgevallen; artikel 487 Sv bepaalt welke bevoegdheden daarbij nog gelden tegenover een kind onder de twaalf. Vaak wordt de zaak vervolgens buiten het strafrecht om opgepakt.
- Hulpverlening en jeugdbescherming: de raad voor de kinderbescherming kan onderzoek doen en er kunnen maatregelen via de civiele rechter volgen.
- Afspraken op school en in de wijk: gesprekken met ouders, school en hulpverlening, gericht op wat het kind nodig heeft.
- Aansprakelijkheid van ouders: schade die een jong kind veroorzaakt, kan langs civielrechtelijke weg op de ouders worden verhaald. Dat staat volledig los van het strafrecht.
Waarom deze leeftijdsgrens
Achter de grens ligt de gedachte dat een kind onder de twaalf de betekenis van een strafproces onvoldoende kan overzien en niet op dezelfde manier verantwoordelijk kan worden gehouden. Een strafzaak zou meer schade aanrichten dan oplossen. Hulp en opvoeding zijn dan passender antwoorden dan straf.
Wat dit voor ouders betekent
Wordt uw kind van jonger dan twaalf in verband gebracht met een strafbaar feit, dan hoeft u niet te vrezen voor een strafzaak of een strafblad voor dat feit. Wel kan er contact volgen met de politie en met de jeugdbescherming, en kunt u als ouder aansprakelijk worden gesteld voor de schade.
Het blijft verstandig om u te laten voorlichten, bijvoorbeeld door een advocaat of door het juridisch loket, voordat u meewerkt aan gesprekken waarvan de status onduidelijk is. Vraag altijd in welke hoedanigheid uw kind wordt gehoord en wat er met de verklaring gebeurt.
Een voorbeeld
Twee kinderen van elf steken een container in brand. Er ontstaat aanzienlijke schade. Vervolging is uitgesloten, ook als de zaak pas jaren later boven tafel komt. De politie legt vast wat er is gebeurd, de raad voor de kinderbescherming kan in beeld komen, en de eigenaar van de container kan de ouders civielrechtelijk aanspreken voor de schade.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Hoe stelt de rechter vast of de verdachte twaalf jaar was?
Voor de vraag of iemand vervolgd kan worden, komt het aan op zijn werkelijke leeftijd toen het feit werd begaan. De Hoge Raad verwerpt de opvatting dat de strafrechter daarbij gebonden zou zijn aan de geboortedatum die in de bevolkingsadministratie staat: hij mag ook andere gegevens in zijn onderzoek betrekken om die leeftijd vast te stellen. Het beroep is verworpen.
-
Welke bevoegdheden gelden tegen een kind onder de twaalf?
De Hoge Raad zet uiteen wat uit dit artikel in samenhang met het volgende artikel volgt. Een kind dat nog geen twaalf jaar is, kan niet strafrechtelijk worden vervolgd, en tegen hem kunnen voorlopige hechtenis en inverzekeringstelling niet worden toegepast. Aanhouding om het feit waarvan hij wordt verdacht op te helderen is in de door de wet genoemde gevallen wel toegestaan, en hij mag gedurende de wettelijke termijn worden opgehouden. De Hoge Raad verminderde de straf wegens overschrijding van de redelijke termijn en verwierp het beroep voor het overige.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.