Artikel 365a Sv: Het verkorte vonnis en de aanvulling met bewijsmiddelen

Rechtbanken schrijven hun vonnissen niet altijd meteen volledig uit. Zolang niemand in beroep gaat, kan met een verkorte versie worden volstaan. Dit artikel regelt dat, en bepaalt wanneer en binnen welke termijn het vonnis alsnog met de bewijsmiddelen wordt aangevuld.

Het verkorte vonnis

Zolang geen gewoon rechtsmiddel is aangewend — hoger beroep of cassatie — kan de rechtbank volstaan met een verkort vonnis. Daarin staan de beslissingen: wat bewezen is verklaard, welk strafbaar feit dat oplevert, welke straf volgt. Wat ontbreekt, is de uitgeschreven inhoud van de bewijsmiddelen waarop de bewezenverklaring steunt.

Achter die werkwijze zit een praktische afweging. In de meeste zaken legt niemand het vonnis aan een hogere rechter voor, en dan is het uitschrijven van alle bewijsmiddelen werk waar niemand iets aan heeft. Blijkt dat wel nodig, dan wordt het alsnog gedaan.

Aanvulling na een rechtsmiddel

Wordt tegen een verkort vonnis hoger beroep of cassatie ingesteld, dan wordt het aangevuld met de bewijsmiddelen die artikel 359 Sv, derde lid, verlangt. Heeft de verdachte bekend en kon de rechtbank daarom volstaan met een opgave van bewijsmiddelen, dan wordt die opgave toegevoegd.

Op die verplichting bestaan twee uitzonderingen. Aanvulling blijft achterwege als het rechtsmiddel meer dan drie maanden na de uitspraak is aangewend, en bij een vonnis als bedoeld in artikel 410a Sv, eerste lid.

De termijn voor de aanvulling

De aanvulling gebeurt binnen vier maanden nadat het rechtsmiddel is ingesteld. Zit de verdachte op dat moment voor het onderzochte feit in voorlopige hechtenis, dan geldt een kortere termijn van drie maanden. Dat verschil is logisch: wie vastzit, heeft er groter belang bij dat zijn zaak in hoger beroep snel kan worden behandeld.

Vóór die aanvulling er is, kan uw advocaat geen gerichte klachten over het bewijs formuleren; hij ziet immers niet waarop de rechtbank haar oordeel heeft gebaseerd. Het uitblijven van de aanvulling houdt de behandeling in hoger beroep dan ook op.

Een voorbeeld. Iemand wordt veroordeeld en stelt binnen de beroepstermijn hoger beroep in. Hij krijgt eerst een verkort vonnis waarin alleen de beslissingen staan. Enkele maanden later volgt de aanvulling met de uitgeschreven bewijsmiddelen, en pas dan kan zijn advocaat beoordelen welke onderdelen van de bewezenverklaring zwak zijn.

In de praktijk

Schrik niet als het vonnis dat u ontvangt summier is: dat is de verkorte versie. Stel het rechtsmiddel in binnen de termijn en wacht niet op de uitwerking, want die komt pas ná het instellen van het beroep.

Blijft de aanvulling lang uit, laat uw advocaat er dan bij het gerecht op aandringen. Vertraging in deze fase telt mee bij de beoordeling of uw zaak binnen een redelijke termijn is behandeld, en dat kan gevolgen hebben voor de straf.