← Terug 309 · Inbeslaggenomen voorwerpen en stukken van overtuiging op de zitting Verder 311 · Requisitoir, repliek en het laatste woord van de verdachte →

Artikel 310 Sv: Inschakeling van de reclassering door de rechtbank

Inschakeling van de reclassering door de rechtbank

Wettekst

De rechtbank heeft gelijke bevoegdheid als in artikel 147 aan het openbaar ministerie is toegekend. Zij oefent die uit hetzij ambtshalve, hetzij op vordering van den officier van justitie of op verzoek van den verdachte. Artikel 147, tweede lid, is van overeenkomstige toepassing.

Toelichting

Bij het bepalen van een straf gaat het niet alleen om het feit, maar ook om de persoon: hoe iemand leeft, werkt, wat er misging en wat er nodig is om herhaling te voorkomen. Dit artikel geeft de rechtbank de bevoegdheid daarvoor de reclassering in te schakelen.

Dezelfde bevoegdheid als het openbaar ministerie

De rechtbank heeft dezelfde bevoegdheid die artikel 147 Sv aan het openbaar ministerie toekent: zij kan in het belang van het onderzoek de medewerking inroepen van personen en instellingen die op het gebied van de reclassering werkzaam zijn, en hun de nodige opdrachten geven.

Zij kan dat uit zichzelf doen, op vordering van de officier van justitie of op verzoek van de verdachte. De verdediging kan dus zelf vragen om een rapport, bijvoorbeeld als de persoonlijke omstandigheden van de verdachte sinds het feit ingrijpend zijn veranderd.

Wat de reclassering doet

De reclassering spreekt met de verdachte, verzamelt informatie over zijn situatie en brengt daarover verslag uit. In het rapport staat vaak een advies: welke straf sluit aan bij de situatie, is begeleiding of behandeling zinvol, en welke voorwaarden zouden kunnen helpen.

De wet regelt daarbij ook de vaststelling van de identiteit door degene die de opdracht uitvoert, zodat vaststaat dat het rapport over de juiste persoon gaat. Buiten een inrichting gebeurt dat op de manier die de wet daarvoor voorschrijft.

Wat dit voor de verdachte betekent

Meewerken aan een reclasseringsonderzoek is niet verplicht, maar het is vaak in uw belang. Zonder rapport weet de rechtbank weinig over uw achtergrond en beoordeelt zij de zaak vooral op het dossier. Met een rapport is er meer ruimte voor een straf die past bij uw situatie, bijvoorbeeld een voorwaardelijke straf met begeleiding.

Wel geldt: wat u in dat gesprek vertelt, kan in het rapport terechtkomen en dus op de zitting worden besproken. Bespreek vooraf met uw advocaat waar u over praat, zeker als u de feiten betwist.

Een voorbeeld. Een verdachte zit sinds het feit in een behandeltraject en heeft werk gevonden. Zijn advocaat vraagt de rechtbank de reclassering opdracht te geven een rapport op te stellen. De rechtbank schorst het onderzoek daarvoor. Op de nadere zitting ligt er een rapport dat het traject beschrijft en een voorwaardelijke straf met voorwaarden adviseert.

In de praktijk

Wordt u benaderd door de reclassering, reageer dan en maak een afspraak. Niet reageren kan in uw nadeel werken: de rechtbank mist dan informatie over uw situatie.

Vraag om een rapport als er iets te vertellen valt dat het dossier niet laat zien. Houd er wel rekening mee dat het onderzoek tijd kost en dat de behandeling van uw zaak daarvoor wordt aangehouden.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 309 · Inbeslaggenomen voorwerpen en stukken van overtuiging op de zitting Verder 311 · Requisitoir, repliek en het laatste woord van de verdachte →