- In een geval als bedoeld in artikel 126i, eerste lid, kan de officier van justitie in het belang van het onderzoek met een persoon die geen opsporingsambtenaar is, overeenkomen dat deze bijstand verleent aan de opsporing door: a. goederen af te nemen van de verdachte, b. gegevens die zijn opgeslagen, worden verwerkt of overgedragen door middel van een geautomatiseerd werk, door tussenkomst van een openbaar telecommunicatienetwerk af te nemen van de verdachte, of c. diensten te verlenen aan de verdachte.
- Toepassing van het eerste lid vindt alleen plaats indien de officier van justitie van oordeel is dat geen bevel als bedoeld in artikel 126i, eerste lid, kan worden gegeven.
- De persoon die op grond van het eerste lid bijstand verleent aan de opsporing, mag bij de uitvoering daarvan een persoon niet brengen tot andere strafbare feiten dan waarop diens opzet reeds tevoren was gericht.
- Bij de toepassing van het eerste lid legt de officier van justitie schriftelijk vast: a. het misdrijf en indien bekend de naam of anders een zo nauwkeurig mogelijke omschrijving van de verdachte; b. de feiten of omstandigheden waaruit blijkt dat de voorwaarden, bedoeld in het eerste en tweede lid, zijn vervuld; c. de aard van de goederen, gegevens of diensten;
- De overeenkomst tot pseudo-koop of -dienstverlening is schriftelijk en vermeldt: a. de rechten en plichten van de persoon die op grond van het eerste lid bijstand verleent aan de opsporing, alsmede de wijze waarop aan de overeenkomst uitvoering wordt gegeven, daaronder begrepen strafbaar handelen, en b. het tijdstip waarop, of de periode waarbinnen aan de overeenkomst uitvoering wordt gegeven.
- Artikel 126w, zevende en achtste lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 126ij Sv: Pseudokoop door een burger
Pseudokoop door een burger
Wettekst
Toelichting
Pseudokoop kan ook door een burger worden uitgevoerd. Dit artikel geeft daarvoor de grondslag: de officier van justitie komt met iemand die geen opsporingsambtenaar is overeen dat hij bijstand verleent aan de opsporing. Dat kan door goederen of gegevens van de verdachte af te nemen, of door hem diensten te verlenen.
Alleen als een ambtenaar niet kan
Eerst moet zijn voldaan aan de voorwaarden voor gewone pseudokoop: een verdenking van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten, en een inzet die in het belang van het onderzoek is. Daarnaast geldt een eigen drempel: deze weg staat alleen open als de officier van justitie van oordeel is dat er geen bevel tot pseudokoop aan een opsporingsambtenaar kan worden gegeven. Die afweging moet worden vastgelegd.
Drie vormen
- Goederen afnemen van de verdachte.
- Gegevens afnemen die een geautomatiseerd werk opslaat, verwerkt of doorgeeft, voor zover dat via een openbaar telecommunicatienetwerk gebeurt.
- Diensten verlenen aan de verdachte.
De grens: niet uitlokken
Wie als burger meewerkt, mag de ander niet aanzetten tot strafbare feiten waarop diens opzet niet al tevoren was gericht. Wie al van plan was te verkopen, mag worden benaderd; iemand overhalen tot een transactie waaraan hij anders nooit was begonnen, mag niet. Overschrijding van die grens raakt het recht op een eerlijk proces en kan meebrengen dat het bewijs niet bruikbaar is.
Wat wordt vastgelegd
De officier van justitie legt schriftelijk vast om welk misdrijf het gaat, wie de verdachte is voor zover bekend, waaruit blijkt dat aan de voorwaarden is voldaan — ook aan de eis dat een opsporingsambtenaar niet kan worden ingezet — en wat de aard is van de goederen, gegevens of diensten. Daarnaast wordt met de burger een schriftelijke overeenkomst gesloten. Daarin staan zijn rechten en plichten, de wijze van uitvoering met inbegrip van strafbaar handelen, en het tijdstip of de periode waarin uitvoering wordt gegeven.
De wet noemt hier geen termijn in maanden: de begrenzing zit in dat tijdstip of die periode. Zodra niet meer aan de voorwaarden wordt voldaan, bepaalt de officier van justitie dat de uitvoering wordt beëindigd. Wijziging, aanvulling, verlenging of beëindiging gebeurt schriftelijk, met de redenen uiterlijk binnen drie dagen op papier.
Een voorbeeld. In een onderzoek naar handel in vervalste merkkleding kan een opsporingsambtenaar niet ongemerkt kopen omdat de verkoper alleen aan bekenden levert. De officier van justitie kan dan met een klant afspreken dat die een aankoop doet. In de vastlegging moet staan waarom een ambtenaar niet kon en wat er precies wordt gekocht; de koper mag de verkoper niet aanzetten tot meer dan hij toch al deed.
In de praktijk
Voor de verdachte draait het bij dit artikel om de vraag wie het initiatief nam en of de burger binnen de afspraken bleef. De vastlegging en de overeenkomst horen daarom in het dossier te zitten. Ontbreken zij, of blijkt daaruit dat er meer is gebeurd dan afgesproken, dan kan dat op de terechtzitting worden opgeworpen; artikel 359a Sv bepaalt welke gevolgen de rechter daaraan kan verbinden.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is sprake van pseudokoop door een burger?
Artikel 126ij Sv gaat volgens de Hoge Raad over het geval dat een burger in een strafrechtelijk onderzoek goederen van de verdachte afneemt ten behoeve van de opsporing. Daarvan was hier geen sprake: het initiatief kwam van de aanbieder van de gestolen zaken, de betrokken medewerker was daar al op ingegaan voordat hij de politie inlichtte, en politie en officier van justitie hadden hem niet ingeschakeld voor een door de overheid geregisseerde aankoop. Hun bemoeienis bleef beperkt tot advies over het verdere verloop. Het oordeel van het hof dat deze bepaling niet was toegepast, blijft daarom in stand en het beroep is verworpen.
-
Valt verkoop aan de verdachte onder deze bevoegdheid?
Artikel 126ij Sv spreekt alleen over het afnemen van goederen en het verlenen van diensten, niet over verkoop aan de verdachte. Voor zulke bijstand aan de opsporing door een bedrijf bestaat volgens de Hoge Raad geen eigen wettelijke grondslag. Een niet geregelde opsporingswijze mag alleen worden gebruikt als zij geen onevenredige inbreuk maakt op grondrechten en de levering niet te riskant is voor de integriteit en de beheersbaarheid van de opsporing; dat de afspraak met de burger schriftelijk is vastgelegd, weegt daarbij mee omdat het optreden dan controleerbaar is. Gaat het om stoffen die ook legaal verhandeld kunnen worden, dan is het risico dat niet meer valt na te gaan of de verdachte tot nieuwe feiten is gebracht, veel kleiner. De Hoge Raad verminderde ambtshalve de straf omdat de zaak te lang had geduurd.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.