← Terug 86 · Welke rechter over de schorsing beslist Verder 88 · Schorsing omvat ook opschorting →

Artikel 87 Sv: Hoger beroep over schorsing en opheffing

Hoger beroep over schorsing en opheffing

Wettekst

  1. Tegen de beschikkingen van de rechter-commissaris of van de rechtbank tot schorsing, of tot wijziging van een beslissing tot schorsing, staat voor de officier van justitie uiterlijk veertien dagen daarna hoger beroep bij de rechtbank, onderscheidenlijk het gerechtshof, open.
  2. De verdachte die aan de rechtbank schorsing of opheffing van de voorlopige hechtenis heeft verzocht, kan eenmaal van een afwijzende beslissing op dat verzoek bij het gerechtshof in hoger beroep komen, uiterlijk drie dagen na de betekening. De verdachte die in hoger beroep is gekomen van een afwijzende beslissing op een verzoek om schorsing, kan niet daarna van een afwijzing van een verzoek om opheffing in hoger beroep komen. De verdachte die in hoger beroep is gekomen van een afwijzende beslissing op een verzoek om opheffing kan niet daarna van een afwijzing van een verzoek om schorsing in hoger beroep komen.
  3. Op het hoger beroep wordt zo spoedig mogelijk beslist.

Toelichting

Beslissingen over schorsing en opheffing van de voorlopige hechtenis kunnen aan een hogere rechter worden voorgelegd. Dit artikel zegt wie dat kan, binnen welke termijn en hoe vaak. Voor de verdachte zit hier een keuze in die zorgvuldig moet worden gemaakt.

Het beroep van de officier van justitie

Tegen beschikkingen van de rechter-commissaris of van de rechtbank waarin schorsing wordt verleend of waarin een schorsingsbeslissing wordt gewijzigd, kan de officier van justitie binnen veertien dagen in hoger beroep. Ging het om een beslissing van de rechter-commissaris, dan komt het beroep bij de rechtbank; ging het om een beslissing van de rechtbank, dan bij het gerechtshof.

Het beroep van de verdachte

Heeft de verdachte de rechtbank om schorsing of om opheffing van de voorlopige hechtenis gevraagd en is dat verzoek afgewezen, dan kan hij daartegen één keer in hoger beroep bij het gerechtshof. De termijn is kort: uiterlijk drie dagen na de betekening van de beslissing. Dat betekent dat u meteen na ontvangst met uw advocaat moet overleggen.

Eén keer, en dus een keuze

De wet staat maar één beroep toe in deze sfeer. Wie in beroep is gegaan tegen de afwijzing van een schorsingsverzoek, kan daarna niet ook in beroep tegen de afwijzing van een verzoek om opheffing. En omgekeerd geldt hetzelfde. U moet dus kiezen welke afwijzing u aan het hof voorlegt. Die keuze is wel minder scherp dan zij lijkt: volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad kan het hof dat oordeelt over een afgewezen verzoek om opheffing, de voorlopige hechtenis ook schorsen.

Snelheid

Op het hoger beroep wordt zo spoedig mogelijk beslist. Dat past bij het onderwerp: het gaat over vrijheid, en een beslissing die maanden op zich laat wachten zou zinloos zijn.

Een voorbeeld. Een verdachte vraagt opheffing van de hechtenis omdat hij vindt dat de ernstige bezwaren ontbreken. De rechtbank wijst dat af. Zijn advocaat weegt af of hij daartegen in beroep gaat, of dat hij beter een schorsingsverzoek kan doen met een concreet plan voor werk en begeleiding. Gaat hij tegen de afwijzing van de opheffing in beroep, dan is de weg naar het hof voor een later afgewezen schorsingsverzoek afgesloten; wel kan hij het hof in dat beroep vragen de hechtenis in elk geval te schorsen.

In de praktijk

Bespreek deze keuze vroeg met uw advocaat en houd de betekeningsdatum in de gaten, want drie dagen zijn zo voorbij. Blijft de hechtenis in stand, dan kunt u bij de rechtbank wel een nieuw verzoek doen als de omstandigheden veranderen; artikel 69 Sv sluit een volgend verzoek om opheffing niet uit. Het beroep bij het hof is echter eenmalig.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer is het ene hoger beroep van de verdachte verbruikt?

    Hoge Raad · 2015-02-10 · ECLI:NL:HR:2015:255

    In cassatie in het belang van de wet beslist de Hoge Raad dat het hof de verdachte niet niet-ontvankelijk mocht verklaren in zijn hoger beroep tegen de afwijzing van een schorsingsverzoek, op de grond dat het hof al eerder een schorsingsverzoek had behandeld. Dat eerdere verzoek was in de raadkamer gedaan bij de behandeling van het beroep tegen de gevangenhouding. Daarmee had de verdachte het recht om eenmaal in hoger beroep te komen van een afwijzing door de rechtbank nog niet gebruikt. De beschikking is in het belang van de wet vernietigd.

  2. Geldt het hoger beroep ook tegen een beslissing op de zitting?

    Hoge Raad · 2013-04-09 · ECLI:NL:HR:2013:BZ6526

    In cassatie in het belang van de wet beslist de Hoge Raad dat de eerste volzin van het tweede lid alleen ziet op een bij beschikking gegeven afwijzing van een verzoek tot schorsing of opheffing, en niet op een beslissing die op de terechtzitting is gegeven. Dat volgt onder meer uit de korte beroepstermijn van drie dagen na de betekening. Tegen een beslissing op de zitting staat daarom alleen hoger beroep open gelijktijdig met dat tegen de einduitspraak. Het beroep is verworpen; het hof had de verdachte terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 86 · Welke rechter over de schorsing beslist Verder 88 · Schorsing omvat ook opschorting →