- Indien tijdens de ten uitvoerlegging van de voorlopige hechtenis de officier van justitie overgaat tot vervolging of verdere vervolging ter zake van nog een ander feit dan hetwelk in het bevel tot voorlopige hechtenis is omschreven ofwel uitsluitend voor een met het in dat bevel omschreven feit samenhangend feit en voor dit andere feit voorlopige hechtenis kan worden bevolen kan hij bij de vordering tot gevangenhouding of de verlenging daarvan vorderen dat de voorlopige hechtenis mede onderscheidenlijk alleen voor dat andere feit wordt bevolen.
- Indien de in het eerste lid bedoelde vordering wordt toegewezen, wordt het andere feit geacht te zijn opgenomen in de omschrijving bedoeld in het tweede lid van artikel 78.
- Na betekening van de dagvaarding in eerste aanleg worden geen andere feiten in de omschrijving opgenomen.
- De artikelen 77 en 78 zijn van overeenkomstige toepassing.
Artikel 67b Sv: Voorlopige hechtenis uitbreiden met een ander feit
Voorlopige hechtenis uitbreiden met een ander feit
Wettekst
Toelichting
Een bevel tot voorlopige hechtenis is gekoppeld aan een feit: het bevel omschrijft waarvan de verdachte wordt verdacht. Komt er tijdens de hechtenis een ander feit bij, dan kan de vrijheidsbeneming niet zomaar op dat nieuwe feit worden gebaseerd. Dit artikel wijst de weg die dan moet worden bewandeld.
Wanneer dit speelt
Het gaat om de situatie waarin de officier van justitie tijdens de tenuitvoerlegging van de hechtenis gaat vervolgen voor nog een ander feit dan het feit in het bevel, of nog uitsluitend voor een feit dat met dat feit samenhangt. Voorwaarde is dat ook voor dat andere feit voorlopige hechtenis kan worden bevolen; is het een feit dat daarvoor niet in aanmerking komt, dan houdt het op.
Wat de officier van justitie vordert
Hij kan het niet zelfstandig regelen; er moet een rechter aan te pas komen. Bij de vordering tot gevangenhouding of tot verlenging daarvan kan hij vorderen dat de voorlopige hechtenis mede voor dat andere feit gaat gelden, of alleen nog daarvoor. De uitbreiding wordt dus behandeld op een moment waarop de rechter toch al over de hechtenis beslist, zodat de verdediging daarop kan reageren.
Het gevolg van toewijzing
Wijst de rechter de vordering toe, dan geldt het andere feit als opgenomen in de omschrijving die volgens artikel 78 Sv in het bevel moet staan. Vanaf dat moment berust de vrijheidsbeneming dus mede of uitsluitend op dat feit, met alles wat daarbij hoort: de eisen van artikel 67 Sv over de gevallen, de ernstige bezwaren en de gronden van artikel 67a Sv moeten ook voor dat feit worden getoetst.
De grens: de dagvaarding
Na de betekening van de dagvaarding in eerste aanleg kunnen geen andere feiten meer in de omschrijving worden opgenomen. Vanaf dat moment ligt vast waarover de zitting gaat, en kan de hechtenis niet meer stilzwijgend op een nieuw feit worden voortgezet. Wil het openbaar ministerie daarna nog vrijheidsbeneming voor een ander feit, dan moet dat langs de gewone weg van een nieuw bevel.
Een voorbeeld. Iemand zit in bewaring voor een straatroof. Bij onderzoek van zijn telefoon stuit de politie op aanwijzingen dat hij ook in harddrugs handelt. Wil de officier van justitie dat de hechtenis ook op dat feit steunt, dan vordert hij dat bij de gevangenhouding. De rechtbank beslist of ook voor dat feit aan alle eisen is voldaan.
In de praktijk
Voor de verdachte is dit een moment om op te letten: de grondslag van zijn vrijheidsbeneming verandert, en daarmee ook waartegen hij zich moet verweren. De vormvoorschriften blijven gelden — artikel 78 Sv stelt eisen aan het bevel en artikel 77 Sv aan het verhoor kort na opname op de plaats waar de hechtenis wordt ondergaan. Wordt de feitomschrijving bij een verlenging aangevuld of gewijzigd, dan heeft dat bovendien gevolgen voor het hoger beroep: artikel 71 Sv maakt in dat geval een uitzondering op de beperking dat maar één keer beroep kan worden ingesteld.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Voor welk feit mag gevangenneming worden bevolen?
In cassatie in het belang van de wet beslist de Hoge Raad dat de zittingsrechter geen gevangenneming mag bevelen voor een feit waarvoor de verdachte al op grond van een geldig bevel in voorlopige hechtenis zit. Voor een ander feit, dat niet in dat bevel staat maar waarvoor voorlopige hechtenis wel is toegelaten, mag dat juist wel, ook als beide feiten samen worden behandeld. Zit de verdachte in bewaring, dan kan op de zitting geen gevangenneming maar wel gevangenhouding worden bevolen, en dat mag ook een enkelvoudige kamer doen. De beschikking van het hof is in het belang van de wet vernietigd.
-
Wie behandelt een vordering om de hechtenis uit te breiden?
De Hoge Raad oordeelt dat een vordering van het eerste lid door de meervoudige raadkamer moet worden behandeld. Zo'n vordering komt neer op een wijziging van de grondslag van de verdere vrijheidsbeneming en is daarmee vergelijkbaar met een vordering tot gevangenhouding, die ook meervoudig moet worden behandeld. Is de vordering gedaan tegelijk met een vordering tot verlenging van de gevangenhouding, dan geldt dat voor beide vorderingen. Het beroep is verworpen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.