Artikel 36i Sv: Vastlegging van een elektronische overdracht

Wordt een gerechtelijke mededeling digitaal overgedragen, dan moet daarvan langs elektronische weg een vastlegging worden gemaakt. Dit artikel schrijft voor welke gegevens dat zijn. Die vastlegging is bij een digitale betekening wat de akte van uitreiking is bij een papieren betekening: het stuk waarmee later kan worden gecontroleerd of alles goed is verlopen.

Wat er wordt vastgelegd

Het eerste lid noemt vier gegevens die moeten worden opgeslagen:

• de autoriteit waarvan de mededeling afkomstig is;
• het nummer waaronder de mededeling is uitgegaan;
• voor wie de mededeling bestemd is;
• de manier, de dag en het uur waarop die persoon zich toegang tot de elektronische voorziening heeft verschaft.

Dat laatste gegeven is het belangrijkste. Artikel 36f Sv bepaalt namelijk dat de betekening geldt als betekening in persoon zodra de geadresseerde zich toegang tot de voorziening verschaft. Zonder een betrouwbare vastlegging van dat moment zou niet kunnen worden aangetoond dat het stuk hem bereikte, en zou onduidelijk blijven wanneer een termijn is gaan lopen.

Eisen aan de vastlegging

Het tweede lid legt de technische kant bij een ministeriële regeling. Daarin wordt bepaald waaraan de vastlegging moet voldoen, en kunnen nadere voorschriften worden gegeven voor een goede uitvoering. Dat is geen formaliteit: de vastlegging moet achteraf betrouwbaar zijn, zodat een rechter erop kan afgaan zoals hij op een ondertekende akte afgaat.

Een voorbeeld. Op de vastlegging staat dat het stuk op een bepaalde dag en een bepaald uur is ingezien. Verschijnt de betrokkene niet op de zitting, dan kan de rechter daaruit afleiden dat de dagvaarding hem persoonlijk heeft bereikt en dat de zaak buiten zijn aanwezigheid kan worden behandeld. Staat er alleen dat er een bericht is verstuurd zonder dat de voorziening is geopend, dan ligt dat anders.

Verschil met de papieren akte

Bij een uitreiking op papier tekent de bezorger voor wat hij heeft gedaan; artikel 36h Sv regelt dat. Bij een elektronische overdracht is er geen bezorger die iets waarneemt, maar een systeem dat registreert. Daarom stelt de wet eisen aan het systeem in plaats van aan een handtekening. De gegevens die worden vastgelegd komen inhoudelijk grotendeels overeen met die op de akte.

In de praktijk

Voor wie post van justitie digitaal ontvangt, betekent dit dat het openen van de voorziening wordt geregistreerd. Dat werkt twee kanten op: het maakt aantoonbaar dat iemand is bereikt, maar het maakt ook controleerbaar dat een stuk juist nooit is geopend. Bestaat er twijfel of een oproeping is aangekomen, dan hoort deze vastlegging bij de stukken die de verdediging kan opvragen en nalopen. Artikel 36n Sv bepaalt wat de rechter kan doen als er iets niet klopt aan de betekening.