← Terug 17 · Spoedmaatregelen en voorlopige hechtenis tijdens een schorsing Verder 20 · Hoger beroep en cassatie tegen beslissingen over de schorsing →

Artikel 19 Sv: Wie beslist over de schorsing van de vervolging

Wie beslist over de schorsing van de vervolging

Wettekst

  1. De beslissingen omtrent de schorsing worden genomen hetzij ambtshalve, hetzij op de vordering van het openbaar ministerie, hetzij op het verzoek van den verdachte of zijn raadsman. Zij worden gegeven door het gerecht in feitelijken aanleg, waarvoor de zaak wordt vervolgd of anders het laatst werd vervolgd.
  2. Alle beschikkingen worden onverwijld aan den verdachte beteekend.

Toelichting

Wie brengt een schorsing van de vervolging op gang, en welke rechter beslist erover? Dit artikel geeft het antwoord. Het noemt drie manieren waarop de vraag op tafel komt, wijst aan welk gerecht beslist, en schrijft voor dat elke beschikking hierover onverwijld aan de verdachte wordt betekend, dus officieel aan hem wordt uitgereikt.

Drie manieren waarop het begint

  • Ambtshalve. De rechter ziet zelf reden voor schorsing en beslist daarover zonder dat iemand erom heeft gevraagd.
  • Op vordering van het openbaar ministerie. De officier van justitie vraagt de rechter de vervolging stil te leggen.

- Op verzoek van de verdachte of zijn raadsman. Raadsman en advocaat zijn hetzelfde; hij kan het verzoek namens de verdachte doen.

Welk gerecht beslist

De beslissing wordt gegeven door het gerecht in feitelijke aanleg waarvoor de zaak wordt vervolgd, dus de rechtbank of het gerechtshof dat de zaak behandelt. Loopt er op dat moment geen behandeling, dan beslist het gerecht waarvoor de zaak het laatst werd vervolgd. Zo is er altijd een aanwijsbare rechter, ook als de zaak tussen twee fasen in hangt. Feitelijke aanleg betekent dat het gaat om een rechter die de feiten van de zaak beoordeelt; de Hoge Raad doet dat in cassatie niet.

Betekening aan de verdachte

Alle beschikkingen over de schorsing worden onverwijld aan de verdachte betekend. Dat is meer dan een formaliteit: door de betekening weet hij officieel waar hij aan toe is, en pas daarmee gaat volgens artikel 20 Sv zijn termijn lopen om hoger beroep of cassatie in te stellen. Klopt het adres waarop wordt betekend niet, dan kan dat later tot discussie leiden over de vraag of hij op tijd was.

Een voorbeeld. Een verdachte vraagt in een bezwaarschrift tegen de dagvaarding om schorsing omdat over de eigendom van de goederen in de tenlastelegging een civiele procedure loopt. De raadkamer van de rechtbank behandelt dat buiten de zitting en beslist erop; die beschikking wordt aan de verdachte betekend. Wil het openbaar ministerie of de verdachte daartegen op, dan gebeurt dat volgens artikel 20 Sv.

In de praktijk

Wilt u schorsing, dien uw verzoek dan in bij het gerecht dat uw zaak behandelt en onderbouw het met stukken. Let op de beperking van artikel 15 Sv als u verdachte bent: na de dagvaarding kan een verzoek wegens een civiel geschilpunt alleen nog bij bezwaarschrift of op de zitting. Zorg verder dat uw adresgegevens kloppen bij de rechtbank en bij uw advocaat, zodat de betekening u bereikt en u geen termijn mist. Krijgt u een beschikking, lees dan meteen of er beroep tegen openstaat en tot wanneer.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 17 · Spoedmaatregelen en voorlopige hechtenis tijdens een schorsing Verder 20 · Hoger beroep en cassatie tegen beslissingen over de schorsing →