← Terug 74b · Herleving van het recht tot strafvordering na een bevel van het gerechtshof Verder 77a · Het jeugdstrafrecht voor twaalf- tot achttienjarigen →

Artikel 77 Sr: Overdracht van de vervolging aan een andere staat

Overdracht van de vervolging aan een andere staat

Wettekst

  1. Het recht tot strafvordering vervalt door de overdracht van de strafvervolging aan een vreemde staat overeenkomstig de bepalingen van Titel 3 van het Vijfde Boek van het Wetboek van Strafvordering.
  2. In het geval, bedoeld in het eerste lid, herleeft het recht tot strafvordering, indien de autoriteiten van de staat die de strafvervolging hadden overgenomen op die beslissing terugkomen of mededelen dat geen strafvervolging wordt ingesteld dan wel een ingestelde vervolging is gestaakt. Titel VIII A. Bijzondere bepalingen voor jeugdigen en jongvolwassenen

Toelichting

Een strafzaak kan beter in een ander land thuishoren, bijvoorbeeld omdat de verdachte daar woont, het bewijs daar ligt of het slachtoffer daar is. Nederland kan de vervolging dan overdragen. Dit artikel verbindt daaraan het gevolg dat het Nederlandse recht om te vervolgen vervalt, en regelt wanneer dat recht weer terugkomt.

Hoe de overdracht verloopt

De overdracht gebeurt volgens de regels over internationale samenwerking in het Wetboek van Strafvordering, namelijk Titel 3 van Boek 5 (artikel 5.3.1 en volgende Sv). Daar staat welke autoriteit beslist, welke stukken meegaan en aan welke voorwaarden moet zijn voldaan. Dit artikel regelt alleen het gevolg voor de Nederlandse vervolging: is de zaak volgens die regeling overgedragen, dan kan het openbaar ministerie hier niet meer vervolgen voor dat feit.

Waarom het vervolgingsrecht vervalt

  • Geen dubbele vervolging. Het is niet de bedoeling dat iemand voor hetzelfde feit in twee landen tegelijk terechtstaat.
  • Duidelijkheid voor de verdachte. Hij weet in welk land hij zich moet verantwoorden.

- Efficiënte samenwerking. Het land dat de zaak overneemt, moet erop kunnen vertrouwen dat het de zaak ook daadwerkelijk behandelt.

Wanneer het recht herleeft

Het tweede lid regelt het vangnet. Komen de autoriteiten van de overnemende staat op hun beslissing terug, of laten zij weten dat zij geen vervolging instellen of een begonnen vervolging hebben gestaakt, dan herleeft het Nederlandse vervolgingsrecht. Zo blijft voorkomen dat een zaak tussen twee landen in valt en helemaal niet meer wordt behandeld. Het openbaar ministerie kan de zaak dan alsnog hier aanbrengen, mits het feit niet inmiddels is verjaard.

Een voorbeeld: een verdachte pleegt in Nederland een misdrijf en keert daarna terug naar het land waar hij woont. De vervolging wordt aan dat land overgedragen, waarna hier niet meer wordt vervolgd. Meldt dat land later dat het de zaak toch niet oppakt, dan kan het Nederlandse openbaar ministerie de vervolging hervatten.

In de praktijk

Voor slachtoffers is het van belang te weten dat een overdracht niet betekent dat er niets gebeurt: de zaak verhuist, en de behandeling verloopt volgens het recht van het andere land. Informatie over het verloop loopt dan via de buitenlandse autoriteiten, wat in de praktijk meer tijd kost. Voor verdachten is dit artikel vooral relevant bij de vraag of het openbaar ministerie hier nog ontvankelijk is; heeft een overdracht plaatsgevonden, dan is dat een verweer dat aan het begin van de zaak thuishoort. Let daarbij ook op artikel 68 Sr, dat een tweede vervolging na een onherroepelijke buitenlandse afdoening uitsluit.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 74b · Herleving van het recht tot strafvordering na een bevel van het gerechtshof Verder 77a · Het jeugdstrafrecht voor twaalf- tot achttienjarigen →