← Terug 67 · Het intrekken van een klacht Verder 69 · Verval van vervolging door overlijden van de verdachte →

Artikel 68 Sr: Niet twee keer vervolgd voor hetzelfde feit

Niet twee keer vervolgd voor hetzelfde feit

Wettekst

  1. Behoudens de gevallen waarin rechterlijke uitspraken voor herziening vatbaar zijn, kan niemand andermaal worden vervolgd wegens een feit waarover te zijnen aanzien bij gewijsde van de rechter in Nederland, Aruba, Curaçao, Sint Maarten of de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba onherroepelijk is beslist.
  2. Is het gewijsde afkomstig van een andere rechter, dan heeft tegen dezelfde persoon wegens hetzelfde feit geen vervolging plaats in geval van: 1°. vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging; 2°. veroordeling, indien een straf is opgelegd, gevolgd door gehele uitvoering, gratie of verjaring der straf.
  3. Niemand kan worden vervolgd wegens een feit dat te zijnen aanzien in een vreemde staat onherroepelijk is afgedaan door de voldoening aan een voorwaarde, door de bevoegde autoriteit gesteld ter voorkoming van strafvervolging.

Toelichting

Wie eenmaal door de rechter over een feit is berecht, hoeft daarvoor niet nog een keer terecht te staan. Dat is de kern van dit artikel, bekend als het beginsel 'ne bis in idem'. Is er onherroepelijk beslist, dan staat een nieuwe vervolging voor hetzelfde feit niet meer open. Alleen als een uitspraak voor herziening in aanmerking komt, is er nog een weg terug. De bescherming geldt voor het feit waarover al is beslist; wie later opnieuw iets vergelijkbaars doet, kan daarvoor gewoon worden vervolgd.

Wanneer een zaak onherroepelijk is

Een uitspraak is onherroepelijk als er geen gewoon rechtsmiddel meer openstaat: de termijn voor hoger beroep of cassatie is verstreken, of die wegen zijn al doorlopen. Vanaf dat moment ligt de beslissing vast. Het maakt niet uit of die beslissing een veroordeling, een vrijspraak of een ontslag van alle rechtsvervolging inhield; ook een vrijspraak beschermt tegen een nieuwe zaak over hetzelfde feit. Wel moet de rechter zich over het feit zelf hebben uitgesproken. Is de procedure geëindigd op een vormkwestie, zonder inhoudelijk oordeel over het feit, dan kan het openbaar ministerie de zaak opnieuw aanbrengen.

Wat hetzelfde feit is

De bescherming is niet beperkt tot precies dezelfde tenlastelegging. Het gaat om hetzelfde feit in materiële zin. Daarbij wordt gekeken of de gedragingen in tijd, plaats en gebeurtenis samenvallen en of de overtreden bepalingen vergelijkbare belangen beschermen en vergelijkbare verwijten inhouden. Het openbaar ministerie kan een zaak dus niet opnieuw aanbrengen door dezelfde gebeurtenis onder een andere strafbepaling te brengen. Loopt hetzelfde feit binnen één zaak onder meerdere bepalingen, dan is artikel 55 Sr aan zet.

Uitspraken van buiten Nederland

  • Binnen het Koninkrijk. Een onherroepelijke beslissing van een rechter in Nederland, Aruba, Curaçao, Sint Maarten of op Bonaire, Sint Eustatius en Saba telt zonder meer mee.
  • Een andere rechter. Bij een uitspraak van elders geldt de bescherming bij vrijspraak en bij ontslag van rechtsvervolging, en bij veroordeling pas als de straf volledig is uitgevoerd, is kwijtgescholden door gratie of is verjaard.
  • Afdoening zonder rechter. Is een zaak in het buitenland definitief afgedaan doordat de betrokkene voldeed aan een voorwaarde die de bevoegde autoriteit stelde om vervolging te voorkomen, dan is een nieuwe vervolging evenmin mogelijk.

Een voorbeeld: iemand wordt in Nederland vrijgesproken van een geweldsfeit. Later duikt er nieuw bewijsmateriaal op. Een tweede vervolging voor dat feit stuit dan af op dit artikel; alleen de bijzondere weg van herziening ten nadele, geregeld in artikel 482a Sv, kan in uitzonderlijke gevallen nog uitkomst bieden.

Afdoening buiten de strafrechter

Ook een afdoening zonder rechter kan een nieuwe vervolging blokkeren. Wie in Nederland een transactie heeft betaald of een strafbeschikking volledig heeft uitgevoerd, wordt voor dat feit behandeld alsof hij onherroepelijk is veroordeeld, en kan er niet alsnog voor worden gedagvaard (voor de strafbeschikking: artikel 255a Sv). Anders ligt het bij reacties van buiten het strafrecht. Een boete van een bestuursorgaan, een schadevergoeding die de civiele rechter toewijst of een maatregel van een tuchtcollege staat in beginsel niet in de weg aan een strafzaak over hetzelfde gedrag. Voor de bestuurlijke boete kent de wet wel een eigen regeling in artikel 243, tweede lid, Sv, zodat iemand niet langs twee wegen voor hetzelfde wordt bestraft.

In de praktijk

Wie een dagvaarding krijgt voor iets waarover al een uitspraak of een afdoening bestaat, doet er goed aan die stukken meteen aan zijn advocaat te geven. Het verweer dat er al onherroepelijk is beslist, wordt vroeg in de zaak gevoerd en kan leiden tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. Let op dat een strafbeschikking, een sepot of een bestuurlijke boete elk hun eigen gevolgen hebben; niet elke eerdere afdoening is een beslissing van de rechter, en de precieze aard van het stuk bepaalt of dit artikel opgaat.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wat betekent dezelfde gedraging bij samenloop met het strafrecht?

    Hoge Raad · 2011-02-01 · ECLI:NL:HR:2011:BM9102

    De Hoge Raad verduidelijkt wanneer twee verwijten hetzelfde feit zijn. De rechter moet de omschreven verwijten vergelijken aan de hand van twee gegevens: de juridische aard van de feiten, waarbij de beschermde rechtsgoederen en de strafmaxima meewegen, en de gedraging van de verdachte naar aard, strekking, tijd, plaats en omstandigheden. Een aanzienlijk verschil in juridische aard of in gedraging kan ertoe leiden dat het niet hetzelfde feit is. Omdat het verschil tussen het voorbereiden van een Opiumwetdelict en witwassen hier te groot was, had het hof de wijziging van de tenlastelegging niet mogen toestaan; het arrest werd vernietigd.

  2. Geldt het verbod van dubbele vervolging ook bij gelijktijdige vervolging?

    Hoge Raad · 2003-12-02 · ECLI:NL:HR:2003:AM2520

    Het verbod om iemand een tweede keer te vervolgen geldt volgens de Hoge Raad alleen als over hetzelfde feit al onherroepelijk door een strafrechter ten gronde is beslist en dat feit daarna opnieuw voorwerp van vervolging is. Worden twee feiten in dezelfde zaak gelijktijdig vervolgd, dan is daarvan geen sprake. Het hof had het beroep op niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie daarom terecht verworpen. Het cassatieberoep werd verworpen.

  3. Zijn rijden onder invloed en rijden zonder rijbewijs hetzelfde feit?

    Hoge Raad · 2015-09-22 · ECLI:NL:HR:2015:2773

    De Hoge Raad zet het verbod op rijden onder invloed naast de rijbewijsplicht. Bij artikel 8 staat de bescherming van de verkeersveiligheid voorop, terwijl bij artikel 107 het beschermde belang vooral de bescherming van het openbaar gezag is. Ook de gedragingen verschillen sterk: het ene verbod ziet op rijden na drankgebruik, het andere op rijden zonder dat een rijbewijs is afgegeven. Daarom is geen sprake van hetzelfde feit en kon voor beide feiten worden vervolgd; het cassatieberoep wordt verworpen.

  4. Is een fiscale verzuimboete hetzelfde feit als het opzetdelict?

    Hoge Raad · 2022-10-04 · ECLI:NL:HR:2022:1364

    Een verzuimboete wegens het niet tijdig betalen van belasting kan volgens de Hoge Raad in beginsel niet worden aangemerkt als hetzelfde feit als de strafvervolging voor het opzettelijk niet betalen van die belasting. Aard en ernst van beide verschillen aanzienlijk; dat komt onder meer tot uitdrukking in de eis van opzet en in de veel zwaardere straf die op het misdrijf is gesteld. Het hof had het openbaar ministerie daarom niet niet-ontvankelijk mogen verklaren. De uitspraak werd vernietigd en de zaak teruggewezen.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 67 · Het intrekken van een klacht Verder 69 · Verval van vervolging door overlijden van de verdachte →