Medeplichtigheid aan overtreding is niet strafbaar.
Artikel 52 Sr: Medeplichtigheid aan een overtreding
Medeplichtigheid aan een overtreding
Wettekst
Toelichting
Wie een ander helpt bij een misdrijf kan als medeplichtige worden gestraft. Bij overtredingen ligt dat anders: dit artikel sluit medeplichtigheid daar in één zin uit. Helpen bij een overtreding is dus op zichzelf niet strafbaar, hoe behulpzaam iemand ook is geweest.
Waarom de wet hier een streep trekt
Het Wetboek van Strafrecht verdeelt strafbare feiten in misdrijven en overtredingen. Overtredingen zijn de lichtere feiten, met lagere straffen en een eenvoudiger afdoening. De wetgever vond het niet passend om bij zulke feiten ook nog de kring van strafbare betrokkenen op te rekken naar iedereen die er zijdelings aan heeft bijgedragen. Dezelfde gedachte zit achter artikel 45 Sr, dat poging alleen bij misdrijven strafbaar stelt.
Artikel 48 Sr noemt zelf al alleen medeplichtigheid aan misdrijven, zodat hulp bij een overtreding ook zonder dit artikel buiten schot zou blijven. De uitdrukkelijke regel heeft vooral betekenis voor regelgevers die verordeningen maken: een gemeenteraad of provinciale staten kunnen medeplichtigheid aan een overtreding niet alsnog via een eigen regeling strafbaar stellen.
Wat wél kan bij een overtreding
- Plegen. Wie de overtreding zelf begaat, is gewoon strafbaar; daar verandert dit artikel niets aan.
- Medeplegen. Artikel 47 Sr spreekt over daders van een strafbaar feit en beperkt zich niet tot misdrijven, dus nauw en bewust samenwerken bij een overtreding kan wel tot straf leiden.
- Uitlokken. Ook uitlokking is niet tot misdrijven beperkt, mits een van de in artikel 47 Sr genoemde middelen is gebruikt.
- Zelfstandige delicten. Wat als hulp begon, kan op zichzelf een strafbaar feit opleveren als de wet die gedraging apart verbiedt. Ook een verordening mag een eigen, op zichzelf staand verbod bevatten op gedrag dat een overtreding in de hand werkt, zolang dat niet in feite neerkomt op het strafbaar stellen van hulp.
Het praktische gevolg
Wordt iemand verdacht van hulp bij een feit, dan moet altijd eerst worden vastgesteld of dat feit een misdrijf of een overtreding is. Is het een overtreding, dan houdt de strafbaarheid als medeplichtige daarmee op. De officier van justitie zal in zo'n geval moeten onderbouwen dat de betrokkene medepleger was, dus dat hij nauw en bewust samenwerkte en een bijdrage van gewicht leverde. Lukt dat niet, dan volgt vrijspraak of ontslag van rechtsvervolging.
Een voorbeeld: iemand houdt een deur open zodat een kennis makkelijker een lichte overtreding kan begaan. Zonder dit artikel zou het openhouden van die deur als hulp kunnen worden aangemerkt. Nu is dat geen strafbare medeplichtigheid; alleen als de betrokkene zo intensief meedeed dat hij als medepleger geldt, komt strafbaarheid in beeld.
In de praktijk
Voor wie een dagvaarding of een strafbeschikking ontvangt, is de kwalificatie van het feit dus meteen van belang. Staat er medeplichtigheid aan een overtreding op papier, dan is dat een verweer dat rechtstreeks uit de wet volgt. Bij twijfel over de vraag of iets een misdrijf of een overtreding is, geeft de plaats in het wetboek en het toepasselijke strafmaximum uitsluitsel; een advocaat kan dat snel nagaan. De uitsluiting blijft bovendien niet tot dit wetboek beperkt: op grond van artikel 91 Sr geldt zij ook voor overtredingen in andere wetten en in verordeningen, en alleen de wetgever zelf kan daarvan afwijken.