← Terug 2:397 · Vrijstellingen voor de middelgrote rechtspersoon Verder 2:400 · Financiële instellingen die geen bank zijn →

Boek 2 Artikel 398 (2:398 BW)

Wanneer de groottevrijstellingen gelden en voor wie niet

Wettekst

  1. Artikel 395a, artikel 396 of artikel 397 geldt voor het eerste en tweede boekjaar ook voor een rechtspersoon die op de balansdatum van het eerste boekjaar aan de desbetreffende vereisten heeft voldaan.
  2. Artikel 395a leden 3 tot en met 7, artikel 396 leden 3 tot en met 8 en artikel 397 leden 3 tot en met 7 zijn van toepassing voor zover de algemene vergadering uiterlijk zes maanden na het begin van het boekjaar niet anders heeft besloten.
  3. De artikelen 395a tot en met 397 zijn niet van toepassing op een beleggingsmaatschappij of maatschappij voor collectieve belegging in effecten waarvoor artikel 401 lid 1 geldt.
  4. Bij algemene maatregel van bestuur worden de in artikel 395a lid 1, artikel 396 lid 1 en artikel 397 lid 1 genoemde bedragen verlaagd, indien het recht van de Europese Gemeenschappen daartoe verplicht, en kunnen zij worden verhoogd, voor zover geoorloofd.
  5. Voor de toepassing van de artikelen 396 lid 1 en 397 lid 1 op een stichting of een vereniging als bedoeld in artikel 360 lid 3 wordt uitgegaan van het totaal van de activa van de stichting of vereniging en, met inachtneming van artikel 396 lid 2, van de netto-omzet en het gemiddeld aantal werknemers van de onderneming of ondernemingen die deze stichting of vereniging in stand houdt.
  6. Artikel 395a is niet van toepassing op een participatieonderneming als bedoeld in artikel 2, onderdeel 15, van richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende de jaarlijkse financiële overzichten, geconsolideerde financiële overzichten en aanverwante verslagen van bepaalde ondernemingsvormen, tot wijziging van richtlijn 2006/43/EG van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van richtlijnen 78/660/EEG en 83/349/EEG van de Raad (PbEU 2013, L 182).
  7. De artikelen 395a tot en met 397 zijn niet van toepassing op rechtspersonen die als organisatie van openbaar belang: a. effecten hebben die zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt van een lidstaat in de zin van artikel 4, lid 1, punt 14, van richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (PbEU 2004, L 145); b. kredietinstellingen zijn in de zin van artikel 3, punt 1, van richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende toegang tot het bedrijf van kredietinstellingen en het prudentieel toezicht op kredietinstellingen en beleggingsondernemingen, tot wijziging van Richtlijn 2002/87/EG en tot intrekking van de Richtlijnen 2006/48/EG en 2006/49/EG (PbEU 2013, L 176), en die geen instellingen als bedoeld in artikel 2, lid 5, van genoemde richtlijn 2013/36/EU zijn; c. verzekeringsondernemingen zijn in de zin van artikel 2, lid 1, van richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening van verzekeringsondernemingen (PbEG 1991, L 374); of d. bij algemene maatregel van bestuur worden aangewezen wegens hun omvang of functie in het maatschappelijk verkeer.

Toelichting

De drie vrijstellingsregimes voor micro-, kleine en middelgrote rechtspersonen werken met grenzen die over twee boekjaren worden gemeten. Dat roept vragen op: wat geldt er in het eerste jaar, kan een vennootschap ervoor kiezen de vrijstellingen niet te gebruiken, en voor wie gelden zij hoe dan ook niet? Dit artikel geeft de antwoorden.

Het eerste en tweede boekjaar

Een nieuw opgerichte rechtspersoon heeft nog geen twee balansdata. Voor het eerste en tweede boekjaar geldt daarom dat de vrijstellingen al van toepassing zijn als op de balansdatum van het eerste boekjaar aan de voorwaarden is voldaan. Een startende onderneming hoeft dus niet twee jaar te wachten voordat zij van het lichtere regime gebruik kan maken.

De algemene vergadering kan anders besluiten

De vrijstellingen gelden voor zover de algemene vergadering niet uiterlijk zes maanden na het begin van het boekjaar anders heeft besloten. Dat is een bevoegdheid die in de praktijk weinig wordt gebruikt, maar die er wel toe doet. Aandeelhouders of leden die meer zekerheid willen — bijvoorbeeld een minderheidsaandeelhouder die het bestuur niet vertrouwt, of een financier die zeggenschap heeft — kunnen zo afdwingen dat de volledige jaarrekening wordt opgesteld en dat er een accountant wordt ingeschakeld.

  • Wie beslist en wanneer — de algemene vergadering, niet het bestuur, en uiterlijk zes maanden na het begin van het boekjaar; dus vooraf en niet achteraf.

- Wat het gevolg is — de betreffende vrijstellingen gelden dat jaar niet.

Meten bij stichtingen en verenigingen

Voor een stichting of vereniging die op grond van artikel 2:360 BW onder deze titel valt, wordt gekeken naar het totaal van haar activa en naar de netto-omzet en het gemiddeld aantal werknemers van de onderneming of ondernemingen die zij in stand houdt. De maatstaf is dus niet de hele organisatie voor alle onderdelen, maar het ondernemingsdeel, terwijl de activa wel volledig meetellen.

Voor wie de vrijstellingen niet gelden

Een aantal categorieën is uitgesloten, ongeacht hun omvang. Het gaat om organisaties van openbaar belang: rechtspersonen met effecten die tot de handel op een gereglementeerde markt in een lidstaat zijn toegelaten, kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen, en de categorieën die bij algemene maatregel van bestuur worden aangewezen wegens hun omvang of hun functie in het maatschappelijk verkeer. Ook gelden de vrijstellingen niet voor beleggingsmaatschappijen en maatschappijen voor collectieve belegging in effecten waarvoor artikel 2:401 BW geldt, en is de microregeling niet van toepassing op een participatieonderneming in de zin van de Europese jaarrekeningrichtlijn.

Die uitsluiting is logisch. Bij deze instellingen gaat het om het geld van beleggers, spaarders of verzekerden. De omvang van de rechtspersoon zegt daar weinig over het belang dat het publiek bij zijn cijfers heeft.

De bedragen kunnen veranderen. De bedragen in de drie vrijstellingsartikelen worden bij algemene maatregel van bestuur verlaagd als het Europese recht daartoe verplicht, en kunnen worden verhoogd voor zover dat is toegestaan. De grenzen liggen dus niet voor eeuwig vast; wie op de rand zit, doet er goed aan te controleren welke bedragen op dat moment gelden.

Een voorbeeld. Een bv wordt in maart opgericht en blijft in haar eerste boekjaar ruim onder de grenzen van de kleine rechtspersoon. Zij kan meteen van dat regime gebruikmaken. Wil de medeaandeelhouder die vijfentwintig procent houdt toch een accountantscontrole, dan moet hij daarvoor binnen zes maanden na aanvang van het volgende boekjaar een besluit van de algemene vergadering zien te krijgen; achteraf klagen helpt hem niet.

In de praktijk

Voor bestuurders is dit het artikel waarmee zij elk jaar vaststellen welk regime geldt, en waarin zij lezen dat die keuze niet volledig de hunne is. Voor aandeelhouders en leden is het zesmaandenmoment het aangrijpingspunt om meer verantwoording af te dwingen. En voor wie handelt met een financiële instelling of een beursvennootschap is de geruststelling dat die zich nooit op deze vrijstellingen kan beroepen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 2:397 · Vrijstellingen voor de middelgrote rechtspersoon Verder 2:400 · Financiële instellingen die geen bank zijn →