Boek 2 Artikel 104 (2:104 BW)

Een naamloze vennootschap houdt naast haar kapitaal soms reserves aan die zij van de wet moet aanhouden. Dit korte artikel bepaalt dat een tekort alleen ten laste van zulke wettelijke reserves mag worden gedelgd voor zover de wet dat toelaat. Of een verlies tegen zo'n reserve mag worden weggeboekt, beslist dus niet de vennootschap zelf: de bevoegdheid daartoe moet in een wettelijke bepaling te vinden zijn.

Om welke reserves het gaat

Een reserve is een deel van het eigen vermogen dat niet als winst is uitgekeerd. Een wettelijke reserve is een reserve die de vennootschap op grond van een wetsbepaling moet vormen en aanhouden. Welke reserves dat zijn, somt artikel 2:373 lid 4 BW op aan de hand van de bepalingen waarop zij berusten. Zulke reserves houden in de balans een deel van het eigen vermogen vast dat niet vrij beschikbaar is.

De regel

Een tekort delgen betekent hier: een negatief resultaat of een negatieve post boekhoudkundig wegwerken door er een reserve tegenover te zetten. Dat mag ten laste van een wettelijke reserve uitsluitend voor zover de wet die mogelijkheid geeft.

Samenhang met uitkeringen

Het artikel staat in de reeks bepalingen over de bescherming van het vermogen van de nv. De reserves die de wet voorschrijft, tellen mee bij de berekening van het bedrag dat ten minste in de vennootschap moet blijven voordat er mag worden uitgekeerd (artikel 2:105 BW).

In de praktijk

Voor een bestuurder is dit een bepaling om samen met de accountant na te lopen bij het opmaken van de jaarrekening: welke reserves zijn wettelijk, en laat de wet daarvoor verrekening toe?