Boek 2 Artikel 34 (2:34 BW)

Een lidmaatschap is geen verhandelbaar goed. Het is persoonlijk, tenzij de statuten iets anders bepalen. Wie lid is, kan zijn lidmaatschap dus niet zomaar overdragen aan een ander, en het gaat bij zijn overlijden niet vanzelf over op zijn erfgenamen. Voor leden die zelf rechtspersoon zijn, geeft dit artikel een aparte regel: verdwijnt zo'n lid door fusie of splitsing, dan schuift het lidmaatschap door naar de rechtspersoon die de plaats inneemt.

Wat de statuten kunnen regelen

De statuten kunnen anders bepalen. Die afwijking moet dan wel in de statuten zelf staan: een besluit van het bestuur of een losse afspraak met een lid is daarvoor niet genoeg. De statuten kunnen bepalen dat het lidmaatschap overdraagbaar is. Ook overgang bij overlijden kan in de statuten worden toegestaan; zonder zo'n bepaling eindigt het lidmaatschap door de dood van het lid.

Fusie en splitsing van een lid dat rechtspersoon is

Is een lid zelf een rechtspersoon en houdt die door fusie of splitsing op te bestaan, dan gaat het lidmaatschap over op de verkrijgende rechtspersoon. Bij een splitsing bepaalt de beschrijving die aan de splitsingsakte is gehecht naar welke verkrijgende rechtspersoon het lidmaatschap gaat. Ook hier geldt: tenzij de statuten van de vereniging iets anders bepalen. Een koepelvereniging die zelf wil bepalen wie er binnenkomt, moet dus in haar statuten regelen dat het lidmaatschap in zo'n geval eindigt of opnieuw moet worden aangevraagd.

Een branchevereniging heeft honderd bedrijven als lid. Twee daarvan fuseren. Zonder statutaire regeling zet de verkrijgende vennootschap het lidmaatschap voort — de vereniging houdt er dan één lid aan over in plaats van twee. Wil de vereniging bij zo'n wisseling zelf kunnen beoordelen wie zij binnenlaat, dan moet zij dat in de statuten vastleggen.