Boek 2 Artikel 215 (2:215 BW)

Een bv die verlies lijdt, moet dat ergens verwerken. De eenvoudige weg lijkt om het af te boeken van een reserve, zodat de balans er weer gezond uitziet. Artikel 2:215 BW zet daar een grens: ten laste van de reserves die de wet voorschrijft mag een tekort alleen worden weggewerkt voor zover de wet dat toestaat. Wettelijke reserves zijn dus geen vrij beschikbare buffer waarmee een verlies naar believen kan worden gladgestreken.

Wat wettelijke reserves zijn

Het eigen vermogen van een vennootschap bestaat uit verschillende posten. Een deel is vrij. Een ander deel is vastgezet omdat de wet dat voorschrijft: dat zijn de door de wet voorgeschreven reserves waarover dit artikel gaat.

Wanneer een tekort ertegen mag

Het artikel verwijst naar de wet zelf: alleen waar een wettelijke regeling over een bepaalde reserve het toelaat, mag een tekort daartegen worden gebracht. Waar zo'n regeling ontbreekt, staat de reserve niet ter beschikking om een verlies op te vangen.

Wie hierop let

In de eerste plaats het bestuur, dat de jaarrekening opmaakt en de voorstellen doet over de verwerking van het resultaat. In de tweede plaats de accountant waar die de stukken controleert. En in de derde plaats de algemene vergadering, die de jaarrekening vaststelt en over de bestemming van het resultaat beslist.

Een voorbeeld: een bv houdt een door de wet voorgeschreven reserve aan. Twee slechte jaren leveren een tekort op. De boekhouder stelt voor dat tekort tegen die reserve weg te strepen. Of dat mag, hangt af van wat de wet over die reserve toestaat.

In de praktijk

Een boeking die het eigen vermogen alleen op papier herstelt, verandert niets aan de grens die de wet trekt. Of een tekort ten laste van een bepaalde reserve mag worden gedelgd, is pas te beantwoorden als duidelijk is welke reserve op grond van welke wettelijke bepaling is gevormd.