Boek 2 Artikel 135 (2:135 BW)

Bezoldigingsbeleid voor het bestuur van een nv

De vennootschap heeft een beleid op het terrein van bezoldiging van het bestuur. Het beleid wordt vastgesteld door de algemene vergadering. In het bezoldigingsbeleid komen ten minste de in artikel 383c tot en met e omschreven onderwerpen aan de orde, voor zover deze het bestuur betreffen. In afwijking van de vorige zin komen in het bezoldigingsbeleid van een vennootschap waarvan aandelen of met medewerking van de vennootschap uitgegeven certificaten zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt als bedoeld in artikel 1:1 van de Wet op het financieel toezicht, met uitzondering van beleggingsmaatschappijen met veranderlijk kapitaal, de in artikel 135a lid 6 omschreven onderwerpen aan de orde.
Indien de vennootschap krachtens wettelijke bepalingen een ondernemingsraad heeft ingesteld, wordt het voorstel tot vaststelling van het bezoldigingsbeleid niet aan de algemene vergadering aangeboden, dan nadat de ondernemingsraad tijdig voor de datum van oproeping als bedoeld in artikel 114 in de gelegenheid is gesteld hierover een standpunt te bepalen. Het standpunt van de ondernemingsraad wordt, gelijktijdig met het voorstel tot vaststelling van het bezoldigingsbeleid, aan de algemene vergadering aangeboden. De voorzitter of een door hem aangewezen lid van de ondernemingsraad kan het standpunt van de ondernemingsraad in de algemene vergadering toelichten. Het ontbreken van dat standpunt tast de besluitvorming inzake het bezoldigingsbeleid niet aan.
Voor de toepassing van lid 2 wordt onder de ondernemingsraad mede verstaan de ondernemingsraad van de onderneming van een dochtermaatschappij, mits de werknemers in dienst van de vennootschap en de groepsmaatschappijen in meerderheid binnen Nederland werkzaam zijn. Is er meer dan één ondernemingsraad, dan wordt de bevoegdheid door deze raden gezamenlijk uitgeoefend. Is voor de betrokken onderneming of ondernemingen een centrale ondernemingsraad ingesteld, dan komt de bevoegdheid toe aan de centrale ondernemingsraad.
De bezoldiging van bestuurders wordt met inachtneming van het beleid, bedoeld in lid 1, vastgesteld door de algemene vergadering, tenzij bij de statuten een ander orgaan is aangewezen.
Indien in de statuten is bepaald dat een ander orgaan dan de algemene vergadering de bezoldiging vaststelt, legt dat orgaan ten aanzien van regelingen in de vorm van aandelen of rechten tot het nemen van aandelen een voorstel ter goedkeuring voor aan de algemene vergadering. In het voorstel moet ten minste zijn bepaald hoeveel aandelen of rechten tot het nemen van aandelen aan het bestuur mogen worden toegekend en welke criteria gelden voor toekenning of wijziging. Het ontbreken van de goedkeuring van de algemene vergadering tast de vertegenwoordigingbevoegdheid van het orgaan niet aan.
Het orgaan bedoeld in lid 4 is bevoegd de hoogte van een bonus aan te passen tot een passende hoogte indien uitkering van de bonus naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn. Onder een bonus wordt voor de toepassing van dit artikel verstaan het niet vaste deel van de bezoldiging waarvan de toekenning geheel of gedeeltelijk afhankelijk is gesteld van het bereiken van bepaalde doelen of van het zich voordoen van bepaalde omstandigheden.
De vennootschap is bevoegd een bonus geheel of gedeeltelijk terug te vorderen voor zover de uitkering heeft plaatsgevonden op basis van onjuiste informatie over het bereiken van de aan de bonus ten grondslag liggende doelen of over de omstandigheden waarvan de bonus afhankelijk was gesteld. De vordering kan namens de vennootschap ook worden ingesteld door de raad van commissarissen, de niet uitvoerende bestuurders indien toepassing is gegeven aan artikel 129a, of door een bijzondere vertegenwoordiger die is aangewezen door de algemene vergadering. Afdeling 2 van titel 4 van Boek 6 is van overeenkomstige toepassing.
Indien het beleid bedoeld in lid 1 niet wordt vastgesteld door de algemene vergadering, bezoldigt de vennootschap bestuurders overeenkomstig het bestaande beleid of de bestaande praktijk en legt zij aan de volgende algemene vergadering een herzien beleid voor ter vaststelling.

Toelichting

Wat een bestuurder verdient, bepaalt hij niet zelf. Dit artikel legt de kaders: de vennootschap heeft een bezoldigingsbeleid, de algemene vergadering stelt dat beleid vast, en de beloning van de individuele bestuurder wordt binnen dat beleid bepaald.

Het beleid

Het bezoldigingsbeleid beschrijft de uitgangspunten voor de beloning van het bestuur. Welke onderwerpen daarin ten minste aan de orde komen, volgt uit de artikelen 2:383c tot en met 2:383e BW, voor zover die het bestuur betreffen. Voor vennootschappen waarvan aandelen of met hun medewerking uitgegeven certificaten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten, gelden in plaats daarvan de uitgebreidere onderwerpen die artikel 2:135a BW voorschrijft; beleggingsmaatschappijen met veranderlijk kapitaal vallen daarbuiten.

Wordt het beleid niet door de algemene vergadering vastgesteld, dan valt er geen gat. De vennootschap beloont haar bestuurders dan volgens het bestaande beleid of de bestaande praktijk, en legt aan de volgende algemene vergadering een herzien beleid ter vaststelling voor.

De rol van de ondernemingsraad

Heeft de vennootschap op grond van wettelijke bepalingen een ondernemingsraad, dan gaat het voorstel tot vaststelling van het beleid pas naar de algemene vergadering nadat die raad tijdig vóór de oproepingsdatum een standpunt heeft kunnen bepalen. Dat standpunt gaat tegelijk met het voorstel naar de vergadering, waar de voorzitter van de ondernemingsraad of een door hem aangewezen lid het mag toelichten. Ontbreekt het, dan blijft de besluitvorming geldig. Ook hier telt de ondernemingsraad van een dochtermaatschappij mee, mits de werknemers in meerderheid in Nederland werken; bij meer raden geldt de gezamenlijke uitoefening en anders de centrale ondernemingsraad. Bij een beursgenoteerde vennootschap komt daar nog iets bij: artikel 2:135a lid 3 BW geeft de ondernemingsraad ook een adviesrecht wanneer het beleid periodiek opnieuw wordt vastgesteld. Wordt dat advies niet of maar deels opgevolgd, dan moet het voorstellende orgaan schriftelijk uitleggen waarom, en krijgen de aandeelhouders die uitleg te zien. Dit adviesrecht komt bovenop het standpuntrecht en neemt er niet de plaats van in.

Wie de bezoldiging vaststelt

De bezoldiging van de individuele bestuurders wordt, met inachtneming van het beleid, vastgesteld door de algemene vergadering — tenzij de statuten daarvoor een ander orgaan aanwijzen, meestal de raad van commissarissen. Wijst een statutaire bepaling zo'n ander orgaan aan, dan geldt voor beloning in aandelen of in rechten om aandelen te nemen een extra stap: dat orgaan legt daarover een voorstel ter goedkeuring voor aan de algemene vergadering. In dat voorstel staat ten minste hoeveel aandelen of rechten aan het bestuur mogen worden toegekend en welke criteria voor toekenning of wijziging gelden. Ontbreekt die goedkeuring, dan blijft dat een intern gebrek: de vertegenwoordigingsbevoegdheid van het orgaan wordt er niet door aangetast.

Bonussen bijstellen en terugvorderen

Aanpassen: het orgaan dat de bezoldiging vaststelt, mag de hoogte van een bonus bijstellen tot een passend bedrag als uitkering ervan naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn.
Wat een bonus is: het niet-vaste deel van de bezoldiging, waarvan de toekenning geheel of gedeeltelijk afhangt van het bereiken van bepaalde doelen of van bepaalde omstandigheden.
Terugvorderen: is een bonus uitgekeerd op basis van onjuiste informatie over die doelen of omstandigheden, dan kan de vennootschap hem geheel of gedeeltelijk terugvorderen; op die vordering is een afdeling uit Boek 6 van overeenkomstige toepassing.
Wie vordert: namens de vennootschap kan dat ook de raad van commissarissen doen, of bij een monistisch bestuur de niet-uitvoerende bestuurders, of een bijzondere vertegenwoordiger die de algemene vergadering aanwijst.

Een voorbeeld. Een bestuurder ontvangt een bonus omdat een omzetdoel zou zijn gehaald. Later blijkt dat de cijfers waarop die conclusie steunde niet klopten. De vennootschap kan de bonus terugvorderen, en de raad van commissarissen kan die vordering namens haar instellen — ook als het bestuur daar zelf weinig voor voelt.

In de praktijk

Voor een aandeelhouder is het bezoldigingsbeleid het document waarmee hij de beloning van het bestuur kan beïnvloeden; de individuele beloning volgt daaruit. Voor een bestuurder betekent dit dat een bonus niet definitief is zolang de onderbouwing ervan onjuist kan blijken.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.