Artikel 2:133 BW: Benoeming van een bestuurder uit een voordracht

Een voordracht stuurt de keuze van de algemene vergadering: zij kiest niet uit iedereen, maar uit de namen die haar worden voorgelegd. Dit artikel maakt zo'n voordracht mogelijk, maar geeft de vergadering tegelijk het middel om zich eraan te onttrekken.

De bindende voordracht

De statuten mogen voorschrijven dat de algemene vergadering haar bestuurders kiest uit een voordracht. Wie de voordracht opmaakt, leggen zij dan eveneens vast, bijvoorbeeld de raad van commissarissen of de houders van een bepaalde soort aandelen. De algemene vergadering blijft het orgaan dat benoemt; wat verandert, is dat zij haar keuze moet maken uit de namen die haar worden voorgelegd. Zolang een voordracht bindend is, kan de vergadering alleen kiezen uit de namen die erop staan.

Het artikel geeft zo een instrument om invloed op de samenstelling van het bestuur te leggen bij een ander dan de algemene vergadering, zonder haar de benoemingsbevoegdheid zelf af te nemen. De tegenwicht zit in het tweede lid.

Het bindende karakter ontnemen

De vergadering is daaraan niet overgeleverd. Zij kan de voordracht altijd haar bindende karakter ontnemen. Daarvoor geldt wel een dubbele drempel: het besluit moet worden genomen met twee derden van de uitgebrachte stemmen, en die stemmen moeten samen meer dan de helft van het geplaatste kapitaal vertegenwoordigen. Lukt dat, dan is de vergadering vrij om iemand anders te benoemen.

• Twee derden van de stemmen: van wat er daadwerkelijk is uitgebracht.
• Meer dan de helft van het kapitaal: die stemmen moeten samen dat deel vertegenwoordigen.

- Altijd mogelijk: de statuten kunnen dit recht niet uitsluiten of aan zwaardere eisen binden.

Eén kandidaat op de lijst

Bevat de voordracht één kandidaat voor één te vervullen plaats, dan heeft een besluit over die voordracht tot gevolg dat de kandidaat is benoemd, tenzij het bindende karakter eraan wordt ontnomen. De stemming gaat dan in feite over de vraag of de vergadering de voordracht laat staan. Doet zij dat, dan is de benoeming daarmee een feit.

Bij de structuurregeling ligt dit anders. Geschiedt de benoeming door de raad van commissarissen, dan gelden de regels van dit artikel niet; daar is de algemene vergadering niet het benoemende orgaan.

Een voorbeeld. Bij een nv ligt het voordrachtsrecht statutair bij de commissarissen, die een bindende voordracht met één kandidaat uitbrengen. Een groep aandeelhouders wil een andere kandidaat. Zij moeten dan eerst het bindende karakter wegstemmen met twee derden van de uitgebrachte stemmen die meer dan de helft van het kapitaal vertegenwoordigen. Halen zij die drempel niet, dan is de voorgedragen kandidaat benoemd.

In de praktijk

Voor een aandeelhouder is dit het artikel dat verklaart waarom hij bij een benoeming soms weinig te kiezen heeft, en wat hij nodig heeft om dat te doorbreken: een grote meerderheid én voldoende kapitaal. Voor het orgaan of de aandeelhouders die de voordracht doen, is het de bepaling die de grens van dat instrument aangeeft.