Boek 2 Artikel 110 (2:110 BW)

Rechterlijke machtiging aan aandeelhouders om een vergadering te beleggen

Een of meer houders van aandelen die gezamenlijk ten minste een tiende gedeelte van het geplaatste kapitaal vertegenwoordigen, of een zoveel geringer bedrag als bij de statuten is bepaald, kunnen door de voorzieningenrechter van de rechtbank op hun verzoek worden gemachtigd tot de bijeenroeping van een algemene vergadering. De voorzieningenrechter wijst dit verzoek af, indien hem niet is gebleken, dat verzoekers voordien aan het bestuur en aan de raad van commissarissen schriftelijk en onder nauwkeurige opgave van de te behandelen onderwerpen het verzoek hebben gericht een algemene vergadering bijeen te roepen, en dat noch het bestuur noch de raad van commissarissen - daartoe in dit geval gelijkelijk bevoegd - de nodige maatregelen hebben getroffen, opdat de algemene vergadering binnen zes weken na het verzoek kon worden gehouden. Indien aandelen van de vennootschap of met medewerking van de vennootschap uitgegeven certificaten daarvan zijn toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt als bedoeld in artikel 1:1 van de Wet op het financieel toezicht, bedraagt deze termijn acht weken.
Voor de toepassing van dit artikel worden met houders van aandelen gelijkgesteld de houders van de certificaten van aandelen, welke met medewerking van de vennootschap zijn uitgegeven.
Tenzij de statuten anders bepalen, wordt aan de eis van schriftelijkheid van het verzoek als bedoeld in lid 1 voldaan indien dit verzoek elektronisch is vastgelegd.

Toelichting

Weigeren bestuur en commissarissen een vergadering te beleggen, dan kunnen aandeelhouders die zelf afdwingen. Dit artikel geeft hun daarvoor de weg naar de voorzieningenrechter van de rechtbank, maar pas nadat zij het binnen de vennootschap zelf hebben geprobeerd.

Wie het kan vragen

Het verzoek kan worden gedaan door een of meer houders van aandelen die samen ten minste een tiende van het geplaatste kapitaal vertegenwoordigen. De statuten mogen die drempel verlagen, maar niet verhogen. Houders van certificaten die met medewerking van de vennootschap zijn uitgegeven, worden voor dit artikel met aandeelhouders gelijkgesteld: ook zij kunnen dus meetellen en meedoen.

Eerst binnen de vennootschap

De voorzieningenrechter wijst het verzoek af als hem niet is gebleken dat de verzoekers eerst zelf hebben aangeklopt. Zij moeten schriftelijk, en met nauwkeurige opgave van de onderwerpen die zij behandeld willen zien, hebben gevraagd een vergadering bijeen te roepen: aan het bestuur en, als de vennootschap er een heeft, ook aan de raad van commissarissen. Die twee organen zijn hierin gelijkelijk bevoegd, zodat het niet volstaat alleen het bestuur aan te schrijven. Heeft de vennootschap geen raad van commissarissen, dan is het verzoek aan het bestuur genoeg.

Vervolgens moet blijken dat noch het bestuur noch de raad de nodige maatregelen heeft getroffen om de vergadering binnen zes weken na dat verzoek te laten plaatsvinden. Zijn aandelen van de vennootschap of met haar medewerking uitgegeven certificaten toegelaten tot de handel op een gereglementeerde markt, dan is die termijn acht weken.

Aan wie: aan het bestuur en, als de vennootschap er een heeft, ook aan de raad van commissarissen.
Hoe: schriftelijk, met nauwkeurige opgave van de te behandelen onderwerpen; een elektronisch vastgelegd verzoek voldoet aan die eis, tenzij de statuten anders bepalen.

- Hoe lang wachten: zes weken, of acht weken bij een beursnotering.

Wat de rechter doet

Is aan deze voorwaarden voldaan, dan kan de voorzieningenrechter de verzoekers machtigen om zelf een algemene vergadering bijeen te roepen. Hoe die procedure verloopt en welke eisen daarbij nog gelden, staat in artikel 2:111 BW: de rechter hoort of roept de vennootschap op, toetst of de verzoekers een redelijk belang hebben en stelt de vorm en de termijnen van de oproeping vast.

Een voorbeeld. Twee aandeelhouders van een familie-nv houden samen vijftien procent van het kapitaal. Zij willen dat de vergadering zich uitspreekt over de beloning van de bestuurder, die tevens meerderheidsaandeelhouder is. Zij sturen hun verzoek met de agendapunten aan het bestuur en aan de raad van commissarissen. Gebeurt er binnen zes weken niets, dan kunnen zij naar de voorzieningenrechter.

In de praktijk

Voor een minderheidsaandeelhouder is dit een van de weinige middelen om een onderwerp op tafel te krijgen dat het bestuur liever laat liggen. De sleutel ligt in de voorbereiding: schrijf beide organen aan, benoem de onderwerpen precies en bewaar de verzending. Voor het bestuur is dit een reden om een serieus verzoek niet te laten liggen; stilzitten levert alleen maar een procedure op.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.