Artikel 8:93 Awb: Wanneer uw verzoek om schadevergoeding verjaart

Dit artikel regelt hoe lang u de tijd hebt om de bestuursrechter om schadevergoeding te vragen. Het verklaart de verjaringsregel uit het Burgerlijk Wetboek van overeenkomstige toepassing, maar voegt er een eigen beginmoment aan toe. Dat beginmoment is gunstiger voor u dan de civiele hoofdregel.

De hoofdregel: vijf jaar

Artikel 3:310 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek geeft een termijn van vijf jaar. Die gaat in beginsel lopen op de dag nadat u zowel de schade kent als weet wie daarvoor aansprakelijk is. Daarnaast geldt een lange termijn van twintig jaar na de schadeveroorzakende gebeurtenis.

Het eigen beginmoment van de Awb

De termijn begint volgens dit artikel niet eerder dan de dag na die waarop een van deze twee dingen is gebeurd:

• de vernietiging van het besluit is onherroepelijk geworden, dus er staat geen bezwaar of beroep meer tegen open; of
• het bestuursorgaan heeft de onrechtmatigheid van het besluit erkend.

Dat is een logisch gevolg van de opzet van titel 8.4: u kunt de bestuursrechter pas om vergoeding vragen als vaststaat dát het besluit onrechtmatig was. Zou de termijn al eerder gaan lopen, dan kon die zijn verstreken voordat u het verzoek mocht doen.

Waar u op moet letten

Een lopende bezwaar- of beroepsprocedure tegen het besluit zelf houdt de verjaring dus niet in de lucht door een stuitingshandeling, maar schuift het beginmoment vooruit. Is het besluit nooit vernietigd en heeft het bestuursorgaan niets erkend, dan komt u langs deze weg niet aan een vergoeding toe. Vraagt u in plaats daarvan de burgerlijke rechter om vergoeding, dan loopt u tegen dezelfde vijfjaarstermijn aan; de Hoge Raad heeft het beginmoment van dit artikel ook voor die route overgenomen.