- Natuurlijke personen, onbekwaam om in rechte te staan, worden in het geding vertegenwoordigd door hun vertegenwoordigers naar burgerlijk recht. De wettelijke vertegenwoordiger behoeft niet de machtiging van de kantonrechter, bedoeld in artikel 349 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek.
- De in het eerste lid bedoelde personen kunnen zelf in het geding optreden, indien zij tot redelijke waardering van hun belangen in staat kunnen worden geacht.
- Indien geen wettelijke vertegenwoordiger aanwezig is, of deze niet beschikbaar is en de zaak spoedeisend is, kan de bestuursrechter een voorlopige vertegenwoordiger benoemen. De benoeming vervalt zodra een wettelijke vertegenwoordiger aanwezig is of de wettelijke vertegenwoordiger weer beschikbaar is.
Artikel 8:21 Awb: Procederen voor wie dat zelf niet kan
Procederen voor wie dat zelf niet kan
Wettekst
Toelichting
Dit artikel regelt wie de beroepsprocedure voert voor iemand die daartoe zelf niet bevoegd is: een minderjarige, of een meerderjarige die onder curatele is gesteld. Zulke personen kunnen niet zelfstandig in rechte optreden. Hun vertegenwoordiger naar burgerlijk recht neemt die plaats in. Daarnaast bevat het artikel een uitzondering voor wie zijn eigen belangen wel kan overzien, en een noodvoorziening voor het geval er geen vertegenwoordiger beschikbaar is.
De achterliggende gedachte is dat een procedure verstrekkende gevolgen heeft. Wie een beroepschrift indient, gronden aanvoert of een zaak intrekt, beslist over rechten die vaak van groot belang zijn. Voor wie die beslissingen niet kan overzien, treedt een ander op. Tegelijk wil de wetgever voorkomen dat die bescherming in een blokkade verandert, en daarom zijn er twee ventielen ingebouwd.
Wie treedt namens de betrokkene op
Het eerste lid verwijst voor de vraag wie vertegenwoordiger is naar het burgerlijk recht. Bij een minderjarige zijn dat in de regel de ouders die het gezag uitoefenen, of de voogd. Bij een meerderjarige die onder curatele staat, is dat de curator. Staat het vermogen van een meerderjarige onder beschermingsbewind, dan treedt de bewindvoerder op in zaken die dat vermogen raken. De bestuursrechter beoordeelt dus niet zelf wie mag optreden, maar sluit aan bij wat civielrechtelijk al is geregeld.
Belangrijk is dat de vertegenwoordiger optreedt namens de betrokkene, en niet voor zichzelf. De partij in het geding is en blijft degene die het besluit raakt; de vertegenwoordiger voert alleen het woord en zet de handtekening.
Geen toestemming van de kantonrechter nodig
In het burgerlijk recht heeft een voogd voor het voeren van een procedure namens een minderjarige in beginsel eerst toestemming van de kantonrechter nodig (artikel 1:349 BW). Het eerste lid schakelt die eis voor het bestuursrechtelijke beroep uit. Dat scheelt tijd, en dat is nodig: bestuursrechtelijke termijnen zijn kort en een beroepschrift kan niet wachten tot een machtiging rond is.
Zelf procederen als je je belangen kunt overzien
Het tweede lid laat de betrokkene toch zelf optreden, als hij tot een redelijke waardering van zijn belangen in staat kan worden geacht. Dat is een feitelijke maatstaf: het gaat niet om de leeftijd op papier, maar om de vraag of deze persoon in deze zaak begrijpt wat er speelt en wat de gevolgen van zijn keuzes zijn.
Een voorbeeld. Een zeventienjarige werkt naast school en krijgt van de gemeente een besluit waarin een tegemoetkoming wordt geweigerd. Hij stelt zelf beroep in, formuleert zijn gronden en verschijnt op de zitting. De bestuursrechter kan zijn beroep gewoon behandelen, ook zonder handtekening van zijn ouders, omdat hij de zaak duidelijk overziet. Gaat het daarentegen om een ingewikkelde vermogenskwestie, dan kan de rechter juist wel de betrokkenheid van de wettelijke vertegenwoordiger verlangen.
De voorlopige vertegenwoordiger
Het derde lid geeft de bestuursrechter een noodknop. Is er geen wettelijke vertegenwoordiger, of is die er wel maar niet beschikbaar, dan kan de rechter een voorlopige vertegenwoordiger benoemen. De eis dat de zaak spoedeisend is, geldt daarbij in beide gevallen: de voorziening is bedoeld voor situaties waarin niet kan worden gewacht, bijvoorbeeld wanneer een voorlopige voorziening nodig is om een uithuiszetting of een stopzetting van een uitkering tegen te houden.
Die benoeming is tijdelijk van aard. Zodra er weer een wettelijke vertegenwoordiger is, of zodra die weer beschikbaar is, vervalt de benoeming van rechtswege. Er is dus geen apart besluit nodig om de voorlopige vertegenwoordiger weg te sturen.
In de praktijk
- Voor de betrokkene en zijn familie: stel bij twijfel het beroepschrift in namens de betrokkene en laat het door de ouder, voogd of curator meeondertekenen. Een gebrek in de vertegenwoordiging kan de rechter laten herstellen, maar een gemiste beroepstermijn niet.
- Voor het bestuursorgaan: stuur besluiten die een minderjarige of een onder curatele gestelde raken ook naar de wettelijke vertegenwoordiger, zodat de termijn niet ongemerkt verstrijkt.
- Let op het verschil met een gemachtigde: dit artikel gaat over vertegenwoordiging die uit de wet volgt. Vrijwillige vertegenwoordiging door iemand die u zelf inschakelt, zoals een advocaat of een familielid, is geregeld in artikel 8:24 Awb.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Is een bewindvoerder een beroepsmatige rechtsbijstandverlener?
De Centrale Raad van Beroep oordeelt dat optreden als wettelijk vertegenwoordiger in een procedure voor een bewindvoerder een taak is die rechtstreeks uit de wet volgt, omdat artikel 8:21, eerste lid, bepaalt dat wie onbekwaam is om in rechte te staan wordt vertegenwoordigd door zijn vertegenwoordiger naar burgerlijk recht. De bewindvoerder is daarom geen derde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent. Voor zijn werk bestaat dus geen recht op vergoeding van proceskosten.
-
Mag iemand die onder curatele staat zelf procederen?
Het College van Beroep voor het bedrijfsleven overweegt dat het, ook als de curator het beroep niet wil overnemen, zelf moet beoordelen of de onder curatele gestelden tot een redelijke waardering van hun belangen in staat zijn en dus zelf in het geding kunnen optreden. Die beoordeling is hier moeilijk, omdat aan de curatele geen verklaring van een deskundige ten grondslag lag. Het College laat haar achterwege, omdat het beroep de betrokkenen toch niets kan opleveren.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.