Artikel 2:24 Awb: Doorgeleiding en de behandeltermijn

Artikel 2:24 Awb regelt een klein maar praktisch punt dat volgt op artikel 2:16 Awb, eerste lid, onder a. Kan het bestuursorgaan een bericht dat via een verkeerd kanaal binnenkwam zonder nadere bewerking behandelen, dan doet het dat. De vraag is dan: wanneer begint de termijn waarbinnen het moet beslissen?

Het antwoord is dat een bij wettelijk voorschrift bepaalde behandeltermijn aanvangt op het tijdstip van de interne doorgeleiding, en niet op het moment waarop het bericht ergens in de organisatie binnenkwam. Daaraan is één voorwaarde verbonden: het bestuursorgaan moet de afzender onverwijld mededeling doen van de doorgeleiding en van het tijdstip waarop de termijn aanvangt.

Waarom deze regel redelijk is

Voor het bestuursorgaan zou het onredelijk zijn als de beslistermijn al liep terwijl het bericht nog op een algemene mailbox stond en de behandelende afdeling er niets van wist. Het krijgt daarom de tijd vanaf het moment dat het stuk daadwerkelijk op de goede plek ligt.

Voor de afzender zou het onredelijk zijn als hij niet wist wanneer die termijn is begonnen. Zonder mededeling kan hij niet berekenen wanneer hij een besluit mag verwachten, en evenmin wanneer hij het bestuursorgaan in gebreke kan stellen wegens niet tijdig beslissen.

De mededelingsplicht is dus de tegenprestatie voor het opschuiven van het startpunt. Blijft zij achterwege, dan mist de voorwaarde en kan het bestuursorgaan zich niet op het latere aanvangstijdstip beroepen.

Wat er in de mededeling hoort

Twee dingen zijn verplicht: dat het bericht intern is doorgeleid, en op welk tijdstip de behandeltermijn aanvangt. Een enkele ontvangstbevestiging zonder die datum voldoet dus niet.

"Onverwijld" betekent zonder onnodig uitstel — in de praktijk binnen enkele dagen. Wordt de mededeling weken later gedaan, dan is aan de voorwaarde niet voldaan.

De mededeling is geen besluit; er staat geen bezwaar tegen open. Wie het niet eens is met het genoemde aanvangstijdstip, kan dat aan de orde stellen bij een geschil over het niet tijdig beslissen.

Verhouding tot de beslistermijnen

Het artikel spreekt van een bij wettelijk voorschrift bepaalde behandeltermijn. Dat kan de beslistermijn van artikel 4:13 Awb zijn, een bijzondere termijn uit een andere wet, of de termijn voor het beslissen op bezwaar uit hoofdstuk 7.

Loopt die termijn af zonder besluit, dan gelden de gewone regels over niet tijdig beslissen: een ingebrekestelling, en daarna de mogelijkheid van beroep bij de bestuursrechter. Het exacte aanvangstijdstip is daarvoor essentieel — en dat is precies wat dit artikel wil vastleggen.