Artikel 10:10 Awb: Namens wie is het besluit genomen?

Dit artikel stelt één eis aan een besluit dat iemand in mandaat neemt: op het besluit moet staan namens welk bestuursorgaan het is genomen. Een brief die alleen is ondertekend door een teamleider, een inspecteur of een afdelingshoofd voldoet daar niet aan. Er moet uit blijken dat het besluit afkomstig is van bijvoorbeeld het college van burgemeester en wethouders, de burgemeester of een minister.

De reden is rechtsbescherming. Op grond van artikel 10:2 Awb geldt een besluit dat in mandaat is genomen als een besluit van het bestuursorgaan zelf. De ontvanger moet dat kunnen zien, want daar hangen praktische vragen aan vast: naar wie stuurt hij zijn bezwaarschrift, wie moet hij aanspreken als het besluit niet wordt uitgevoerd, en wie is de tegenpartij als hij naar de rechter gaat.

Wat er precies op het besluit moet staan

De wet vraagt niet meer dan de vermelding van het bestuursorgaan. Gebruikelijk is een formulering als 'namens het college van burgemeester en wethouders van Middelburg', gevolgd door de handtekening, de naam en de functie van degene die tekent. Die naam en functie zijn nuttig maar volgen niet uit dit artikel; wat de wet eist, is de aanduiding van het orgaan.

Let op het verschil met een adressering op briefpapier. Dat een brief op papier van de gemeente staat, zegt niets: binnen één gemeente zijn de raad, het college en de burgemeester elk een eigen bestuursorgaan met eigen bevoegdheden. 'De gemeente Middelburg' is dus geen correcte vermelding, want de gemeente is geen bestuursorgaan dat besluiten neemt.

Wat er misgaat als de vermelding ontbreekt

Een besluit zonder deze vermelding is niet automatisch ongeldig, maar het is wel gebrekkig. In de praktijk levert het vooral verwarring op. Iemand stuurt zijn bezwaarschrift naar de ambtenaar die tekende in plaats van naar het bevoegde orgaan, of hij denkt dat de brief maar een aankondiging is en geen besluit waartegen hij binnen zes weken moet opkomen. Voor dat eerste geval bestaat een vangnet: artikel 6:15 Awb verplicht het orgaan dat een verkeerd geadresseerd bezwaar- of beroepschrift ontvangt, dat door te sturen naar de juiste instantie.

Een voorbeeld. Een ondernemer ontvangt een brief met het opschrift 'last onder dwangsom', ondertekend door 'de teamleider Toezicht en Handhaving', zonder verdere aanduiding. Hij weet niet of dit een waarschuwing is van een ambtenaar of een besluit van het college. Dat is precies wat dit artikel wil voorkomen. Voert hij het punt aan in bezwaar, dan zal het college doorgaans bevestigen dat de last namens hem is opgelegd en het gebrek daarmee herstellen. Het besluit sneuvelt er zelden op, maar de onduidelijkheid kan wel meewegen als de ondernemer daardoor te laat bezwaar maakte.

Samenhang met de rest van de brief

Dit artikel staat niet op zichzelf. Een goed geschreven besluit vermeldt het bestuursorgaan, geeft de motivering en meldt op grond van artikel 3:45 Awb hoe en bij wie u bezwaar kunt maken en binnen welke termijn. Wie die drie elementen consequent opneemt, voorkomt het overgrote deel van de discussies over de vraag wat de brief eigenlijk was.

In de praktijk

• Voor het bestuursorgaan. Zet de ondertekeningsformule vast in de sjablonen. Handmatig invullen gaat mis, zeker bij standaardbrieven die door meerdere teams worden gebruikt.
• Voor de gemandateerde. Teken nooit alleen op eigen naam. U neemt het besluit niet voor uzelf, maar voor het orgaan dat u mandaat gaf.
• Voor de burger. Ziet u niet namens wie een besluit is genomen, vraag dat dan schriftelijk na en maak intussen tijdig bezwaar. Wacht niet af tot de duidelijkheid er is; de termijn loopt gewoon door.

Bij ondermandaat verandert er niets aan deze eis. Ook als een medewerker tekent op basis van een ondermandaat dat via artikel 10:9 Awb is verleend, blijft het bestuursorgaan aan het begin van de keten degene die het besluit neemt, en dat orgaan moet op het besluit staan.