In deze wet wordt verstaan onder goedkeuring: de voor de inwerkingtreding van een besluit van een bestuursorgaan vereiste toestemming van een ander bestuursorgaan.
←
Terug 10:22 · Instructies bij attributie aan een ondergeschikte
Verder 10:26 · Goedkeuring alleen als de wet dat voorschrijft
→
Artikel 10:25 Awb: Wat is goedkeuring?
Wat is goedkeuring?
Wettekst
Toelichting
Dit artikel omschrijft wat de Algemene wet bestuursrecht bedoelt met goedkeuring: de toestemming van een ander bestuursorgaan die nodig is voordat een besluit in werking kan treden. Het bestuursorgaan dat het besluit neemt, beslist dus zelf, maar zijn besluit blijft slapen totdat een toezichthoudend orgaan er zijn zegen aan geeft.
De definitie staat vooraan in de afdeling over goedkeuring omdat alle volgende artikelen erop voortbouwen. Overal waar in deze wet het woord goedkeuring valt, geldt deze betekenis. Bijzondere wetten hoeven daardoor alleen nog te bepalen welke besluiten goedkeuring behoeven en wie die goedkeuring verleent; de spelregels staan hier.
De drie elementen van de definitie
- Toestemming vooraf. De goedkeuring gaat vooraf aan de inwerkingtreding. Zij is geen controle achteraf en geen sanctie: het toezicht grijpt in voordat het besluit werkt.
- Van een ander bestuursorgaan. Het orgaan dat goedkeurt is niet hetzelfde als het orgaan dat het besluit nam. Een interne paraaf of een advies van de eigen juridische afdeling is dus geen goedkeuring in de zin van deze wet.
- Vereist. De toestemming moet ergens zijn voorgeschreven. Is zij niet vereist, dan is er geen goedkeuring maar hooguit een vrijblijvende reactie.
Goedkeuring, advies en instemming
Deze drie lijken op elkaar maar hebben verschillende gevolgen. Een advies hoeft het bestuursorgaan niet te volgen; het moet er wel serieus op ingaan. Bij goedkeuring ligt het anders: zonder die toestemming werkt het besluit niet, hoe overtuigd het besluitnemende orgaan ook is van zijn eigen gelijk. De term instemming komt in bijzondere wetten voor en kan afhankelijk van die wet dezelfde werking hebben als goedkeuring.
Ook belangrijk: het besluit blijft het besluit van het orgaan dat het nam. De goedkeurder maakt het besluit niet tot het zijne en mag het ook niet herschrijven. Hij zegt alleen ja of nee, binnen de grenzen die artikel 10:27 Awb en artikel 10:29 Awb stellen.
Een voorbeeld
Een gemeenschappelijk orgaan van een aantal gemeenten stelt een verordening vast waarvoor de regeling waarop het is gebaseerd goedkeuring door gedeputeerde staten eist. De verordening is met de vereiste meerderheid vastgesteld en netjes op schrift gesteld, maar zolang gedeputeerde staten niet hebben goedgekeurd, kan zij niet in werking treden. Bekendmaking is een eis op zichzelf; de goedkeuring komt daar als voorwaarde voor de inwerkingtreding bij. Handhaving op grond van die verordening is in die periode dus niet mogelijk.
In de praktijk
Voor burgers en ondernemers. Ziet u dat een regeling of besluit u raakt, kijk dan of er nog een goedkeuring boven hangt. Zolang die er niet is, treedt de regeling niet in werking. Tegen een goedkeuringsbesluit kan een belanghebbende in beginsel opkomen, maar niet langs de gebruikelijke weg: bij een besluit dat een goedkeuring of een weigering daarvan inhoudt vervalt de bezwaarfase van artikel 7:1 Awb, zodat u rechtstreeks beroep instelt bij de bestuursrechter. Dat geldt niet als het goedgekeurde besluit een algemeen verbindend voorschrift of een beleidsregel is, zoals een verordening: tegen de goedkeuring daarvan staat volgens artikel 8:3 Awb geen beroep open.
Voor bestuursorganen. Zet in het besluit zelf en in de bekendmaking duidelijk dat goedkeuring nodig is en wanneer die is verleend. Reken niet met terugwerkende kracht: handelingen die vooruitlopen op een nog niet verleende goedkeuring staan op losse schroeven. Ga bovendien na waar u precies mee te maken hebt. Een advies is iets anders dan goedkeuring, want daaraan bent u niet gebonden. Moet u al vóór het nemen van het besluit toestemming van een ander orgaan hebben, dan verklaart artikel 10:32 Awb, eerste lid, deze afdeling van overeenkomstige toepassing.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is een vereiste verklaring geen goedkeuring?
De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat een ministeriele verklaring die nodig is voordat een regeling in werking kan treden, toch geen goedkeuring in de zin van de Awb is wanneer bij die verklaring de regeling zelf niet wordt beoordeeld, maar uitsluitend de gevolgen ervan voor een afzonderlijk belang. Dat betekent dat tegen de afwijzing van die verklaring eerst bezwaar moet worden gemaakt en niet rechtstreeks beroep openstaat. Het beroep is daarom niet-ontvankelijk en het stuk gaat als bezwaarschrift terug naar de minister. Omdat het geen goedkeuring is, staat het karakter van het besluit er ook niet aan in de weg dat er voorschriften aan worden verbonden.
-
Kan iets worden goedgekeurd dat zelf geen besluit is?
De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat goedkeuring in de zin van de Awb een besluit van een bestuursorgaan veronderstelt. Omdat de instelling die het plan had vastgesteld geen bestuursorgaan is, is die vaststelling geen besluit en is de beslissing waarbij het plan werd goedgekeurd dus geen goedkeuringsbesluit. Dat sluit niet uit dat die beslissing geheel of gedeeltelijk op zichzelf een besluit is, voor zover zij op rechtsgevolg is gericht.
-
Kan een bestuursorgaan zijn eigen besluit goedkeuren?
De Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt dat een bestuursorgaan een door hemzelf genomen besluit niet kan goedkeuren: goedkeuring heeft naar haar aard betrekking op een besluit van een ander bestuursorgaan. Omdat de minister het plan hier zelf had vastgesteld, behoefde het plan geen goedkeuring en was zijn brief daarover niet op rechtsgevolg gericht. Er is dus geen besluit waartegen beroep bij de bestuursrechter openstaat.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.