Artikel 10:44 Awb: Hoe lang een schorsing mag duren

Dit artikel geeft de spelregels voor de duur van een schorsing. Een besluit mag niet zomaar voor onbepaalde tijd worden bevroren: het schorsingsbesluit moet zelf aangeven hoe lang de schorsing loopt, verlengen kan maar één keer, en schorsing plus verlenging mogen samen normaal gesproken niet langer dan een jaar beslaan. Daarnaast kan de schorsing altijd tussentijds worden opgeheven.

Achter deze regels zit de gedachte dat een geschorst besluit een onwenselijke tussentoestand oplevert. Het besluit bestaat wel, maar werkt niet. Burgers, bedrijven en het bestuursorgaan dat het besluit nam weten niet waar zij aan toe zijn. Door de schorsing in tijd te begrenzen, dwingt de wet tot een beslissing.

Duur, verlenging en het maximum van een jaar

Het schorsingsbesluit moet de duur noemen. Dat is een harde eis: een schorsing zonder einddatum voldoet niet. Blijkt die periode te kort, dan kan zij eenmaal worden verlengd. Een tweede verlenging is uitgesloten, ook als het onderzoek nog loopt. En hoe de duur en de verlenging ook worden gekozen, samen mogen zij niet boven een jaar uitkomen.

Die grens werkt door in de vernietigingsbevoegdheid zelf. Volgens artikel 10:40 Awb kan een geschorst besluit na afloop van de schorsing niet meer worden vernietigd. Zonder lopende bezwaar- of beroepsprocedure is dat jaar daarom ook de uiterste termijn waarbinnen het toezichthoudende bestuursorgaan zijn conclusie moet trekken. Hoe een procedure die termijn verandert, staat hieronder.

Bezwaar of beroep rekt de schorsing op

Loopt er bezwaar of beroep tegen het geschorste besluit, dan geldt een afwijkende regel: de schorsing duurt dan voort tot dertien weken nadat daarop onherroepelijk is beslist. Dat past bij artikel 10:38 Awb, tweede lid, dat vernietiging blokkeert zolang bezwaar of beroep openstaat of aanhangig is. Zonder deze uitzondering zou de schorsing kunnen aflopen terwijl vernietigen nog niet mocht, en zou de toezichtsroute stilletjes doodlopen. Nu blijft het besluit buiten werking totdat de rechtsgang is afgerond, en houdt het toezichthoudende bestuursorgaan daarna nog dertien weken om te beslissen.

Opheffen kan altijd

Het laatste lid maakt duidelijk dat de schorsing kan worden opgeheven. Blijkt tussentijds dat het besluit in orde is, of trekt het bestuursorgaan het besluit zelf in en is schorsen zinloos geworden, dan hoeft niemand de einddatum af te wachten. Opheffing betekent wel dat de weg naar vernietiging langs artikel 10:40 Awb sluit.

Een voorbeeld. Een besluit van een gemeente wordt voor vier maanden geschorst. Halverwege blijkt dat het onderzoek meer tijd vraagt, en de schorsing wordt verlengd met zes maanden. Verder verlengen kan niet: op tien maanden na het begin moet er een knoop zijn doorgehakt, en het uiterste dat mogelijk was geweest is een jaar. Had een belanghebbende intussen bezwaar gemaakt tegen het besluit, dan zou de schorsing juist doorlopen tot dertien weken nadat die procedure definitief is afgerond.

In de praktijk

• Voor het toezichthoudende bestuursorgaan: kies de eerste duur ruim genoeg, want de verlenging is uw enige extra kans. Controleer voor elke termijn of er bezwaar of beroep loopt, omdat dat de rekensom verandert.
• Voor het bestuursorgaan dat het besluit nam: zet de einddatum van de schorsing en het moment van een eventuele verlenging in de gaten. Zolang de schorsing loopt, kunt u het besluit zelf nog aanpassen of intrekken.
• Voor burgers en bedrijven: maakt u bezwaar tegen een besluit dat al is geschorst, houd er dan rekening mee dat de schorsing daardoor langer duurt. Uw procedure kan de onzekerheid over het besluit dus verlengen.