Artikel 10:31 Awb: De termijn voor het besluit over goedkeuring

Dit artikel zet een klok op het toezicht. Het besluit over goedkeuring moet binnen dertien weken na verzending van het besluit ter goedkeuring bekend worden gemaakt aan het bestuursorgaan dat dat besluit nam, tenzij een wettelijk voorschrift een andere termijn geeft. De volgende leden regelen hoe die termijn kan worden verlengd en wat er gebeurt als de tijd toch verstrijkt.

De reden voor een harde termijn ligt voor de hand. Zolang de goedkeuring uitblijft, hangt het besluit in de lucht en kan het orgaan dat het nam er niets mee. Burgers en ondernemers die op de regeling wachten, zitten in dezelfde onzekerheid. De wet dwingt het toezichthoudende orgaan daarom tot tempo.

Wanneer de termijn begint en eindigt

De klok start bij de verzending ter goedkeuring, dus bij het moment waarop het besluitnemende orgaan het stuk de deur uit doet, niet bij ontvangst en niet bij het moment waarop het dossier compleet wordt bevonden. Het eindpunt is de bekendmaking van het goedkeuringsbesluit aan datzelfde orgaan; intern besluiten binnen de termijn en pas weken later een brief sturen is dus niet genoeg.

Verdagen: eenmaal, en hoe lang

• Standaard. Het besluit kan eenmaal worden verdaagd met ten hoogste dertien weken. Eenmaal betekent eenmaal: een tweede verdaging kent de wet niet.
• Bij advies. Is voor het goedkeuringsbesluit advies nodig van een adviseur in de zin van artikel 3:5 Awb, dan kan in plaats daarvan eenmaal met ten hoogste zes maanden worden verdaagd. Het gaat daarbij om een persoon of college dat bij of krachtens wettelijk voorschrift is belast met het adviseren en dat niet onder verantwoordelijkheid van het bestuursorgaan werkt.

De ruimere termijn is er dus alleen als het advies is voorgeschreven. Een advies dat het orgaan uit eigen beweging vraagt, rekt de termijn niet op.

Wat er gebeurt als de termijn verstrijkt

Het vierde lid verklaart, tenzij een wettelijk voorschrift anders bepaalt, de paragraaf van deze wet over de positieve fictieve beschikking bij niet tijdig beslissen van overeenkomstige toepassing. Het gevolg is stevig: wordt niet op tijd beslist, dan is de goedkeuring van rechtswege verleend. Stilzitten van de toezichthouder pakt dus uit in het voordeel van het besluit dat ter goedkeuring lag. Die paragraaf regelt ook dat een van rechtswege gegeven besluit alsnog moet worden bekendgemaakt, zodat er geen twijfel bestaat over wat er geldt.

Een voorbeeld

Een bestuur stuurt op 1 maart een verordening ter goedkeuring aan het toezichthoudende orgaan. Er is geen advies voorgeschreven en de bijzondere wet noemt geen afwijkende termijn. Het orgaan moet dus binnen dertien weken beslissen en dat besluit bekendmaken; het kan die periode eenmaal met maximaal dertien weken verlengen. Laat het beide na en komt er niets, dan is de goedkeuring van rechtswege verleend en kan de verordening haar weg vervolgen. Het orgaan kan daar niet meer op terugkomen, ook niet met een alsnog verzonden weigering.

In de praktijk

Voor het toezichthoudende orgaan. Registreer de verzenddatum meteen en zet de uiterste datum in de agenda. Wilt u verdagen, doe dat aantoonbaar en op tijd, en check of het advies waarop u zich beroept echt wettelijk is voorgeschreven. Vergeet niet dat ook artikel 10:30 Awb tijd kost: het overleg voor een negatief besluit moet binnen dezelfde termijn passen.

Voor het besluitnemende orgaan. Houd de termijn zelf bij en leg de verzenddatum vast. Hoort u niets, ga dan na of de goedkeuring inmiddels van rechtswege is verleend voordat u opnieuw gaat rappelleren. Vraag bij verdaging om een schriftelijke bevestiging, zodat later niet in discussie is welke termijn gold.