Artikel 10:20 Awb: Doorgeven van andermans bevoegdheid

Soms draagt een bestuursorgaan niet zijn eigen bevoegdheid over, maar een bevoegdheid die eigenlijk aan een ander bestuursorgaan toekomt. Dit artikel regelt die situatie: op zo'n overdracht aan een derde is de hele delegatieafdeling van overeenkomstige toepassing, met uitzondering van artikel 10:16 Awb. Er zijn dan drie organen in beeld: het oorspronkelijk bevoegde orgaan, het orgaan dat de overdracht regelt en de derde die de bevoegdheid gaat uitoefenen.

Dat de afdeling van toepassing is, betekent onder meer dat ook hier een wettelijke grondslag nodig is, dat de overdracht kan worden ingetrokken en dat besluiten de grondslag moeten vermelden. Wat wél anders is, is de vraag wie de bevoegdheid mag bijsturen, en dat is precies wat het tweede en derde lid regelen.

Waarom artikel 10:16 Awb hier niet past

Bij gewone delegatie ligt het voor de hand dat het orgaan dat zijn eigen bevoegdheid weggeeft, er beleidsregels over mag blijven geven. Hier ligt dat ingewikkelder: het orgaan dat de overdracht regelt, is niet degene van wie de bevoegdheid oorspronkelijk is. Daarom geldt de standaardregeling niet en moet uitdrukkelijk worden bepaald wie mag sturen.

Beleidsregels alleen als dat is geregeld

Het tweede lid maakt het mogelijk dat het oorspronkelijk bevoegde orgaan beleidsregels geeft over de uitoefening van de bevoegdheid, maar alleen als een wettelijk voorschrift of het overdrachtsbesluit dat bepaalt. Zegt geen van beide daar iets over, dan heeft dat orgaan die bevoegdheid niet. Het overdragende orgaan kan evenmin terugvallen op artikel 10:16 Awb, omdat dat artikel hier juist is uitgezonderd. Wie wil dat er een algemene lijn kan worden gegeven, legt dat dus bij de overdracht vast.

De inlichtingenplicht loopt naar twee kanten

Het derde lid verplicht degene die de bevoegdheid uitoefent om op verzoek inlichtingen te geven, en wel aan beide betrokken organen: aan het orgaan dat de overdracht heeft geregeld én aan het orgaan van wie de bevoegdheid oorspronkelijk is. Zo houden beide zicht op wat er met de bevoegdheid gebeurt, ook al kunnen zij niet allebei sturen.

Een voorbeeld. Een bevoegdheid die in de wet aan een bepaald bestuursorgaan is toebedeeld, wordt op grond van een wettelijke regeling door een ander orgaan ondergebracht bij een uitvoeringsorganisatie. Die organisatie neemt vanaf dat moment zelfstandig de besluiten en moet in elk besluit de grondslag van de overdracht met vindplaats noemen. Vindt het oorspronkelijk bevoegde orgaan dat de uitvoering te streng is, dan kan het alleen beleidsregels stellen als de wettelijke regeling of het overdrachtsbesluit dat toestaat. Anders resteert het opvragen van inlichtingen, en het gesprek met het orgaan dat de overdracht kan intrekken.

In de praktijk

• Bij het opstellen van het overdrachtsbesluit. Regel uitdrukkelijk of het oorspronkelijk bevoegde orgaan beleidsregels mag geven. Staat het er niet in en bepaalt ook de wet niets, dan ontbreekt die mogelijkheid.
• Voor de uitvoerder. Houd er rekening mee dat twee organen u om informatie kunnen vragen. Geen van beide kan u een opdracht geven in een concreet dossier; hoogstens kan, als dat is geregeld, het oorspronkelijk bevoegde orgaan algemene beleidsregels stellen.
• Voor de burger. Zoek in het besluit naar de vermelde overdracht en de vindplaats daarvan; artikel 10:19 Awb geldt hier ook. Daaruit blijkt welk orgaan uw wederpartij is en welk orgaan er op afstand nog bij betrokken is.