← Terug 4:15 · Opschorting van de beslistermijn Verder 4:18 · De dwangsom vaststellen bij beschikking →

Artikel 4:17 Awb: De dwangsom bij niet tijdig beslissen

De dwangsom bij niet tijdig beslissen

Wettekst

  1. Indien een beschikking op aanvraag niet tijdig wordt gegeven, verbeurt het bestuursorgaan aan de aanvrager een dwangsom voor elke dag dat het in gebreke is, doch voor ten hoogste 42 dagen. De Algemene termijnenwet is op laatstgenoemde termijn niet van toepassing.
  2. De dwangsom bedraagt de eerste veertien dagen € 23 per dag, de daaropvolgende veertien dagen € 35 per dag en de overige dagen € 45 per dag.
  3. De eerste dag waarover de dwangsom verschuldigd is, is de dag waarop twee weken zijn verstreken na de dag waarop de termijn voor het geven van de beschikking is verstreken en het bestuursorgaan van de aanvrager een schriftelijke ingebrekestelling heeft ontvangen.
  4. Beroep tegen het niet tijdig geven van de beschikking schort de dwangsom niet op.
  5. Geen dwangsom is verschuldigd indien: a. het bestuursorgaan onredelijk laat in gebreke is gesteld, b. de aanvrager geen belanghebbende is, of c. de aanvraag kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is.
  6. Indien er meer dan één aanvrager is, is de dwangsom aan ieder van de aanvragers voor een gelijk deel verschuldigd.

Toelichting

Beslist een bestuursorgaan niet op tijd op een aanvraag, dan verbeurt het aan de aanvrager een dwangsom voor elke dag dat het in gebreke blijft. Dat gaat niet vanzelf: u moet het bestuursorgaan eerst schriftelijk in gebreke stellen, en pas twee weken daarna begint de teller te lopen. De dwangsom loopt door tot er een besluit ligt, maar nooit langer dan 42 dagen. Het maximum komt daarmee uit op 1.442 euro.

De regeling is een prikkel, geen schadevergoeding. Het bedrag staat los van wat het uitblijven van het besluit u werkelijk heeft gekost; het is bedoeld om trage dossiers binnen de organisatie zichtbaar en duur te maken.

De regeling geldt voor beschikkingen op aanvraag en, via artikel 7:14 Awb, ook voor beslissingen op bezwaar. Zij geldt niet als een wettelijk voorschrift bepaalt dat de gevraagde beschikking bij te laat beslissen van rechtswege is gegeven (artikel 4:20a Awb).

Eerst een schriftelijke ingebrekestelling

Het derde lid bepaalt het startpunt. De eerste dag waarover een dwangsom verschuldigd is, is de dag waarop twee weken zijn verstreken na de dag waarop de beslistermijn afliep én het bestuursorgaan een schriftelijke ingebrekestelling heeft ontvangen. Er zijn dus twee voorwaarden, en de twee weken tellen vanaf de laatste daarvan. Wacht met die brief tot de beslistermijn echt voorbij is: het bestuursorgaan moet op dat moment in gebreke zijn, en een ingebrekestelling die eerder is verstuurd wordt in de rechtspraak in beginsel niet aanvaard. U moet dan alsnog opnieuw aanschrijven en verliest daarmee tijd.

Aan de ingebrekestelling stelt de wet geen vorm, behalve dat zij schriftelijk moet zijn. Wel moet er duidelijk in staan dat u het bestuursorgaan aanspreekt op het uitblijven van het besluit. Vermeld daarom uw zaaknummer, de datum van de aanvraag en de datum waarop de termijn afliep, en verstuur de brief aantoonbaar: de ontvangstdatum is het gegeven waar het later om draait.

Hoe de bedragen oplopen

Het tweede lid kent drie schijven. Per dag geldt:

  • dag 1 tot en met 14: 23 euro per dag, samen 322 euro;
  • dag 15 tot en met 28: 35 euro per dag, samen 490 euro;
  • dag 29 tot en met 42: 45 euro per dag, samen 630 euro.

Bij elkaar opgeteld is dat 1.442 euro. Meer kan niet, want het eerste lid bindt de dwangsom aan ten hoogste 42 dagen. Blijft het besluit ook daarna uit, dan resteert alleen nog de gang naar de bestuursrechter.

Bij die 42 dagen is de Algemene termijnenwet uitdrukkelijk niet van toepassing. Weekenden en feestdagen tellen dus gewoon mee en de termijn schuift niet op als de laatste dag op een zaterdag valt. Er wordt geteld in kalenderdagen, niet in werkdagen.

Wanneer u geen dwangsom krijgt

  • Onredelijk laat in gebreke gesteld — wie na afloop van de termijn nog heel lang wacht met zijn brief, kan de dwangsom niet alsnog laten oplopen. De regeling is bedoeld om een besluit los te krijgen, niet om een vergoeding op te bouwen.
  • De aanvrager is geen belanghebbende — de dwangsom komt alleen toe aan wie bij het gevraagde besluit een eigen belang heeft.

- De aanvraag is kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond — bij een aanvraag die op het eerste gezicht nergens toe kan leiden, verbeurt het bestuursorgaan niets.

Meer aanvragers, beroep en de gevolgen

Zijn er meerdere aanvragers, dan wordt de dwangsom over hen verdeeld: ieder krijgt een gelijk deel. Vragen twee buren samen een uitweg aan en loopt de dwangsom vol, dan ontvangt ieder 721 euro, niet allebei 1.442 euro. Het vierde lid maakt bovendien duidelijk dat beroep tegen het niet tijdig beslissen de dwangsom niet opschort.

Een voorbeeld

Een aanvraag voor een uitkering moest uiterlijk op 1 mei zijn afgehandeld. De aanvrager stelt op 5 mei schriftelijk in gebreke; de brief komt op 6 mei binnen. De eerste dwangsomdag is dan 21 mei. Beslist het bestuursorgaan alsnog op 10 juni, dan zijn er 21 dagen verstreken: veertien tegen 23 euro en zeven tegen 35 euro, samen 567 euro.

In de praktijk

  • Voor de aanvrager — stuur uw ingebrekestelling zodra de termijn is verstreken en leg de datum van ontvangst vast; alle bedragen volgen daaruit.
  • Voor de aanvrager — de dwangsom lost het probleem niet op. Wilt u het besluit zelf afdwingen, combineer dan met beroep op grond van artikel 6:12 Awb.
  • Voor het bestuursorgaan — behandel een ingebrekestelling als een deadline van twee weken. Wie binnen die twee weken beslist, is niets verschuldigd.

Loopt er een dwangsom, dan moet het bestuursorgaan de verschuldigdheid en de hoogte daarvan uit eigen beweging vaststellen; artikel 4:18 Awb geeft daarvoor twee weken.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Waarvoor geldt de dwangsom bij niet tijdig beslissen niet?

    Raad van State · 2010-05-04 · ECLI:NL:RVS:2010:BM3260

    De Afdeling bestuursrechtspraak beslist dat een besluit over de vaststelling van een bestemmingsplan geen beschikking op aanvraag is, ook niet als er een aanvraag aan ten grondslag ligt. Zo'n besluit geldt voor iedereen en is daarom geen beschikking. De dwangsomregeling van artikel 4:17 Awb mist dan toepassing, zodat het bestuursorgaan door te laat beslissen geen dwangsom verbeurt. De rechter kan in dat geval wel zelf een termijn stellen en een eigen dwangsom aan de uitspraak verbinden.

  2. Wanneer is een ingebrekestelling te vroeg verzonden?

    Raad van State · 2011-02-09 · ECLI:NL:RVS:2011:BP3711

    De Afdeling bestuursrechtspraak beslist dat een brief waarin de aanvrager het bestuursorgaan te laat noemt, geen ingebrekestelling is zolang de beslistermijn nog loopt. In die zaak was de termijn pas twee weken later verstreken. Omdat er dus geen ingebrekestelling was, kon geen dwangsom gaan lopen en mocht het bestuursorgaan het verzoek om de dwangsom vast te stellen afwijzen. Dat de aanvrager meende dat de termijn al om was, hielp hem niet: hij had de juiste termijn kunnen kennen.

  3. Wat moet er in een ingebrekestelling staan?

    Raad van State · 2014-12-24 · ECLI:NL:RVS:2014:4682

    De Afdeling bestuursrechtspraak zet uiteen waaraan een ingebrekestelling moet voldoen: uit het stuk moet blijken dat de aanvrager het bestuursorgaan aanmaant om alsnog te beslissen. Daarvoor moet voldoende duidelijk zijn op welke aanvraag het stuk doelt, dat de aanvrager vindt dat te laat is beslist, en dat hij aandringt op een besluit. De Afdeling zegt met deze overweging haar eigen rechtspraak te verduidelijken en voegt toe dat deze eisen niet verschillen van die van de andere hoogste bestuursrechters. Een brief die alleen aan een verzoek herinnert en om de informatie vraagt, haalt die drempel niet.

  4. Mag een ingebrekestelling over meerdere brieven verdeeld zijn?

    Hoge Raad · 2016-10-14 · ECLI:NL:HR:2016:2300

    De Hoge Raad beslist dat een ingebrekestelling geen vaste woorden hoeft te bevatten; termen als aanmanen of in gebreke stellen zijn niet nodig. Wel moet het stuk duidelijk maken om welke aanvraag het gaat, dat de aanvrager vindt dat te laat is beslist, en dat hij op een besluit aandringt. Nieuw is de beslissing dat die drie elementen in een en hetzelfde stuk moeten staan: zij mogen niet over verschillende brieven worden verdeeld, waarbij de laatste brief het geheel compleet maakt. Omdat geen van de brieven op zichzelf alles bevatte, had de inspecteur geen ingebrekestelling ontvangen.

  5. Mag je het bestuursorgaan per e-mail in gebreke stellen?

    Centrale Raad van Beroep · 2024-01-26 · ECLI:NL:CRVB:2024:216

    De Centrale Raad van Beroep beslist dat een ingebrekestelling schriftelijk moet zijn en dat een e-mail alleen meetelt als het bestuursorgaan de elektronische weg daarvoor heeft opengesteld. Dat het bezwaar met een onlineformulier kon worden ingediend en dat over dat bezwaar per e-mail is gecorrespondeerd, maakt dat niet anders: een bestuursorgaan mag de elektronische weg per soort bericht openen of juist dichthouden en daaraan nadere eisen stellen, en heeft daarin eigen afwegingsruimte. Voor ingebrekestellingen was die weg hier niet geopend en de betrokkene is meteen bericht dat hij zijn ingebrekestelling per post moest versturen, met vermelding van het postadres. De e-mail was dus geen geldige ingebrekestelling en er ging geen dwangsom lopen.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 4:15 · Opschorting van de beslistermijn Verder 4:18 · De dwangsom vaststellen bij beschikking →