Als tijdstip waarop een bericht door een bestuursorgaan elektronisch is ontvangen, geldt het tijdstip waarop het bericht zijn systeem voor gegevensverwerking of een ander daartoe aangewezen systeem heeft bereikt of het tijdstip waarop het bericht op andere wijze elektronisch toegankelijk wordt voor het bestuursorgaan.
←
Terug 2:19 · Het tijdstip van elektronische verzending
Verder 2:21 · Verminderde bereikbaarheid van het bestuursorgaan
→
Artikel 2:20 Awb: Het tijdstip van elektronische ontvangst
Het tijdstip van elektronische ontvangst
Wettekst
Toelichting
Artikel 2:20 Awb is de spiegel van artikel 2:19 Awb. Waar dat artikel het tijdstip van verzending door het bestuursorgaan vastlegt, bepaalt dit artikel wanneer een bericht door het bestuursorgaan is ontvangen: op het tijdstip waarop het bericht zijn systeem voor gegevensverwerking of een ander daartoe aangewezen systeem heeft bereikt, of het tijdstip waarop het op andere wijze elektronisch toegankelijk wordt voor het bestuursorgaan.
De regel volgt de ontvangsttheorie in haar meest praktische vorm: aankomst telt, kennisname niet. Of iemand het bericht die dag nog opent, of het buiten kantooruren binnenkomt, of het in een map met ongelezen post belandt, doet er niet toe.
Wat "bereiken" betekent
Het bericht moet het systeem van het bestuursorgaan hebben bereikt. Blijft het steken bij de eigen provider van de afzender, of wordt het geweigerd door de mailserver van het bestuursorgaan, dan is het niet ontvangen.
Komt het wel binnen maar wordt het door een spamfilter apart gezet, dan ligt dat anders: het heeft het systeem van het bestuursorgaan dan bereikt. Dat een filter binnen dat systeem het bericht heeft weggesorteerd, is een omstandigheid aan de kant van het bestuursorgaan.
De zinsnede over "een ander daartoe aangewezen systeem" ziet op de veelvoorkomende situatie dat het bestuursorgaan gebruikmaakt van een landelijke voorziening of een externe leverancier. Ook dan is het bericht ontvangen zodra het dat systeem bereikt; de interne doorgeleiding komt voor risico van het bestuur.
Het belang voor termijnen
Ontvangst is het aanknopingspunt voor uiteenlopende termijnen. Voor de behandeling van een aanvraag begint de beslistermijn van artikel 4:13 Awb te lopen bij ontvangst. Voor de ontvangstbevestiging van artikel 2:17 Awb is het het startpunt. En voor de verlengingsregeling van artikel 2:23 Awb is het tijdstip van ontvangst het beginpunt van de periode die bij de termijn wordt opgeteld.
Voor de vraag of een bezwaar- of beroepschrift op tijd is, geldt daarnaast artikel 6:9 Awb. Dat artikel kent een eigen regel: een elektronisch ingediend geschrift is tijdig als het voor het einde van de termijn is ontvangen. Een bericht dat om 23.59 uur op de laatste dag binnenkomt, is dus op tijd.
Precies daar wordt de vaststelling van het tijdstip belangrijk. Artikel 2:25 Awb legt de bewijslast over de ontvangst bij het bestuursorgaan wanneer het gebruikmaakt van een systeem waarin de geadresseerde toegang heeft tot het bericht, en geeft de afzender recht op een afschrift van die gegevens.
Praktische adviezen
Voor bestuursorganen: leg de tijdstempel van binnenkomst vast op de buitengrens van het systeem, niet op het moment waarop een medewerker het bericht in het zaaksysteem overneemt. Het verschil van een dag kan het verschil tussen ontvankelijk en niet-ontvankelijk zijn.
Voor indieners: dien niet op de laatste dag in als het te vermijden is, en bewaar de ontvangstbevestiging van artikel 2:17 Awb of het overzicht dat het portaal na verzending toont. Dat is het bewijsstuk waarmee de ontvangst valt aan te tonen.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wie moet bewijzen dat een e-mail het bestuursorgaan heeft bereikt?
De Hoge Raad stelt voorop dat het versturen van e-mail aan een bestuursorgaan elektronisch berichtenverkeer is, zodat de afdeling over de elektronische weg van toepassing is, en dat als tijdstip van ontvangst geldt het moment waarop het bericht het systeem voor gegevensverwerking van dat orgaan heeft bereikt. Ontkent het orgaan de ontvangst, dan moet in beginsel de verzender aannemelijk maken dat het bericht is aangekomen; hij kan daarvoor eerst volstaan met bewijs van verzending naar het juiste adres, wat het vermoeden van ontvangst rechtvaardigt. Het is dan aan het bestuursorgaan dat vermoeden te ontzenuwen; daarvoor is voldoende dat de ontvangst redelijkerwijs moet worden betwijfeld, maar het orgaan moet ten minste laten zien dat het heeft onderzocht of het bericht dat systeem die dag heeft bereikt. Slaagt het daarin, dan moet de verzender nader bewijs leveren.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.