- Heeft de rechtbank rechtsmacht om het verzoek tot homologatie van het akkoord in behandeling te nemen, dan geeft zij zo spoedig mogelijk haar met redenen omkleed vonnis waarbij zij dit verzoek en, indien aan de orde, een verzoek om toestemming voor de opzegging van een overeenkomst als bedoeld in artikel 383, zevende lid, toewijst, tenzij zich één of meer van de afwijzingsgronden, bedoeld in het tweede tot en met het vijfde lid, voordoet. Heeft de herstructureringsdeskundige, bedoeld in artikel 371, overeenkomstig artikel 383, eerste lid, derde zin, naast een homologatieverzoek dat betrekking heeft op een akkoord dat hij zelf heeft voorbereid, ook een homologatieverzoek ingediend voor een akkoord dat door de schuldenaar is voorbereid, dan beoordeelt de rechtbank eerst het homologatieverzoek voor het laatstgenoemde akkoord, tenzij de herstructureringsdeskundige een door de schuldenaar ondersteund verzoek indient tot behandeling van de verzoeken in omgekeerde volgorde of alleen voor het eerstgenoemde akkoord geldt dat alle klassen daarmee hebben ingestemd. Pas als blijkt dat dit homologatieverzoek moet worden afgewezen, behandelt de rechtbank het tweede homologatieverzoek.
- De rechtbank wijst een verzoek tot homologatie van het akkoord af als: a. van een toestand als bedoeld in artikel 370, eerste lid, geen sprake is; b. de schuldenaar of de herstructureringsdeskundige niet jegens alle stemgerechtigde schuldeisers en aandeelhouders heeft voldaan aan de verplichtingen, bedoeld in de artikelen 381, eerste lid, en 383, vijfde lid, tenzij de desbetreffende schuldeisers en aandeelhouders verklaren het akkoord te aanvaarden; c. het akkoord of de daaraan gehechte bescheiden niet alle in artikel 375 voorgeschreven informatie omvatten, de klasseindeling niet voldoet aan de eisen van artikel 374 of de procedure voor de stemming niet voldeed aan artikel 381, tenzij zodanig gebrek redelijkerwijs niet tot een andere uitkomst van de stemming had kunnen leiden; d. een schuldeiser of de aandeelhouder voor een ander bedrag tot de stemming over het akkoord had moeten worden toegelaten, tenzij die beslissing niet tot een andere uitkomst van de stemming had kunnen leiden; e. de nakoming van het akkoord niet voldoende is gewaarborgd; f. in het akkoord overeenkomstig artikel 375, eerste lid, onderdeel i, is opgenomen dat de schuldenaar: 1°. een nieuwe financiering aan wil gaan, terwijl redelijkerwijs aannemelijk is dat deze niet noodzakelijk is voor de uitvoering van het akkoord of de belangen van de gezamenlijke schuldeisers daardoor wezenlijk worden geschaad, of 2° een bepaalde transactie aan wil gaan, terwijl redelijkerwijs aannemelijk is dat deze niet onmiddellijk noodzakelijk is voor de uitvoering van het akkoord of de belangen van de gezamenlijke schuldeisers daardoor wezenlijk worden geschaad; g. het akkoord door bedrog, door begunstiging van één of meer stemgerechtigde schuldeisers of aandeelhouders of met behulp van andere oneerlijke middelen tot stand is gekomen, onverschillig of de schuldenaar dan wel een ander daartoe heeft meegewerkt; h. het loon en de verschotten van de door de rechtbank ingevolge respectievelijk de artikelen 371, 378, zesde lid, en 380 aangewezen of aangestelde herstructureringsdeskundige, deskundige of observator niet zijn gestort of daarvoor geen zekerheid is gesteld, of i. er andere redenen zijn die zich tegen de homologatie verzetten.
- Op verzoek van één of meer stemgerechtigde schuldeisers of aandeelhouders die zelf niet met het akkoord hebben ingestemd of die ten onrechte niet tot de stemming zijn toegelaten, kan de rechtbank een verzoek tot homologatie van een akkoord, afwijzen als summierlijk blijkt dat deze schuldeisers of aandeelhouders op basis van het akkoord slechter af zijn dan bij een vereffening van het vermogen van de schuldenaar in faillissement.
- Op verzoek van één of meer stemgerechtigde schuldeisers of aandeelhouders die zelf niet met het akkoord hebben ingestemd en zijn ingedeeld in een klasse die niet met het akkoord heeft ingestemd of die ten onrechte niet tot de stemming zijn toegelaten en in een klasse die niet met het akkoord heeft ingestemd hadden moeten worden ingedeeld, wijst de rechtbank een verzoek tot homologatie van een akkoord waarmee niet alle klassen hebben ingestemd, af als: a. bij de verdeling van de waarde die met het akkoord wordt gerealiseerd, aan een klasse van schuldeisers als bedoeld in artikel 374, tweede lid, een uitkering in geld wordt aangeboden die minder bedraagt dan 20% van het bedrag van hun vorderingen of onder het akkoord een recht aangeboden zal worden dat een waarde vertegenwoordigt die minder bedraagt dan 20% van het bedrag van hun vorderingen, terwijl daarvoor geen zwaarwegende grond is aangetoond; b. bij de verdeling van de waarde die met het akkoord wordt gerealiseerd ten nadele van de klasse die niet heeft ingestemd wordt afgeweken van de rangorde bij verhaal op het vermogen van de schuldenaar overeenkomstig Titel 10 van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek, een andere wet of een daarop gebaseerde regeling, dan wel een contractuele regeling, tenzij voor die afwijking een redelijke grond bestaat en de genoemde schuldeisers of aandeelhouders daardoor niet in hun belang worden geschaad; c. de genoemde schuldeisers, niet zijnde schuldeisers als bedoeld in onderdeel d, op basis van het akkoord niet het recht hebben om te kiezen voor een uitkering in geld ter hoogte van het bedrag dat zij bij een vereffening van het vermogen van de schuldenaar in faillissement naar verwachting aan betaling in geld zouden ontvangen, of d. het schuldeisers betreft met een voorrang die voortvloeit uit pand of hypotheek als bedoeld in artikel 278, eerste lid, van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek die de schuldenaar bedrijfsmatig een financiering hebben verstrekt en op basis van het akkoord in het kader van een wijziging van hun rechten, aandelen of certificaten hiervan aangeboden krijgen en daarnaast niet het recht hebben om te kiezen voor een uitkering in een andere vorm.
- Op verzoek van de wederpartij bij de overeenkomst wijst de rechtbank het verzoek om toestemming voor de opzegging van een overeenkomst, bedoeld in artikel 383, zevende lid, af op de grond bedoeld in het tweede lid, onder a.
- Artikel 378, zesde lid, is van overeenkomstige toepassing.
- De rechtbank beslist niet als bedoeld in het eerste lid dan nadat zij de schuldenaar, de herstructureringsdeskundige zo die is aangewezen, de observator, bedoeld in artikel 380, zo die is aangesteld, en de stemgerechtigde schuldeisers of aandeelhouders, dan wel de wederpartij, zo die een verzoek tot afwijzing van het verzoek tot homologatie van het akkoord of tot verlening van toestemming voor de opzegging van de overeenkomst als bedoeld in artikel 383, achtste lid, hebben ingediend, op een door haar nader te bepalen wijze in de gelegenheid heeft gesteld een zienswijze te geven.
- Artikel 371, veertiende lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 384 Fw: De toetsing van het akkoord door de rechtbank
De toetsing van het akkoord door de rechtbank
Wettekst
Toelichting
De rechtbank bekrachtigt het akkoord tenzij er een reden is om dat niet te doen. Dit artikel somt die redenen op: gronden die zij altijd toetst, en gronden die alleen aan de orde komen als een schuldeiser of aandeelhouder daar een beroep op doet.
Gronden die de rechtbank altijd toetst
- Geen dreigende insolventie. De schuldenaar verkeert niet in de toestand die voor een akkoord vereist is.
- Stemgerechtigden overgeslagen. De aanbieder heeft het akkoord niet tijdig aan alle stemgerechtigde schuldeisers en aandeelhouders voorgelegd of hun niet laten weten hoe zij er kennis van kunnen nemen, of hij heeft hen niet bericht over de beschikking waarin de zitting is bepaald. Deze grond vervalt voor wie verklaart het akkoord te aanvaarden. - Gebrekkige informatie, opzet of stemming. Het akkoord mist voorgeschreven informatie, de klassenindeling deugt niet, de stemprocedure was niet in orde of iemand had voor een ander bedrag mogen meestemmen. Deze gronden werken niet als het gebrek redelijkerwijs niet tot een andere uitslag van de stemming had kunnen leiden.
- Nakoming niet gewaarborgd. Er is onvoldoende zekerheid dat het akkoord ook echt wordt uitgevoerd.
- Onnodige financiering of transactie. Een in het akkoord opgenomen nieuwe financiering of transactie is redelijkerwijs niet noodzakelijk of schaadt de gezamenlijke schuldeisers wezenlijk.
- Oneerlijke totstandkoming. Het akkoord is tot stand gekomen door bedrog, door begunstiging van bepaalde stemgerechtigden of met andere oneerlijke middelen, ongeacht wie daaraan meewerkte. - Kosten niet gedekt. Het loon en de verschotten van de herstructureringsdeskundige, deskundige of observator zijn niet gestort en er is geen zekerheid voor gesteld. Sluitstuk is een restgrond: zijn er andere redenen die zich tegen homologatie verzetten, dan wijst de rechtbank het verzoek eveneens af.
De vergelijking met een faillissement
Een schuldeiser of aandeelhouder die zelf niet heeft ingestemd of ten onrechte niet is toegelaten, kan de rechtbank vragen af te wijzen omdat hij er met dit akkoord slechter van af komt dan bij een vereffening van het vermogen in faillissement. Blijkt dat summierlijk, dan kan de rechtbank het verzoek afwijzen. Niemand hoeft dus genoegen te nemen met minder dan een faillissement hem zou opleveren.
Extra bescherming bij tegenstemmende klassen
Stemmen niet alle klassen in, dan gelden aanvullende gronden voor wie in een tegenstemmende klasse zit. De rechtbank wijst het verzoek dan af als: aan de eigen klasse van kleine ondernemingen minder dan twintig procent wordt aangeboden zonder aangetoonde zwaarwegende grond; bij de verdeling ten nadele van die klasse wordt afgeweken van de rangorde die uit de wet of uit een afspraak volgt, terwijl daarvoor geen redelijke grond bestaat of de betrokkenen er wel degelijk in hun belang door worden geschaad; de betrokken schuldeisers niet mogen kiezen voor een uitkering in geld ter hoogte van wat zij in een faillissement zouden ontvangen; of bedrijfsmatige financiers met pand of hypotheek alleen aandelen of certificaten krijgen aangeboden zonder de keuze voor een andere vorm. Bij die eerste grond gaat het niet om iedere schuldeiser met een klein bedrag te vorderen. Bedoeld is de klasse die artikel 374 Fw voorschrijft: schuldeisers zonder voorrang die zelf een kleine onderneming of een kleine rechtspersoon zijn en die iets te vorderen hebben wegens geleverde goederen of diensten of uit onrechtmatige daad. Een bedrijf met een forse vordering kan daar dus wel toe behoren.
Procedure en gevolg
De rechtbank beslist bij een met redenen omkleed vonnis, zo spoedig mogelijk, en behandelt daarbij ook een eventueel verzoek om toestemming voor de opzegging van een overeenkomst. Dat laatste verzoek wijst zij op verzoek van de wederpartij af als de vereiste toestand van dreigende insolventie ontbreekt. Zij kan deskundigen benoemen en beslist niet voordat de schuldenaar, de herstructureringsdeskundige, de observator en de indieners van afwijzingsverzoeken hun zienswijze hebben kunnen geven.
Een voorbeeld. Een klasse van kleine leveranciers stemt tegen en krijgt vijftien procent aangeboden, terwijl de aandeelhouder zijn belang behoudt. Zonder zwaarwegende grond voor dat lage percentage en zonder redelijke grond voor de afwijking van de rangorde, wijst de rechtbank het verzoek op hun verzoek af.
In de praktijk
Bent u schuldeiser en wilt u zich verzetten, kies dan een concrete grond en onderbouw die met cijfers. De vergelijking met het faillissementsscenario is uw sterkste instrument; vraag om de onderliggende aannames als u die mist. Bent u ondernemer, loop deze lijst vóór het verzoek punt voor punt na. De meeste afwijzingen gaan over informatie, klassenindeling, de zekerheid van de nakoming en de onderbouwing van een lager aanbod aan de klasse van kleine ondernemingen.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wat kan de schuldenaar met een lopend contract?
Scheepsbouwer IHC liet een akkoord homologeren waardoor negen banken op gewijzigde voorwaarden krediet moesten blijven verstrekken. Op vordering van de procureur-generaal beslist de Hoge Raad dat dit niet kan: een wijziging van de rechten van schuldeisers in de zin van dit artikel betreft alleen het aanpassen van bestaande aanspraken, zoals kwijtschelding, uitstel van betaling of omzetting van schuld in aandelen. Een akkoord kan een financier dus niet verplichten nieuw krediet te verschaffen of een eerdere toezegging op andere voorwaarden na te komen. Wel kan een akkoord de onderlinge rangorde van schuldeisers wijzigen, zowel de contractuele als die van pand- en hypotheekrechten, want ook dat is een wijziging van hun rechten.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.