Artikel 287 Faillissementswet (287 FW)

Nadat het verzoekschrift binnen is, moet de rechtbank beslissen. Dit artikel bepaalt hoe dat gebeurt: met de meeste spoed en bij vonnis, met benoeming van een rechter-commissaris en een bewindvoerder, met een last om uw post te openen, en zo nodig met een voorlopige voorziening die niet kan wachten tot de eindbeslissing.

Spoed, en wanneer de regeling ingaat

De wet draagt de rechtbank op met de meeste spoed uitspraak te doen. Dat past bij de situatie: wie dit verzoek indient, kan meestal niet maanden wachten. De regeling gaat in bij het begin van de dag waarop de rechter haar heeft uitgesproken, zodat die hele dag meetelt. Een paar regels over de behandeling van een faillissementsverzoek in artikel 6 Fw gelden hier ook.

Ontbreken er gegevens die bij het verzoekschrift horen, dan hoeft dat niet meteen het einde te betekenen. De rechtbank kan u ten hoogste een maand geven om de ontbrekende stukken alsnog te leveren, en de griffier waarschuwt daarbij meteen het orgaan of de persoon die artikel 285 Fw, tweede lid, aanwijst. Is het na die maand nog steeds niet compleet, dan volgt niet-ontvankelijkheid: de rechter komt dan niet aan een inhoudelijk oordeel toe. Heeft het college van burgemeester en wethouders het verzoek voor u ingediend, dan krijgt het college diezelfde maand om aan te vullen.

Wie de rechtbank benoemt

In hetzelfde vonnis benoemt de rechtbank een rechter-commissaris en een bewindvoerder. Let op het woord: in de schuldsaneringsregeling heet degene die uw boedel beheert en de regeling uitvoert een bewindvoerder, geen curator. De curator hoort bij het faillissement.

De wet stelt eisen aan die bewindvoerder. Hij moet passend zijn opgeleid en de deskundigheid hebben die het werk vraagt. De rechtbank houdt bij de aanstelling rekening met wat de zaak bijzonder maakt, zoals grensoverschrijdende elementen, en met de ervaring van de betrokken bewindvoerder. De procedure en de voorwaarden die zij daarbij hanteert moeten duidelijk, doorzichtig en rechtvaardig zijn.

Een voorlopige voorziening bij spoed

Is een zaak spoedeisend, dan kan de rechtbank alvast een voorlopige voorziening bij voorraad geven, waarbij zij de belangen van de betrokken partijen afweegt. U vraagt die voorziening in het verzoekschrift zelf, of met een apart verzoek als het verzoekschrift al is ingediend. Voor de behandeling en voor een eventueel hoger beroep gelden regels uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Heeft het college van burgemeester en wethouders het verzoek voor u ingediend, dan mag de rechtbank het niet toewijzen zonder u eerst op te roepen om gehoord te worden. Voor een voorlopige voorziening geldt die verplichte oproeping niet, juist omdat daar haast bij is.

De post gaat naar de bewindvoerder

De rechtbank geeft in het vonnis last aan de bewindvoerder om aan u gerichte brieven en telegrammen te openen, gedurende dertien maanden. Zo ziet de bewindvoerder welke schuldeisers zich melden en welke inkomsten er binnenkomen. Tijdens de regeling kan de bewindvoerder de rechter-commissaris vragen die termijn te wijzigen of een nieuwe last voor een bepaalde periode te geven.

Een voorbeeld. Iemand dient een verzoek in, maar mist nog een recente opgave van zijn belastingschuld. De rechtbank geeft hem een maand. Hij levert het stuk op tijd aan; de rechtbank spreekt de regeling uit, benoemt een rechter-commissaris en een bewindvoerder en bepaalt dat de post dertien maanden naar de bewindvoerder gaat.

In de praktijk

Zorg dat uw verzoek compleet is voordat u het indient; de schuldhulpverlening van uw gemeente helpt daarbij. Wordt de regeling uitgesproken, houd er dan rekening mee dat uw post ruim een jaar eerst bij de bewindvoerder langskomt. Loopt daar iets mis, bijvoorbeeld met post die u dringend zelf nodig hebt, bespreek dat dan met uw bewindvoerder: hij kan de rechter-commissaris om aanpassing van de last vragen.

Tegen de beschikking van de rechter-commissaris over die postlast staat geen hoger beroep bij de rechtbank open; artikel 315 Fw zondert haar uitdrukkelijk uit.