Artikel 93 Faillissementswet (93 FW)

Soms is het niet genoeg om een pand af te sluiten en moet er een grendel op met juridisch gewicht. Dit artikel biedt die mogelijkheid: als de curator of de rechter-commissaris het nodig vindt, laat de curator de boedel meteen verzegelen door een notaris. Daarmee ligt vast dat er niets meer bij weg kan zonder dat het opvalt.

Wanneer er wordt verzegeld

Verzegeling is geen standaardstap. Zij komt in beeld als er reden is te vrezen dat spullen verdwijnen of dat er onenigheid ontstaat over wat er precies aanwezig was: een bedrijf met veel waardevolle voorraad, een boedel waarover binnen een familie ruzie is, of een situatie waarin de administratie rammelt. Zowel de curator als de rechter-commissaris kan het initiatief nemen.

De rol van de notaris

De verzegeling gebeurt door een notaris en niet door de curator zelf. Dat is bewust: een onafhankelijke ambtenaar stelt vast wat er is aangetroffen en legt dat vast in een proces-verbaal. Dat stuk is later het bewijs van de toestand op dat moment, en dat helpt zowel de gefailleerde als de schuldeisers.

Wat buiten de zegels blijft

Niet alles kan achter een zegel verdwijnen, want dan zou het leven stilvallen. Het tweede lid noemt drie categorieën die erbuiten blijven, maar die wel kort in het proces-verbaal worden beschreven.

• Goederen die buiten het faillissement vallen — de zaken die artikel 21 Fw in het eerste onderdeel aanwijst en die de gefailleerde dus houdt.
• Wat de curator al onder zich heeft — de administratie, het geld en de waardepapieren die hij op grond van artikel 92 Fw meteen heeft meegenomen.
• Wat nodig is voor het bedrijf — als de onderneming wordt voortgezet, blijven de daarvoor benodigde voorwerpen beschikbaar.

Die beschrijving in het proces-verbaal is belangrijk. Ook wat niet wordt verzegeld, is daarmee geregistreerd, zodat achteraf niet ter discussie staat wat er die dag aanwezig was.

Een voorbeeld. Een failliete drukkerij draait door omdat er lopende orders zijn en een doorstart in zicht is. De persen en de computers blijven buiten de zegels, en hetzelfde geldt voor de inkt en het papier die voor die orders nodig zijn; de notaris beschrijft dat alles kort in zijn proces-verbaal. Een dure partij speciaalpapier die voor de voortzetting geen rol speelt en alleen waarde vertegenwoordigt, laat de curator wél verzegelen.

In de praktijk

Verzegeling is zeldzaam en kost de boedel geld, dus een curator zet het middel alleen in als er echt iets te beschermen valt. Merkt u als schuldeiser dat spullen wegraken, meld dat dan met concrete waarnemingen bij de curator; hij kan dan wegen of verzegeling zin heeft. Voor de ondernemer betekent een zegel niet dat hij ergens van wordt beschuldigd: het is een maatregel om de situatie vast te leggen.