Artikel 289 Faillissementswet (289 FW)

In de schuldsaneringsregeling worden de vorderingen van schuldeisers beoordeeld en op een lijst geplaatst. Dat gebeurt op de verificatievergadering. Dit artikel bepaalt wanneer de datum van die vergadering wordt vastgesteld, wie dat doet en welke termijnen daarbij in acht moeten worden genomen.

Wanneer de datum wordt bepaald

De rechtbank kan de dag, het uur en de plaats van de verificatievergadering meteen vaststellen in het vonnis waarmee zij de regeling van toepassing verklaart. Zij hoeft dat niet te doen: de wet zegt dat het vonnis die vaststelling kan inhouden. Gebeurt het niet, dan kan de rechter-commissaris het later alsnog doen, uit eigen beweging of op verzoek van de schuldenaar of van de bewindvoerder.

De uiterste dag voor het indienen van vorderingen

Wie de verificatievergadering bepaalt, stelt tegelijk de dag vast waarop de schuldvorderingen uiterlijk bij de bewindvoerder moeten zijn ingediend. Tussen die uiterste dag en de vergadering moeten ten minste veertien dagen zitten, zodat de bewindvoerder de tijd heeft om de ingediende vorderingen te bekijken en op een lijst te zetten.

Daarnaast geldt een ondergrens voor de vergadering zelf: zij wordt niet eerder gehouden dan twee maanden na de dag van de uitspraak waarbij de regeling van toepassing is verklaard. Schuldeisers krijgen zo tijd om te merken dat de regeling loopt en hun vordering aan te melden.

Wie wat doet

Let op de rolverdeling. De vorderingen gaan naar de bewindvoerder, niet naar een curator: die figuur hoort bij het faillissement. De rechtbank of de rechter-commissaris bepaalt de data, de bewindvoerder verzamelt en beoordeelt de vorderingen, en de rechter-commissaris zit de vergadering voor.

Een voorbeeld. De rechtbank spreekt op 3 maart de toepassing van de regeling uit zonder een vergadering te bepalen. Later stelt de rechter-commissaris op verzoek van de bewindvoerder de verificatievergadering vast. Hij bepaalt daarbij ook de uiterste dag waarop schuldeisers hun vordering bij de bewindvoerder moeten indienen, met minstens veertien dagen tussen die dag en de vergadering.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is dit het moment waarop hij in beeld moet komen. Dien uw vordering vóór de vastgestelde dag in bij de bewindvoerder, met de stukken waaruit zij blijkt. Wie te laat is, loopt het risico dat zijn vordering niet meer gewoon kan worden meegenomen.

Voor de schuldenaar geldt dat de verificatievergadering geen zitting is waarop over zijn toelating wordt beslist; dat is al gebeurd. Het gaat om de vraag welke vorderingen er zijn en tot welk bedrag. Krijgt u van uw bewindvoerder een overzicht dat niet klopt, meld dat dan vóór de vergadering, want daarna wordt het lastiger.

In veel schuldsaneringen wordt geen verificatievergadering gehouden omdat de wet dat niet in alle gevallen verlangt. Krijgt u wel een oproep, dan staat daarin welke datum en plaats gelden. Tegen de beslissing van de rechter-commissaris waarbij hij de vergadering vaststelt, staat geen hoger beroep bij de rechtbank open; artikel 315 Fw zondert die beschikking uit.