De rechter-commissaris bepaalt of een vergadering van schuldeisers fysiek, dan wel schriftelijk of met gebruikmaking van een elektronisch communicatiemiddel plaatsvindt.
Artikel 80a Fw: De vorm van de vergadering van schuldeisers
De vorm van de vergadering van schuldeisers
Wettekst
Toelichting
Een vergadering van schuldeisers hoeft niet per se een zaal in het gerechtsgebouw te zijn. Dit artikel geeft de rechter-commissaris de keuze tussen drie vormen: bij elkaar komen, schriftelijk afhandelen, of vergaderen met een elektronisch communicatiemiddel. Hij beslist welke vorm het wordt.
De drie vormen
De wet zet de mogelijkheden naast elkaar zonder er een voor te trekken.
- Fysiek — de klassieke bijeenkomst waarbij schuldeisers, curator en rechter-commissaris in dezelfde ruimte zitten.
- Schriftelijk — de stukken en standpunten gaan over en weer op papier of per e-mail, zonder samenkomst.
- Elektronisch — een videoverbinding of een ander middel waarmee de deelnemers elkaar op afstand kunnen volgen.
Wie kiest
De keuze ligt bij de rechter-commissaris, niet bij de curator en niet bij de schuldeisers. Dat past bij zijn rol als voorzitter van de vergadering uit artikel 80 Fw. Hij zal meewegen hoeveel schuldeisers er zijn, hoe ingewikkeld het onderwerp is en of er iets te bespreken valt waarover mensen elkaar in de ogen moeten kunnen kijken.
In een faillissement met twee schuldeisers en een onbetwiste lijst is een schriftelijke afhandeling snel en goedkoop. Gaat het over een akkoord waarover gestemd moet worden, of over een betwiste vordering, dan ligt een bijeenkomst of een videoverbinding meer voor de hand.
Wat er niet verandert
De vorm zegt niets over de inhoud. Ook een schriftelijke of digitale vergadering is een echte vergadering: de regels over stemrecht en meerderheid uit de artikelen 81 en 82 Fw gelden onverkort. In de oproep staat welke vorm is gekozen en welk onderwerp er wordt behandeld. Hoe die oproeping verloopt, verschilt wel per soort vergadering: artikel 84 Fw regelt dat voor de vergadering die buiten de voorgeschreven vergaderingen om wordt gehouden, terwijl voor de voorgeschreven vergaderingen een eigen regeling geldt.
Een voorbeeld. Bij het faillissement van een webwinkel met honderden kleine schuldeisers door het hele land kiest de rechter-commissaris voor een digitale vergadering. Schuldeisers loggen in vanaf hun werkplek, de curator deelt zijn scherm met de cijfers, en wie het woord wil, krijgt het via de voorzitter.
In de praktijk
Voor schuldeisers scheelt dit vooral reistijd en kosten, wat bij een kleine vordering het verschil kan maken tussen wel of niet meedoen. Let goed op de oproep: daarin staat welke vorm is gekozen en wat u concreet moet doen, bijvoorbeeld een reactie insturen voor een bepaalde datum of inloggen op een link. Wie de vorm over het hoofd ziet, mist de vergadering ook al zit hij thuis achter zijn bureau.