Interesten, na de faillietverklaring lopende, kunnen niet geverifieerd worden, tenzij door pand of hypotheek gedekt. In dit geval worden zij pro memorie geverifieerd. Voorzover de interesten op de opbrengst van het onderpand niet batig gerangschikt worden, kan de schuldeiser uit deze verificatie geen rechten ontlenen.
←
Terug 127 · De uiterste dag voor het indienen van vorderingen
Verder 129 · Verificatie van een vordering onder ontbindende voorwaarde
→
Artikel 128 Faillissementswet (128 FW)
Rente die na de faillietverklaring doorloopt
Wettekst
Toelichting
Vanaf de dag van de faillietverklaring telt doorlopende rente in beginsel niet meer mee. Dit artikel bepaalt dat rente die na die dag oploopt niet kan worden geverifieerd. Alleen wie voor die rente pand of hypotheek heeft, vormt een uitzondering: bij hem wordt de rente pro memorie geverifieerd, wat wil zeggen dat zij wel wordt opgenomen maar zonder vast bedrag.
Waarom de rente stopt
Een faillissement bevriest de onderlinge verhoudingen tussen de schuldeisers op één moment. Zou rente wel blijven meetellen, dan zou de verdeling verschuiven naarmate de afwikkeling langer duurt, en zouden schuldeisers met een hoog rentepercentage er ten koste van de anderen op vooruitgaan. Bovendien valt er dan pas iets te rekenen als de afwikkeling af is. De wet trekt daarom een streep op de dag van de faillietverklaring.
De uitzondering voor pand en hypotheek
Wie zekerheid heeft, verhaalt zich op het verbonden goed. De rente die na de faillietverklaring oploopt, kan uit de opbrengst van dat goed worden voldaan, en daarom laat de wet verificatie in dat geval wel toe. Zij wordt pro memorie geverifieerd: opgenomen als post waarvan de hoogte nog niet vaststaat, omdat die afhangt van hoe lang het duurt en wat het onderpand oplevert.
De grens van die uitzondering
Levert het onderpand te weinig op, dan houdt het op. Voor zover de rente niet uit de opbrengst van het verbonden goed kan worden voldaan, ontleent de schuldeiser aan de verificatie geen enkel recht. Hij schuift dus niet met dat restant door naar de gewone verdeling van de boedel. De uitzondering is daarmee precies zo ruim als de zekerheid zelf.
Let op het verschil met de hoofdsom. Verwacht een pand- of hypotheekhouder dat ook een deel van de hoofdsom niet uit het onderpand kan worden voldaan, dan geeft artikel 132 Fw hem voor dat deel onder voorwaarden de rechten van een concurrente schuldeiser. Voor de rente van na de faillietverklaring bestaat zo'n regeling niet.
Neem een concreet geval: een bank heeft hypotheek op een bedrijfspand van een failliete onderneming. Tussen de faillietverklaring en de verkoop van het pand loopt de rente door. Brengt het pand genoeg op, dan wordt die rente uit de opbrengst voldaan. Blijft er te weinig over, dan kan de bank het onbetaalde deel van die rente niet alsnog als gewone vordering opvoeren.
In de praktijk
Voor de gewone schuldeiser betekent dit artikel dat hij zijn vordering indient met de hoofdsom en met de rente en kosten tot de dag van de faillietverklaring. Rente over de periode daarna heeft in de verificatie geen zin.
Voor de schuldeiser met zekerheid is het zaak de rentepost apart en herkenbaar op te geven, zodat de curator weet dat zij pro memorie moet worden opgenomen en waarop zij is gebaseerd. Vermeld daarbij het rentepercentage en de datum waarop de rente is gaan lopen, zodat het bedrag bij de uitwinning eenvoudig kan worden berekend.
Het artikel gaat over de verificatie in het faillissement. Het regelt de vraag welke rente meetelt bij de verdeling van de boedel, en niet de vraag wat de schuldenaar buiten het faillissement verschuldigd is.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Op welke vorderingen heeft dit artikel betrekking?
Een wederpartij had, onbekend met het faillissement, kort na de faillietverklaring een bedrag aan de gefailleerde overgemaakt; nadat de overeenkomst wegens wanprestatie was ontbonden, vorderde zij dat bedrag als onverschuldigd betaald van de curator terug. De curator bestreed in cassatie het oordeel dat deze vordering niet voor verificatie in aanmerking komt en dat de boedel daarvoor op grond van art. 24 Fw aansprakelijk is voor zover hij is gebaat, en beriep zich daarbij mede op dit artikel. De Hoge Raad verwerpt dat beroep met de overweging dat dit artikel alleen betrekking heeft op vorderingen die ten tijde van de faillietverklaring al bestonden. De werking van de bepaling is daarmee beperkt tot de op de faillissementsdatum aanwezige vorderingen.
-
Zijn niet-verifieerbare rentevorderingen opeisbaar?
Na een eerste faillissement waarin alle schuldeisers volledig waren betaald, ging het om de rente die tijdens dat faillissement was opgelopen. De Hoge Raad oordeelde dat vorderingen die voortvloeien uit een al bij de faillietverklaring bestaande rechtsverhouding in beginsel verifieerbaar zijn, ook als ze pas tijdens het faillissement ontstaan; de wet merkt ook rentevorderingen als zulke vorderingen aan, die gedurende het faillissement alleen door indiening ter verificatie geldend kunnen worden gemaakt. Omdat niet door zekerheid gedekte rente van na de faillietverklaring niet kan worden geverifieerd, is zij tijdens het faillissement niet verhaalbaar en dus niet opeisbaar, zodat de verjaring nog niet loopt.
-
Rente tijdens surseance: toch verifieerbaar in faillissement?
Na een surseance van betaling volgde het faillissement van de schuldenaar. De curator betwistte bij de verificatie de rente die tussen de aanvang van de surseance en de faillietverklaring was vervallen. De Hoge Raad legt uit dat een rentedragende vordering in de surseance op de lijst van schuldeisers wordt gezet met de rente tot de aanvang van de surseance; daarna loopt de rente wel door, maar telt zij niet mee, omdat de hoogte van de vordering daar alleen dient om te bepalen of de voor het akkoord vereiste meerderheid heeft gestemd. Omdat deze bepaling een andere strekking heeft dan de verificatieregel in het faillissement, kan de tijdens de surseance vervallen rente in het opvolgende faillissement wel worden geverifieerd - dat wil zeggen: als vordering worden vastgesteld en meegeteld bij de verdeling.
-
Hoe ver reikt de binding van een gehomologeerd akkoord?
Gevraagd werd of een gehomologeerd faillissementsakkoord ook geldt voor de tijdens het faillissement lopende rente. De Hoge Raad oordeelde dat de verbindendheid van zo'n akkoord beperkt is tot de voor verificatie vatbare vorderingen van concurrente schuldeisers, en dat dit artikel, dat op het fixatiebeginsel rust, de na de faillietverklaring lopende rente juist van verificatie uitsluit tenzij die door pand of hypotheek is gedekt. Het akkoord raakt die rentevordering dus niet, zodat de schuldeiser na het einde van het faillissement alsnog betaling kan verlangen. Het is aan de wetgever om dat te veranderen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.