Artikel 76 Faillissementswet (76 FW)

Dit artikel geeft de schuldeiserscommissie twee bevoegdheden: zij kan raadpleging vorderen van de administratie die op het faillissement betrekking heeft, en de curator is verplicht haar alle van hem verlangde inlichtingen te verstrekken.

Wat de commissie mag inzien

De wet noemt de boeken, de bescheiden en andere gegevensdragers die met het faillissement te maken hebben. Die laatste categorie is ruim en dekt de digitale werkelijkheid: de boekhouding in de cloud, mailwisselingen over een verkoop, contractmappen, back-ups. Het gaat om stukken die het faillissement raken, niet om alles wat de curator ooit onder ogen kreeg.

De wet spreekt van 'vorderen'. Daarmee is de inzage geen gunst die de curator kan verlenen of weigeren, maar een recht van de commissie.

Op elk moment

De commissie hoeft niet te wachten tot de curator haar bijeenroept. Zij kan op elk gewenst ogenblik inzage vorderen, ook buiten een vergadering om, en heeft daarvoor geen toestemming van de rechter-commissaris nodig. De woorden 'te allen tijde' in de wettekst laten geen ruimte voor een wachttijd of een vast moment.

De plicht van de curator

Tegenover dat recht staat een verplichting. De curator moet de commissie de inlichtingen geven waar zij om vraagt; de wet spreekt van 'alle van hem verlangde inlichtingen'. Komt de curator die plicht niet na, dan kan de commissie zich op grond van artikel 69 Fw tot de rechter-commissaris wenden.

De twee bevoegdheden vullen elkaar aan. Met de inzage kan de commissie zelf de stukken bekijken; met het inlichtingenrecht kan zij de curator vragen om uitleg over wat zij daarin aantreft of over zaken die niet uit de stukken blijken, zoals de stand van onderhandelingen of de overwegingen achter een voorgenomen stap.

Een voorbeeld. De commissie in het faillissement van een bouwbedrijf hoort dat de curator een schikking wil treffen met een opdrachtgever over meerwerk op een half afgebouwd project. Zij vraagt de curator welke bedragen over en weer zijn gevorderd en hoe hij tot het voorgestelde bedrag is gekomen, en zij wil de correspondentie met de opdrachtgever inzien. De curator moet die vragen beantwoorden en de correspondentie ter raadpleging beschikbaar stellen.

In de praktijk

Voor de curator betekent het artikel dat hij er rekening mee moet houden dat de commissie op elk moment kan vragen om stukken of uitleg. Een goed bijgehouden en toegankelijke administratie maakt het eenvoudiger om aan zo'n verzoek snel te voldoen.