← Terug 84 · Het bijeenroepen van een extra vergadering Verder 86 · Uitvoerbaarheid bij voorraad van faillissementsbeschikkingen →

Artikel 85 Faillissementswet (85 FW)

Beslissingen over het beheer zonder hoger beroep

Wettekst

Alle beschikkingen in zaken, het beheer of de vereffening des faillieten boedels betreffende, worden door de rechtbank in het hoogste ressort gewezen, behalve in de gevallen waarin het tegendeel is bepaald.

Toelichting

Een faillissement zit vol beslissingen: over een verkoop, over een machtiging, over een geschil tussen een schuldeiser en de curator. Dit artikel bepaalt dat de rechtbank over beschikkingen in zaken die het beheer of de vereffening van de failliete boedel betreffen in het hoogste ressort beslist, behalve in de gevallen waarin het tegendeel is bepaald.

Waarom de weg hier kort is

Een faillissement moet doorlopen. De wetgever heeft snelheid en eenvoud daarom laten voorgaan op een uitgebreide beroepsmogelijkheid.

Waar het over gaat

De wettekst noemt beschikkingen in zaken die het beheer of de vereffening van de failliete boedel betreffen. Denk aan de manier waarop bezittingen te gelde worden gemaakt, aan toestemming voor een handeling van de curator, of aan een geschil over het beheer van dat vermogen.

Daarnaast blijven de beslissingen buiten schot waarvoor de wet zelf een eigen route heeft opgeschreven. Het vonnis waarin het faillissement wordt uitgesproken is daarvan het duidelijkste voorbeeld: daartegen bestaan wel rechtsmiddelen. De regel geldt dus met de uitzondering die in de slotwoorden staat: behalve waar het tegendeel is bepaald.

Wat u wel kunt doen

Binnen het faillissement zelf zijn er wegen naar de rechter.

  • Opkomen tegen de curator — op grond van artikel 69 Fw kunt u de rechter-commissaris vragen een handeling van de curator te toetsen of hem een bevel te geven.
  • Van de rechter-commissaris naar de rechtbank — tegen zijn beschikkingen staat op grond van artikel 67 Fw beroep op de rechtbank open, al zondert dat artikel een aantal beschikkingen daarvan uit.

Een voorbeeld. Een schuldeiser vindt dat de curator een bedrijfspand te goedkoop verkoopt. Hij kaart dat aan bij de rechter-commissaris en krijgt een beschikking. Is de schuldeiser het daar niet mee eens, dan kan hij op grond van artikel 67 Fw in beroep bij de rechtbank.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Zijn er 'partijen' bij een beschikking over de boedel?

    Hoge Raad · 1999-11-12 · ECLI:NL:HR:1999:AA3364

    De rechtbank stelde het salaris van een voormalige curator vast zonder hem op te roepen. De Hoge Raad oordeelde dat de beschikkingen van dit artikel naar hun inhoud administratieve beslissingen zijn die de rechter neemt in het kader van de vereffening van de boedel of van de vernietiging of opheffing van het faillissement, en dat daarbij geen sprake is van 'partijen' die moeten worden gehoord. Toch moet de curator worden gehoord als zijn eigen salarisvoorstel wordt betwist of als de rechtbank daarvan in zijn nadeel wil afwijken, omdat zijn belangen daarbij rechtstreeks zijn betrokken.

  2. Welke beslissingen vallen onder artikel 85?

    Hoge Raad · 2010-11-19 · ECLI:NL:HR:2010:BN8529

    Schuldeisers verzochten de rechtbank het proces-verbaal van de verificatievergadering te wijzigen zodat hun vordering daarin alsnog zou zijn opgenomen. De Hoge Raad oordeelde dat de procedure tot verbetering van het proces-verbaal alleen ziet op herstel van kennelijke fouten die zich voor eenvoudig herstel lenen, en er niet voor kan dienen om vorderingen alsnog te verifieren. Een beslissing van de rechtbank op zo'n verzoek is een administratieve beslissing in het kader van de vereffening, zodat daartegen geen hoger beroep openstaat.

  3. Welk rechtsmiddel staat open tegen de salarisvaststelling?

    Hoge Raad · 2013-07-12 · ECLI:NL:HR:2013:BZ9953

    Nadat het hof een faillietverklaring had vernietigd, stelde het de faillissementskosten en het salaris van de curator vast op tienduizend euro; de curator wilde daartegen in cassatie. De Hoge Raad verklaart hem niet-ontvankelijk. Art. 15 lid 3 Fw bevat voor dit geval een uitdrukkelijk rechtsmiddelenverbod, en dat valt niet weg te strepen tegen de vaste regel dat tegen een salarisvaststelling op grond van art. 71 Fw wel cassatie openstaat: die bepaling gaat over de afwikkeling van een faillissement, terwijl art. 15 lid 3 Fw ziet op de korte periode waarin ten onrechte van een faillissement sprake was. De wetgever heeft daarvoor bewust een afzonderlijke regeling met een rechtsmiddelenverbod opgenomen.

  4. Wanneer kan om opheffing van de bewaring worden gevraagd?

    Hoge Raad · 2021-01-22 · ECLI:NL:HR:2021:102

    In een cassatie in het belang der wet ging het over de faillissementsgijzeling: de verzekerde bewaring waarmee een gefailleerde of een bestuurder tot nakoming van zijn wettelijke verplichtingen kan worden gedwongen. De Hoge Raad aanvaardde dat zo'n bewaring kan worden geschorst, zo nodig onder voorwaarden, omdat vrijheidsbeneming alleen mag als het doel niet op een minder ingrijpende manier kan worden bereikt. Hij oordeelde daarbij dat beslissingen over de bewaring en over de schorsing daarvan geen beslissingen zijn over het beheer of de vereffening van de boedel in de zin van dit artikel, zodat daartegen hoger beroep en cassatieberoep openstaan.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 84 · Het bijeenroepen van een extra vergadering Verder 86 · Uitvoerbaarheid bij voorraad van faillissementsbeschikkingen →