Artikel 73a Faillissementswet (73a FW)

Een faillissement duurt vaak lang, en wie erop wacht wil weten hoe het ervoor staat. Daarvoor is het faillissementsverslag. Dit artikel verplicht de curator om telkens na drie maanden op te schrijven hoe de boedel ervoor staat, en dat verslag ter griffie van de rechtbank neer te leggen, waar iedereen het kosteloos mag inzien.

Wat erin staat

Het verslag gaat over de toestand van de boedel: wat er is aangetroffen, wat er inmiddels te gelde is gemaakt, welke opbrengst dat heeft opgeleverd, welke vorderingen zijn ingediend en wat de curator nog moet doen. Het is een stand van zaken, geen eindafrekening.

Daarnaast schrijft het derde lid voor dat de curator laat zien hoe hij zich van zijn onderzoekstaak heeft gekweten. Die taak staat in artikel 68 Fw, tweede lid: nagaan of er onregelmatigheden zijn die het faillissement mede hebben veroorzaakt, de afwikkeling bemoeilijken of het tekort hebben vergroot, en zo nodig melding of aangifte doen bij de bevoegde instanties. Het derde lid verwijst daarbij naar de onderdelen a en c van dat tweede lid; wat de curator volgens die onderdelen heeft gedaan, hoort in het verslag terug te komen.

Voor de lezer betekent dit dat het verslag niet alleen over geld gaat. Wie wil weten of de curator de oorzaken van het faillissement heeft onderzocht en of hij daarbij iets heeft aangetroffen, vindt de verantwoording daarover in hetzelfde document.

Elke drie maanden, tenzij

Het ritme is vast: na elke periode van drie maanden volgt een nieuw verslag. Alleen de rechter-commissaris kan die termijn verlengen. De wet noemt geen gronden voor verlenging; de beslissing daarover ligt bij de rechter-commissaris.

Waar u het verslag vindt

De curator legt het verslag neer bij de griffie van de rechtbank. Inzage is gratis en staat open voor iedereen, dus niet alleen voor schuldeisers: ook een werknemer, een huurder of een handelspartner die overweegt zaken te doen kan het lezen. Ook de neerlegging zelf kost niets, zodat de kosten daarvan de boedel niet drukken.

Een voorbeeld. Een leverancier heeft een onbetaalde factuur van vijfduizend euro ingediend. In het derde verslag leest hij dat de verkoop van de voorraad maar net de kosten van de afwikkeling dekt. Daaruit kan hij afleiden dat een uitkering op zijn vordering onwaarschijnlijk is.

In de praktijk

Het verslag is geen beslissing, dus er staat geen rechtsmiddel tegen open. Het geeft een periodieke stand van zaken die voor iedereen toegankelijk is.