← Terug 154 · Hoger beroep tegen de beslissing over de homologatie Verder 156 · Cassatie na het oordeel van het hof over de homologatie →

Artikel 155 Faillissementswet (155 FW)

Het instellen en behandelen van het hoger beroep bij het hof

Wettekst

  1. Het hoger beroep wordt ingesteld door indiening van een verzoek ter griffie van het gerechtshof, dat van de zaak moet kennis nemen. De voorzitter bepaalt terstond dag en uur voor de behandeling, welke zal moeten plaats hebben binnen twintig dagen. Van het hoger beroep wordt door de griffier van het rechtscollege, waarbij het is aangebracht, onverwijld kennis gegeven aan de griffier van de rechtbank, die de beschikking omtrent de homologatie heeft gegeven.
  2. Op de behandeling van het hoger beroep zijn, met uitzondering van het bepaalde omtrent de rechter-commissaris, artikel 152 en artikel 153, eerste lid, toepasselijk.

Toelichting

Artikel 155 Fw regelt de praktische kant van het hoger beroep tegen de beslissing over de homologatie: hoe u het instelt, hoe snel het hof de zaak behandelt en welke regels op die behandeling van toepassing zijn. Het is een technisch artikel, maar wie beroep overweegt heeft er direct mee te maken.

Hoe u het beroep instelt

Het beroep begint met een verzoek aan de griffie van het gerechtshof dat over de zaak gaat. Welk hof dat is, volgt uit de rechtbank die over de homologatie besliste: de zaak komt bij het hof waaronder die rechtbank valt. Dagvaarden hoeft dus niet. Een advocaat moet het verzoek wel indienen, en die eis staat in deze wet zelf: artikel 5 Fw wijst een reeks verzoeken aan die aan een advocaat zijn voorbehouden en noemt daarbij met zoveel woorden het beroep van artikel 155 Fw. Wie het zonder advocaat probeert, krijgt geen inhoudelijke beoordeling.

De snelheid van de behandeling

De voorzitter bepaalt meteen dag en uur van de behandeling, en die moet binnen twintig dagen plaatsvinden. Dat tempo hoort bij een faillissement: zolang niet vaststaat of het akkoord blijft staan, hangt de afwikkeling in de lucht en blijven schuldeisers in onzekerheid.

Verder waarschuwt de griffier van het college waar het beroep is aangebracht onverwijld de griffier van de rechtbank die de beschikking gaf. Zo weet de rechtbank dat haar beslissing nog niet definitief is en kan de curator daar rekening mee houden.

Welke regels op de zitting gelden

Het tweede lid verklaart de gang van zaken bij de rechtbank grotendeels van toepassing op de behandeling bij het hof. Dat betekent in de kern:

  • Iedere schuldeiser mag zijn standpunt geven, in persoon, bij schriftelijk gemachtigde of bij advocaat, zoals bij de behandeling in eerste aanleg.
  • De gefailleerde mag zelf voor zijn belangen opkomen, ook als hij niet degene is die het beroep heeft ingesteld.
  • Het hof beslist zo snel mogelijk en motiveert zijn beslissing, net als de rechtbank dat moet doen.

Wat níet meegaat, is de rol van de rechter-commissaris. Bij het hof komt dus geen rapport van hem; het hof beoordeelt de zaak op basis van wat partijen aanvoeren en van het dossier dat er ligt.

Een voorbeeld. De rechtbank heeft het akkoord van een installatiebedrijf gehomologeerd. Een schuldeiser die tegenstemde, meent dat twee bevriende leveranciers buiten het akkoord om een extra betaling is toegezegd. Hij laat binnen acht dagen door een advocaat een verzoek indienen bij de griffie van het hof. De voorzitter bepaalt een zitting binnen twintig dagen, waarop andere schuldeisers en de gefailleerde hun standpunt over die bewering kunnen geven.

In de praktijk

Handel snel en schakel meteen een advocaat in: zonder advocaat kan het verzoek niet worden ingediend. De termijn voor het instellen van beroep staat in artikel 154 Fw en is acht dagen; daarna heeft u nog maar korte tijd om uw stukken op orde te krijgen. Wilt u na het oordeel van het hof verder, dan wijst artikel 156 Fw de weg naar de cassatie.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 154 · Hoger beroep tegen de beslissing over de homologatie Verder 156 · Cassatie na het oordeel van het hof over de homologatie →