Artikel 161a Fw: Te laat ingediende vorderingen na het einde van het faillissement

Artikel 161a Fw bepaalt wat er gebeurt met vorderingen die niet op tijd bij de curator zijn ingediend. Is het faillissement door een bekrachtigd akkoord geëindigd, dan zijn verifieerbare vorderingen die niet binnen de termijn van artikel 127 Fw zijn ingediend niet langer afdwingbaar, tenzij de schuldeiser redelijkerwijs niet in staat was om op tijd in te dienen.

Wanneer de regel geldt

De bepaling is gekoppeld aan de beëindiging van het faillissement overeenkomstig artikel 161 Fw: door een akkoord waarvan de homologatie in kracht van gewijsde is gegaan. Het gaat bovendien om verifieerbare vorderingen, dus vorderingen die in het faillissement ter verificatie hadden kunnen worden ingediend.

De uitzondering

De wet vraagt of de schuldeiser redelijkerwijs in staat was om op tijd in te dienen. Dat is een open maatstaf die per geval wordt beoordeeld. Denk aan een schuldeiser die het faillissement onmogelijk kon kennen, of aan een vordering die pas na afloop van de termijn bekend kon worden.

Wat 'niet langer afdwingbaar' betekent

Betaling van de vordering kan niet meer worden afgedwongen.

Een voorbeeld. Een adviesbureau stuurt anderhalf jaar na het akkoord alsnog een oude factuur aan het bedrijf dat failliet is geweest. Het bureau stond in de administratie en heeft destijds de oproep van de curator ontvangen, maar heeft niets ingediend. Die factuur kan het niet meer afdwingen.

In de praktijk

Een tijdige indiening bij de curator houdt de positie van de schuldeiser in stand, ook bij een kleine vordering of als er weinig te verwachten lijkt.

Wie pas na afloop ontdekt dat er een faillissement is geweest en zich op de uitzondering wil beroepen, zal moeten aantonen waarom hij niet op tijd kon indienen. Gegevens over het moment waarop de vordering ontstond, het adres waarheen de post ging en het moment waarop hij van het faillissement hoorde, zijn daarvoor van belang.