Artikel 60b Faillissementswet (60b FW)

Goederen die onder bewind staan, blijven soms buiten het faillissement. De schuldeisers die zich juist op die goederen kunnen verhalen, staan dan buitenspel: zij kunnen niet in het faillissement opkomen en zijn afhankelijk van de bewindvoerder. Stopt die met betalen, dan biedt dit artikel een uitweg. De rechtbank kan de curator opdragen ook dat vermogen te beheren en te vereffenen, ten behoeve van juist die schuldeisers.

Wanneer dit speelt

Er moeten twee dingen samenkomen. De goederen zijn op grond van het vorige artikel buiten het faillissement gebleven, en de bewindvoerder is opgehouden de schuldeisers te betalen die deze goederen onbelast met het bewind kunnen uitwinnen. Er is dus een groep schuldeisers met een reële aanspraak die feitelijk niet meer wordt voldaan en die tegelijk geen toegang heeft tot het faillissement.

Wie beslist

De beslissing ligt bij de rechtbank die de faillietverklaring heeft uitgesproken. Zij handelt op verzoek van een van de betrokken schuldeisers die niet in het faillissement kan opkomen. Het is dus geen automatisme en ook geen bevoegdheid van de curator zelf: er is een verzoek nodig en een rechterlijke beslissing.

Let op het verschil in rollen

In dit artikel komen twee functionarissen naast elkaar voor. De bewindvoerder is hier degene die het bewind over bepaalde goederen voert; dat is niet de bewindvoerder uit een surseance van betaling of uit de schuldsaneringsregeling. De curator is en blijft degene die in het faillissement beheert en vereffent. Wat het artikel doet, is diens takenpakket uitbreiden naar een vermogen dat tot dan toe buiten het faillissement viel.

Dezelfde regels als in een faillissement

Het tweede lid verklaart de bepalingen over faillietverklaring en faillissement van overeenkomstige toepassing. De vereffening van die goederen verloopt dus langs de vertrouwde weg: aanmelden van vorderingen, verificatie, een uitdeling volgens de rangorde, met toezicht van de rechter-commissaris. Voor de betrokken schuldeisers ontstaat zo een ordelijke afwikkeling in plaats van een impasse.

Een voorbeeld. Een gefailleerde heeft een onder bewind gesteld vermogen geërfd dat buiten zijn faillissement is gebleven. Enkele schuldeisers kunnen zich daarop verhalen zonder aan het bewind gebonden te zijn, maar krijgen al maanden niets meer. Een van hen verzoekt de rechtbank. Die draagt de curator op ook dat vermogen te beheren en te vereffenen, waarna de opbrengst onder die schuldeisers wordt verdeeld.

In de praktijk

Voor schuldeisers die tussen wal en schip vallen, is dit artikel de sleutel: u hoeft niet af te wachten tot de bewindvoerder alsnog betaalt, maar kunt de rechtbank vragen de afwikkeling in handen van de curator te leggen. Onderbouw het verzoek met stukken waaruit blijkt dat er niet meer wordt betaald.

Voor de curator betekent het extra werk aan een apart vermogen, met een eigen groep schuldeisers en een eigen afwikkeling. Hij houdt de twee vermogens daarom gescheiden, want de opbrengst van de bewindgoederen is bestemd voor de schuldeisers die daarop verhaal hebben.