Artikel 241 Faillissementswet (241 FW)

Dit artikel bestaat uit één zin, maar hij heeft grote gevolgen. De bescherming van de surseance geldt alleen voor de schuldenaar zelf. Wie zich naast hem heeft verbonden — als borg, als hoofdelijk medeschuldenaar of anderszins — kan gewoon worden aangesproken alsof er niets aan de hand is.

Wat de regel inhoudt

De surseance werkt niet ten voordele van borgen en andere medeschuldenaren. De schuldeiser hoeft dus niet af te wachten wat de surseance oplevert voordat hij bij de borg aanklopt. Hij kan zich rechtstreeks tot hem wenden, met de gewone middelen die het recht hem geeft.

Wie dit raakt

In de praktijk zijn het vaak dezelfde mensen die met twee petten op aan tafel zitten:

• De directeur-grootaandeelhouder die privé meetekende voor het bankkrediet van zijn vennootschap.
• De partner die medeondertekende bij een financiering of een huurovereenkomst.
• Een groepsmaatschappij die zich garant stelde voor een zustervennootschap.

Een voorbeeld. Een bouwbedrijf krijgt surseance. De bank hoeft niet te wachten op een akkoord: zij spreekt de directeur aan die privé borg staat. Voor de vennootschap geldt uitstel van betaling, voor hem persoonlijk niet.

In de praktijk

Voor een ondernemer die privé borg staat, kunnen de problemen van het bedrijf zo persoonlijke gevolgen krijgen. Een surseance beschermt de onderneming, maar niet het huis waarvoor iemand meetekende.

Voor schuldeisers is het artikel een reden om bij het aangaan van een relatie te kijken of er een medeschuldenaar of borg is. Die positie blijft intact terwijl de vordering op de onderneming zelf voorlopig bevroren is.