Artikel 163 Faillissementswet (163 FW)

Betaling of zekerheid voor bevoorrechte schuldeisers en de kosten

Het bedrag, waarop geverifieerde schuldeisers, krachtens een erkend voorrecht, aanspraak kunnen maken, alsmede de kosten van het faillissement, moeten in handen van de curator worden gestort, tenzij deswege door de schuldenaar zekerheid wordt gesteld. Zolang hieraan niet is voldaan, is de curator verplicht alle goederen en gelden tot de boedel behorende onder zich te houden, totdat dit bedrag en de bedoelde kosten aan de daarop rechthebbenden zijn voldaan.
Wanneer één maand na het in kracht van gewijsde gaan van het vonnis van homologatie is verlopen, zonder dat vanwege de schuldenaar de voldoening van een en ander is geschied, zal de curator daartoe overgaan uit de voorhanden baten van de boedel.
Het bedrag in het eerste lid bedoeld, en het deel daarvan, aan ieder schuldeiser krachtens zijn recht van voorrang toe te kennen, wordt desnodig door de rechter-commissaris begroot.

Toelichting

Na de homologatie van een akkoord blijven er twee posten over die afzonderlijk moeten worden voldaan: het bedrag waarop geverifieerde schuldeisers krachtens een erkend voorrecht aanspraak kunnen maken, en de kosten van het faillissement. Artikel 163 Fw schrijft voor wat daarmee gebeurt. Het bedrag moet in handen van de curator worden gestort, tenzij de schuldenaar ervoor zekerheid stelt, en zolang dat niet is gebeurd, blijft de boedel bij de curator.

Wat er moet worden betaald

Het artikel noemt twee posten. De eerste is het bedrag waarop geverifieerde schuldeisers krachtens een erkend voorrecht aanspraak kunnen maken. Hoe hoog dat bedrag is, kan volgens het derde lid zo nodig door de rechter-commissaris worden begroot. Daarnaast noemt de wet de kosten van het faillissement als tweede post. Het akkoord met de concurrente schuldeisers laat deze posten onaangetast.

Wat de curator onder zich houdt

Zolang er niet is gestort en er geen zekerheid is gesteld, is de curator volgens het eerste lid verplicht alle goederen en gelden van de boedel onder zich te houden, totdat de bevoorrechte schuldeisers en de kosten zijn voldaan. De schuldenaar krijgt de boedel dus pas terug als aan deze verplichting is voldaan. Dat raakt de teruggave die artikel 162 Fw na de homologatie voorschrijft.

De termijn van een maand

Het tweede lid stelt een grens. Is er een maand verstreken sinds het homologatievonnis in kracht van gewijsde ging zonder dat van de kant van de schuldenaar is gestort of zekerheid is gesteld, dan doet de curator het zelf: hij voldoet de bevoorrechte schuldeisers en de kosten uit de baten die nog in de boedel zitten. De schuldenaar krijgt dan terug wat er daarna nog over is.

Wie het bedrag vaststelt

Zo nodig begroot de rechter-commissaris welk bedrag op grond van de erkende voorrechten kan worden opgeëist en welk deel daarvan aan iedere bevoorrechte schuldeiser toekomt. Daarvoor hoeft dus geen afzonderlijke procedure te worden gevoerd. De begroting maakt duidelijk hoeveel de schuldenaar moet storten of waarvoor hij zekerheid moet stellen.

Een voorbeeld. Bij een bakkerij die een akkoord heeft aangeboden zijn er nog achterstallige loonaanspraken met voorrang en is er een rekening van de curator. De schuldenaar stelt daarvoor een bankgarantie, waarna de curator de winkelinventaris en de administratie kan teruggeven. Zonder die garantie had hij alles moeten vasthouden.

In de praktijk

Voor de ondernemer betekent dit dat u bij het opstellen van een akkoord niet alleen moet rekenen met wat u de concurrente schuldeisers biedt, maar ook met de bevoorrechte vorderingen en de kosten. Kan de schuldenaar die posten niet storten en daarvoor ook geen zekerheid stellen, dan houdt de curator de boedel onder zich en voldoet hij ze na een maand uit de aanwezige baten.

Voor de bevoorrechte schuldeiser betekent dit artikel dat het akkoord zijn aanspraak niet verkleint en dat de curator de boedel onder zich houdt totdat er is betaald of zekerheid is gesteld.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst