De rechter-commissaris bepaalt na het in kracht van gewijsde gaan van het vonnis van faillietverklaring zo nodig dag, uur en plaats van een of meer verificatievergaderingen, alsmede de wijze waarop wordt vergaderd overeenkomstig artikel 80a.
Artikel 108 Faillissementswet (108 FW)
Het bepalen van de verificatievergadering
Wettekst
Toelichting
Op de verificatievergadering worden de ingediende vorderingen nagelopen en vastgesteld: wie is schuldeiser, voor welk bedrag, en met welke rang. Dit artikel regelt wie bepaalt wanneer die vergadering plaatsvindt. Dat is de rechter-commissaris.
Pas als het vonnis vaststaat
De rechter-commissaris kan dit doen nadat het vonnis van faillietverklaring in kracht van gewijsde is gegaan, dus nadat er geen gewoon rechtsmiddel meer tegen openstaat. Dat is logisch: zolang het faillissement zelf nog kan sneuvelen, heeft het geen zin om schuldeisers naar een vergadering te roepen.
Wat hij vaststelt
De beschikking legt de praktische kant vast.
- Dag, uur en plaats — wanneer en waar de vergadering wordt gehouden.
- De wijze van vergaderen — fysiek, schriftelijk of met een elektronisch communicatiemiddel, volgens de keuze die artikel 80a Fw mogelijk maakt.
- Een of meer vergaderingen — in een groot faillissement kan er meer dan één nodig zijn.
Zo nodig
Twee woorden in de wettekst doen veel werk: de rechter-commissaris bepaalt dit zo nodig. Een verificatievergadering is dus geen automatisme. Is er niets te verdelen, dan heeft het geen zin schuldeisers en curator bij elkaar te roepen om vorderingen vast te stellen waarop toch niets wordt uitgekeerd. Veel faillissementen eindigen dan ook zonder dat het ooit tot zo'n vergadering komt.
De curator stuurt over dit alles twee afzonderlijke berichten, die niet op hetzelfde moment komen. Het eerste gaat over de termijn: zo spoedig mogelijk nadat het faillissementsvonnis onherroepelijk is geworden, laat hij de bekende schuldeisers schriftelijk weten wanneer vorderingen uiterlijk bij hem binnen moeten zijn en wat er gebeurt als dat te laat gebeurt. Voor dat bericht maakt het niet uit of er al een vergadering is vastgesteld; u kunt er dus niet mee wachten. Komt er daarnaast een vergadering, dan krijgt u daarover onmiddellijk een aparte schriftelijke kennisgeving met dag, uur, plaats en vorm. Beide verplichtingen staan in artikel 109 Fw.
Een voorbeeld. Bij het faillissement van een groothandel is een pand verkocht en blijft er na de kosten geld over. De rechter-commissaris bepaalt een datum voor de verificatievergadering en kiest voor een digitale bijeenkomst, omdat de schuldeisers over het hele land zitten. De curator stuurt de oproepen.
In de praktijk
Voor schuldeisers is dit het sein dat er mogelijk iets te verdelen valt; zonder uitzicht op een uitkering wordt er zelden geverifieerd. Zorg dat uw vordering vóór de door de curator genoemde datum is ingediend, want de vergadering gaat over de vorderingen die op tafel liggen. Op diezelfde vergadering wordt bovendien gesproken over een definitieve schuldeiserscommissie, zoals artikel 75 Fw voorschrijft.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Welke vorderingen van na het faillissement zijn verifieerbaar?
In een prejudiciele procedure was de vraag welke vorderingen uit een al bestaande overeenkomst nog in het faillissement kunnen worden ingediend als zij pas daarna ontstaan. De Hoge Raad legde uit dat het fixatiebeginsel - de rechtspositie van alle bij de boedel betrokkenen wordt door het faillissement onveranderlijk - onder meer in artikel 24 is uitgedrukt. Verificatie van nieuwe vorderingen is daarom alleen mogelijk voor zover zij al besloten lagen in de rechtspositie die de schuldeiser bij het intreden van het faillissement had en geen uitbreiding van zijn aanspraken opleveren. Voor zover zij dat wel doen, vallen zij af, behalve voor zover de boedel erdoor is gebaat.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.