← Terug 83 · Verschijnen en vertegenwoordiging op de vergadering Verder 85 · Beslissingen over het beheer zonder hoger beroep →

Artikel 84 Faillissementswet (84 FW)

Het bijeenroepen van een extra vergadering

Wettekst

  1. Behalve de door deze wet voorgeschreven vergaderingen, wordt er een vergadering van schuldeisers gehouden, zo dikwijls de rechter-commissaris dit nodig oordeelt of hem daartoe door de schuldeiserscommissie of door ten minste vijf schuldeisers, vertegenwoordigende één vijfde deel der erkende en der voorwaardelijk toegelaten schuldvorderingen, een met redenen omkleed verzoek wordt gedaan.
  2. In elk geval bepaalt de rechter-commissaris dag, uur en plaats der vergadering, waartoe de stemgerechtigde schuldeisers ten minste tien dagen van te voren door de curator schriftelijk worden opgeroepen, vermeldende het in de vergadering te behandelen onderwerp.

Toelichting

De wet schrijft op een paar momenten een vergadering van schuldeisers voor, maar soms is er tussendoor iets te bespreken. Dit artikel maakt zo'n extra vergadering mogelijk: de rechter-commissaris kan er zelf een beleggen, en de schuldeiserscommissie of een groep schuldeisers kan hem daarom vragen.

Wie erom kan vragen

De rechter-commissaris roept een vergadering bijeen zo vaak hij dat nodig vindt. Daarnaast kunnen twee partijen hem daartoe een verzoek doen, en dat verzoek moet met redenen zijn omkleed: er moet dus in staan waarom die vergadering nodig is.

  • De schuldeiserscommissie — voor zover er in dit faillissement een commissie is benoemd.
  • Ten minste vijf schuldeisers — die samen een vijfde deel vertegenwoordigen van de erkende en de voorwaardelijk toegelaten vorderingen.

Voor de schuldeisers gelden dus twee eisen tegelijk. Het gevolg is dat vijf schuldeisers met samen een klein bedrag niet genoeg zijn, en dat één schuldeiser met een grote vordering het verzoek evenmin alleen kan doen. Er is zowel een aantal als een gewicht nodig. Het vijfde deel wordt berekend over de erkende en de voorwaardelijk toegelaten vorderingen, dus niet over alles wat bij de curator is ingediend.

De oproeping

Wordt er vergaderd, dan bepaalt de rechter-commissaris in alle gevallen wanneer en waar dat gebeurt. Het versturen van de oproep is werk voor de curator. Hij roept de stemgerechtigde schuldeisers schriftelijk op, ten minste tien dagen van tevoren, en vermeldt daarbij welk onderwerp op tafel komt. Wie stemgerechtigd is, volgt uit artikel 82 Fw.

Dat laatste is meer dan een formaliteit. Doordat het onderwerp in de oproep staat, kunt u beoordelen of het de moeite waard is om te komen of iemand te sturen, en kunt u zich voorbereiden. Een vergadering die daarna over iets heel anders zou gaan, verrast de schuldeisers die op grond van de aankondiging thuis zijn gebleven.

Een voorbeeld. In het faillissement van een transportbedrijf willen zes leveranciers, samen goed voor ruim een vijfde van de erkende vorderingen, opheldering over de verkoop van het wagenpark aan een partij die banden heeft met de oud-bestuurder. Zij dienen een onderbouwd verzoek in bij de rechter-commissaris. Die belegt een vergadering; de curator stuurt tien dagen tevoren de oproep met dat onderwerp erin.

In de praktijk

Een vergadering vraagt voorbereiding en een oproeptermijn van ten minste tien dagen. Voor wie alleen informatie zoekt, bestaan er andere bronnen: het verslag dat de curator op grond van artikel 73a Fw elke drie maanden neerlegt, of een vraag rechtstreeks aan de curator. Gaat het om één concrete handeling van de curator, dan biedt artikel 69 Fw de mogelijkheid om de rechter-commissaris te vragen de curator een bevel te geven of een handeling te verbieden.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 83 · Verschijnen en vertegenwoordiging op de vergadering Verder 85 · Beslissingen over het beheer zonder hoger beroep →