Artikel 313 Faillissementswet (313 FW)

De wetgever heeft de schuldsaneringsregeling niet helemaal opnieuw uitgeschreven. Waar de regels van het faillissement bruikbaar zijn, worden ze eenvoudig van overeenkomstige toepassing verklaard. Dit artikel doet dat: het haalt een flink aantal bepalingen uit de faillissementstitel binnen in de schuldsaneringsregeling.

Welke onderwerpen het betreft

De overgenomen bepalingen gaan onder meer over de positie van schulden die na de uitspraak ontstaan, over lopende overeenkomsten en de vraag of de wederpartij daaraan gebonden blijft, over de arbeidsovereenkomst, over het terugdraaien van rechtshandelingen waardoor schuldeisers zijn benadeeld — de pauliana van artikel 42 Fw en volgende — en over de afkoelingsperiode. Bij verrekening blijft alleen de hoofdregel van de faillissementstitel buiten de opsomming, want daarvoor komt artikel 307 Fw in de plaats met een strengere eis: schuld en vordering moeten allebei van vóór de uitspraak dateren. De aanvullende regels van de artikelen 54 en 55 Fw doen hier wél mee. Wie een vordering of een schuld van een ander overnam en daarbij niet te goeder trouw was, mag dus ook in deze regeling niet verrekenen, en bij een vordering aan order of aan toonder moet worden aangetoond dat het papier al eerder te goeder trouw in handen was.

Die onderwerpen keren dus in dezelfde vorm terug, alleen in een andere procedure. Voor de lezer betekent dat: wat u bij het faillissement over deze onderwerpen leest, geldt in beginsel ook hier. Die doorwerking houdt op waar de schuldsaneringstitel zelf een regeling geeft; dat is onder meer het geval bij huur, bij beslag en executie en bij verrekening.

Lees curator als bewindvoerder

Bij het overnemen van die bepalingen verschuift wel de rol. In de faillissementstitel is het de curator die opzegt, vernietigt of instemt; in de schuldsaneringsregeling doet de bewindvoerder dat, onder toezicht van de rechter-commissaris. Waar in de overgenomen artikelen dus curator staat, moet u bewindvoerder lezen. Van een curator is in deze regeling geen sprake.

De afkoelingsperiode aan het begin

Het tweede lid voegt iets toe. Een afkoelingsperiode houdt in dat derden een tijdlang alleen met machtiging mogen optreden tegenover de boedel. Dat ziet op twee dingen: verhaal zoeken op wat er in de boedel zit, en het opeisen van goederen die de schuldenaar of de bewindvoerder onder zich heeft. Dat tweede is in de praktijk vaak het zwaarste punt, bijvoorbeeld bij spullen die nog niet zijn afbetaald. Boedelschuldeisers vallen buiten de afkondiging. De beslissing waarmee zo'n periode wordt afgekondigd, kan ook komen van de rechter die de toepassing van de schuldsaneringsregeling uitspreekt, op verzoek van de schuldenaar of uit eigen beweging.

Dat is praktisch. Juist aan het begin van de regeling kan het nodig zijn om even rust te scheppen, bijvoorbeeld omdat er goederen dreigen te worden opgehaald voordat iemand kan overzien wat er speelt.

Een voorbeeld. Kort na de uitspraak blijkt dat een schuldeiser zich op een goed van de schuldenaar wil verhalen dat voor de boedel van belang is. De rechter kan bij de uitspraak al een afkoelingsperiode afkondigen, zodat de bewindvoerder de tijd krijgt de situatie te beoordelen.

In de praktijk

Voor u als schuldenaar zit het belang van dit artikel vooral in de doorwerking van de pauliana. Rechtshandelingen die u vóór de regeling verrichtte en waardoor schuldeisers zijn benadeeld, kunnen ook hier worden teruggedraaid. Wees daarom volledig over wat u de afgelopen periode hebt verkocht, weggegeven of overgedragen; dat komt in de regeling toch aan de orde.

Voor schuldeisers en wederpartijen betekent het dat zij hun positie kunnen beoordelen aan de hand van regels die zij uit het faillissement kennen. Loopt er een overeenkomst met de schuldenaar, neem dan contact op met de bewindvoerder over de vraag of die wordt nagekomen.

Bij twijfel over de vraag welke regel precies geldt, is de bewindvoerder het eerste aanspreekpunt. Hij kan zo nodig de rechter-commissaris om een beslissing of een machtiging vragen.