Artikel 157 Faillissementswet (157 FW)

Artikel 157 Fw geeft het akkoord zijn kracht. Zodra de rechtbank het akkoord heeft bekrachtigd, geldt het voor alle schuldeisers zonder voorrang: zonder uitzondering, en onverschillig of zij al dan niet in het faillissement zijn opgekomen.

Voor wie het akkoord geldt

Het gaat om elke schuldeiser aan wie geen voorrang toekomt, zonder uitzondering. Dat zijn in de eerste plaats de gewone concurrente schuldeisers: leveranciers, dienstverleners, particulieren met een gewone vordering. Zij moeten allemaal genoegen nemen met wat het akkoord biedt en kunnen voor de rest niet meer bij de schuldenaar aankloppen.

Waar de binding op berust

Een akkoord maakt een einde aan het faillissement op basis van een regeling voor alle gewone schuldeisers samen. De binding volgt uit de bekrachtiging door de rechtbank, voorafgegaan door openbare bekendmakingen en oproepen.

Wat er buiten valt

De bepaling ziet uitdrukkelijk alleen op schuldeisers zonder voorrang. Daarnaast regelen andere artikelen enkele verwante punten:

• Schuldeisers met voorrang. Zij vallen niet onder de omschrijving van dit artikel.
• Rechten tegen anderen dan de schuldenaar. Wat een schuldeiser van een borg of medeschuldenaar te vorderen heeft, regelt artikel 160 Fw.
• De titel om te executeren. Zodra het vonnis waarbij is gehomologeerd onherroepelijk is, levert het samen met het verificatieproces-verbaal een titel op om te executeren: tegen de schuldenaar en tegen wie als borg aan het akkoord is gebonden, en alleen voor erkende vorderingen die de gefailleerde niet heeft betwist. Dat staat in artikel 159 Fw.

Een voorbeeld. Een kleine leverancier hoort pas een jaar later dat zijn afnemer failliet is geweest en dat er een akkoord is bekrachtigd waarbij de concurrente schuldeisers een deel van hun vordering kregen. Hij heeft nooit een vordering ingediend. Hij is aan het akkoord gebonden. Daarnaast bepaalt artikel 161a Fw dat een verifieerbare vordering die niet binnen de termijn van artikel 127 Fw is ingediend, na het einde van het faillissement door het akkoord niet langer afdwingbaar is, tenzij de schuldeiser redelijkerwijs niet in staat was op tijd in te dienen.

In de praktijk

Voor de schuldeiser betekent dit dat het akkoord ook geldt als hij niet reageert op een oproep van de curator. Alleen wie zijn vordering indient, telt mee bij de stemming en bij de uitkering.

Voor de ondernemer die een akkoord aanbiedt, staat na bekrachtiging vast welk bedrag nog moet worden opgebracht en welke oude concurrente schulden daarmee zijn afgedaan.