Indien het faillissement is uitgesproken van een bank die niet is gevestigd in een staat van de Europese Unie of een staat die partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte en een bijkantoor in Nederland heeft, stelt de griffier van de rechtbank De Nederlandsche Bank N.V. onverwijld in kennis van de inhoud van de beschikking, alsmede van de mogelijke gevolgen daarvan in het desbetreffende geval. De Nederlandsche Bank N.V. stelt daarna onverwijld de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten van de Europese Unie en van de andere staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte in kennis van de beschikking, alsmede van de mogelijke gevolgen daarvan in het desbetreffende geval. De Nederlandsche Bank N.V. stelt de bevoegde autoriteiten van de andere lidstaten van de Europese Unie en van de andere staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte in kennis van de beschikking en van de beëindiging van de faillietverklaring.
Artikel 212ll Faillissementswet (212ll FW)
Kennisgeving bij een bank van buiten de Europese Economische Ruimte
Wettekst
Toelichting
Niet elke bank met een vestiging in Nederland komt uit de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte. Gaat zo'n bank hier failliet terwijl zij hier een bijkantoor heeft, dan moet dat snel bekend worden bij de toezichthouders in de andere landen waar zij actief is. Artikel 212ll Fw regelt die keten van berichten en legt de eerste stap bij de griffier van de rechtbank.
De eerste stap: de griffier
De griffier stelt De Nederlandsche Bank onverwijld op de hoogte van de inhoud van de beschikking en van de gevolgen die zij in dit geval kan hebben. Het gaat dus niet om een kaal bericht dat er een uitspraak is, maar om informatie waarmee de toezichthouder kan beoordelen wat er gaat gebeuren.
De tweede stap: De Nederlandsche Bank
De Nederlandsche Bank licht vervolgens onverwijld de bevoegde autoriteiten in van de overige landen binnen de Europese Unie en van de overige staten die zijn aangesloten bij de Europese Economische Ruimte. Ook daarbij hoort de mogelijke uitwerking in het concrete geval. Zo weten toezichthouders elders dat een instelling waarmee ook zij te maken hebben, is omgevallen.
Ook het einde wordt gemeld
De informatieplicht houdt niet op bij de faillietverklaring. Ook het einde van de faillietverklaring wordt door De Nederlandsche Bank aan diezelfde autoriteiten doorgegeven. Toezichthouders moeten immers niet alleen weten dat een procedure is begonnen, maar ook wanneer zij is afgelopen, bijvoorbeeld omdat een uitspraak wordt vernietigd of de procedure eindigt.
Een voorbeeld. Een bank met zetel buiten de Europese Economische Ruimte heeft bijkantoren in Nederland en in twee andere lidstaten. Wordt hier het faillissement uitgesproken, dan bericht de griffier De Nederlandsche Bank, die op haar beurt de toezichthouders in die andere landen inlicht. Daar kan men dan maatregelen nemen voor de klanten van het plaatselijke bijkantoor.
In de praktijk
- Klant van een bijkantoor: je hoeft zelf niets te melden aan toezichthouders; die keten loopt via de griffier en De Nederlandsche Bank.
- Schuldeiser: richt je voor je vordering tot de curator; de meldingen tussen autoriteiten zeggen niets over de behandeling van jouw claim.
Het woord onverwijld is hier meer dan een formaliteit. Bij een omvallende bank kan uitstel van een dag betekenen dat betalingen doorlopen die beter waren tegengehouden, of dat klanten elders te laat worden gewaarschuwd.