Artikel 243 Faillissementswet (243 FW)

Hoger beroep tegen de intrekking van de surseance

Gedurende acht dagen na de dag der beschikking heeft, in geval van intrekking der surseance, de schuldenaar, en, ingeval de intrekking der surseance geweigerd is, hij, die het verzoek tot intrekking heeft gedaan, recht van hoger beroep tegen de beschikking der rechtbank.
Het hoger beroep wordt ingesteld door indiening van een verzoek ter griffie van het gerechtshof, dat van de zaak moet kennis nemen. De griffier van het gerechtshof geeft van die indiening terstond kennis aan die van de rechtbank.
De voorzitter van het gerechtshof bepaalt terstond dag en uur voor de behandeling van het verzoek. De griffier roept ten spoedigste hen, die het verzoek tot intrekking hebben gedaan, de schuldenaar en de bewindvoerders schriftelijk tegen de bepaalde dag op.
De beschikking van het gerechtshof wordt door de griffier terstond medegedeeld aan die van de rechtbank.

Toelichting

Tegen de beslissing van de rechtbank over de intrekking van een surseance staat hoger beroep open. Dit artikel bepaalt wie dat beroep kan instellen, binnen welke termijn en hoe de zaak bij het gerechtshof terechtkomt. Het gaat om een beslissing met grote gevolgen: bij intrekking volgt vaak meteen het faillissement.

Wie in beroep kan

Wordt de surseance ingetrokken, dan kan de schuldenaar in hoger beroep. Wordt de intrekking juist geweigerd, dan kan degene die het verzoek tot intrekking deed in beroep. Verder niemand: een schuldeiser die de surseance juist wilde behouden, of die zich bij het verzoek van een ander had aangesloten, ontleent aan dit artikel geen beroepsrecht.

De termijn

Er staan acht dagen voor, gerekend vanaf de dag na de beschikking. Net als elders in deze wet is de termijn kort, omdat er in de tussentijd van alles gebeurt: de onderneming draait door, personeel en leveranciers willen weten waar zij aan toe zijn, en bij een faillietverklaring gaat de curator meteen aan het werk.

Hoe de zaak bij het hof komt

Het beroep wordt ingesteld door een verzoek in te dienen bij de griffie van het gerechtshof dat de zaak moet behandelen. De griffier van het hof laat de griffier van de rechtbank meteen weten dat het verzoek er is, zodat de dossiers op elkaar aansluiten.

De voorzitter van het hof bepaalt terstond dag en uur voor de behandeling. De griffier roept vervolgens zo snel mogelijk schriftelijk op: degenen die om de intrekking hadden gevraagd, de schuldenaar en de bewindvoerders. Alle betrokkenen bij het conflict zitten dus aan tafel. Als het hof heeft beslist, deelt de griffier de beschikking meteen mee aan de griffier van de rechtbank.

Een voorbeeld. Een schuldeiser vraagt intrekking van de surseance omdat hij meent dat de onderneming leegloopt. De rechtbank wijst dat verzoek af. Hij kan binnen acht dagen naar het hof; de schuldenaar en de bewindvoerders worden daar opgeroepen om hun kant toe te lichten.

In de praktijk

Voor de ondernemer wiens surseance is ingetrokken telt vooral snelheid. Is er tegelijk faillissement uitgesproken, dan is er inmiddels een curator die het beheer heeft overgenomen; het beroep verandert daar niet vanzelf iets aan. Overleg dus meteen met een advocaat over wat er nog te bereiken valt en op welke termijn.

Voor de schuldeiser die tevergeefs om intrekking vroeg, is het beroep een tweede kans, maar geen vrijblijvende. Hij zal met concrete feiten moeten komen over het beheer van de boedel of over het ontbreken van vooruitzicht, niet met een algemeen gevoel van onvrede.

Voor de bewindvoerders betekent de oproeping dat zij hun beeld van de zaak moeten kunnen onderbouwen: de verslagen die zij hebben uitgebracht vormen daarbij de basis.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Wanneer is sprake van kwade trouw in het beheer van de boedel?

Hoge Raad · 2017-07-07 · ECLI:NL:HR:2017:1281

Tegen de afwijzing van een verzoek tot intrekking van de surseance van PTIF kwam alleen één schuldeiser in hoger beroep; het hof baseerde zijn oordeel mede op argumenten die anderen hadden aangevoerd. De Hoge Raad verwerpt de klacht dat het hof daarmee buiten de grieven ging. De bevoegdheid om de surseance ook ambtshalve in te trekken komt ook het hof toe wanneer het in hoger beroep over de intrekking moet oordelen, en hetzelfde geldt voor de bevoegdheid om aan de intrekking de faillietverklaring te verbinden. Daaruit volgt dat het hof bij die beoordeling niet aan de grieven is gebonden.
Wie mag de rechter horen over de intrekking?

Hoge Raad · 2017-07-07 · ECLI:NL:HR:2017:1280

Oi Coop, een Nederlandse financieringsmaatschappij van een Braziliaans concern, hield haar bewindvoerder buiten de buitenlandse akkoordonderhandelingen die ook haar vermogen raakten. De Hoge Raad oordeelt dat de regels van de Faillissementswet, waaronder art. 228 Fw, in beginsel onverkort op een in Nederland gevestigde vennootschap van toepassing blijven, ook als haar groep elders wordt geherstructureerd. Uit de in art. 228 lid 1 Fw voorgeschreven medewerking van de bewindvoerder volgt bovendien dat de schuldenaar hem naar behoren moet informeren over alles wat voor het beheer en de beschikking over de boedel van belang is. Instemmen met een groepsakkoord waarbij de schuldenaar ook de boedel bindt, is een daad van beheer of beschikking.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst