Artikel 212j Faillissementswet (212j FW)

Als De Nederlandsche Bank de rechtbank vraagt een bank failliet te verklaren, moet de bank zelf dat weten en moeten de toezichthouders in de landen waar die bank actief is dat ook weten. Artikel 212j Fw regelt beide. Er gaat een afschrift van het verzoekschrift naar de bank, en de inhoud van het verzoek wordt gemeld aan de bevoegde autoriteiten van andere lidstaten. Welke autoriteiten dat zijn, hangt af van de vestigingsplaats van de bank.

Een in Nederland gevestigde bank

Gaat het om een bank die hier is gevestigd, dan krijgen de bevoegde autoriteiten bericht van de andere lidstaten waar zij een bijkantoor heeft, en van de lidstaten waarheen zij diensten verricht vanuit haar vestigingen in de Europese Unie. Zo bereikt het bericht ook landen waar de bank geen kantoor heeft maar wel klanten bedient.

Een bank van buiten de Europese Unie

Werkt een buiten de Unie gevestigde bank hier vanuit een bijkantoor, dan gaat het bericht naar de bevoegde autoriteiten van de lidstaten waarheen zij vanuit dat Nederlandse bijkantoor diensten verricht. De keten volgt dus de weg waarlangs de dienstverlening loopt, niet de plaats van de statutaire zetel.

Waarom dit al bij het verzoek gebeurt

De melding komt niet pas na de uitspraak maar al bij het verzoek. Toezichthouders in andere landen kunnen zich dan voorbereiden op vragen van rekeninghouders, op gevolgen voor het betalingsverkeer en op hun eigen bevoegdheden. Dat de inhoud van het verzoekschrift wordt gedeeld en niet alleen het feit dat er een verzoek ligt, stelt hen in staat te beoordelen wat er speelt.

Een voorbeeld. Een in Nederland gevestigde bank heeft een bijkantoor in één lidstaat en biedt daarnaast online spaarrekeningen aan in twee andere lidstaten. Dient De Nederlandsche Bank een faillissementsverzoek in, dan ontvangen de toezichthouders in alle drie die landen bericht over de inhoud daarvan, en krijgt de bank zelf een afschrift.

In de praktijk

• Klant in het buitenland: jouw eigen toezichthouder is doorgaans op de hoogte voordat het faillissement wordt uitgesproken; via die weg loopt ook de informatie over een garantiestelsel.
• Bank: het afschrift van het verzoekschrift is het moment waarop je verweer moet worden voorbereid, want de rechtbank behandelt de zaak met spoed.

Deze bepaling regelt alleen het informeren rond het verzoek. Na de faillietverklaring volgt een tweede ronde: De Nederlandsche Bank meldt het vonnis aan de autoriteiten van alle andere lidstaten, en de curator zorgt voor publicatie in het buitenland.