Artikel 212hga Faillissementswet (212hga FW)

Machtiging om verbintenissen van de bank te laten overgaan

De rechtbank kan tegelijk met het uitspreken van het faillissement, of daarna op verzoek van de curator aan de curator een machtiging verlenen die strekt tot het doen overgaan aan een derde van het geheel of een gedeelte van de verbintenissen van de bank, welke zij in de uitoefening van het bedrijf van bank tot het ter beschikking krijgen van gelden is aangegaan.
De toestemming of medewerking van een ander dan de derde is niet vereist.

Toelichting

Als een bank failliet gaat, is de vraag wat er met de rekeningen en spaartegoeden van klanten gebeurt. Artikel 212hga Fw geeft daarvoor een oplossing: de rechtbank kan de curator machtigen om de verbintenissen die de bank is aangegaan om gelden ter beschikking te krijgen, geheel of gedeeltelijk over te laten gaan naar een derde. In gewone taal: het spaar- en rekeningenbestand kan bij een andere partij worden ondergebracht.

Wanneer de machtiging wordt gegeven

De rechtbank kan de machtiging meteen bij het uitspreken van het faillissement verlenen, of later op verzoek van de curator. Dat eerste is van belang omdat de tijd dringt: hoe langer klanten niet bij hun geld kunnen, hoe groter de schade en hoe kleiner de kans dat een overnemer nog belangstelling heeft. De machtiging is een bevoegdheid van de rechtbank, geen automatisme.

Om welke verbintenissen het gaat

De bepaling ziet op verbintenissen die de bank in de uitoefening van haar bedrijf is aangegaan om gelden ter beschikking te krijgen. Dat zijn de afspraken aan de kant waar het publiek zijn geld heeft gestald: betaalrekeningen, spaarrekeningen en vergelijkbare tegoeden. Andere onderdelen van de bank vallen buiten deze machtiging.

Geen toestemming van de klant nodig

Het tweede lid maakt duidelijk dat de toestemming of medewerking van een ander dan de derde niet nodig is. Normaal kan een schuldenaar zijn schuld alleen met medewerking van de schuldeiser laten overnemen; hier niet. Wie een rekening bij de bank had, kan de overgang dus niet blokkeren, en de curator hoeft niet duizenden klanten om een handtekening te vragen. Alleen de partij die het pakket overneemt, moet ermee instemmen.

Een voorbeeld. Een failliete bank heeft tienduizenden spaarrekeningen. Een andere bank is bereid dat bestand over te nemen. De rechtbank machtigt de curator, de overgang wordt geregeld en de rekeninghouders kunnen bij hun geld, nu bij de overnemende bank. Zij hebben daarvoor niets hoeven te tekenen, maar krijgen de overgang wel bekendgemaakt.

Wie doet wat

De curator voert de overgang uit en vraagt zo nodig de machtiging aan; hij handelt in het belang van de gezamenlijke schuldeisers en staat onder toezicht van de rechter-commissaris. De rechtbank verleent de machtiging. De Nederlandsche Bank is bij deze operatie betrokken en kan partijen verplichten elkaar gegevens en bijstand te geven, zoals artikel 212hgd Fw regelt.

In de praktijk

Rekeninghouder: een overgang betekent dat je tegoed doorloopt bij een andere partij; de bekendmaking van artikel 212hgc Fw vertelt je vanaf welk moment dat geldt.
Zakelijke klant: ga na of jouw product onder de overgang valt, want de machtiging kan ook een deel van de verbintenissen betreffen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst